Έκρηξη παραπόνων

Πολύ δουλειά είχε το 2001 ο τραπεζικός μεσολαβητής αφού στο γραφείο του
υποβλήθηκαν 4616 καταγγελίες εναντίον τραπεζών για υπερβολικές χρεώσεις,
πλημμελή ενημέρωση αλλά και για παράνομη χρήση των πιστωτικών καρτών.

Μετά τον θάνατο στενού συγγενούς του ο οποίος είχε λάβει καταναλωτικό δάνειο,
ο καταγγέλλων συνέχισε να πληρώνει τις δόσεις. Ωστόσο, όταν πληροφορήθηκε ότι
υπάρχει ρήτρα ασφαλιστικής κάλυψης του δανείου σε περίπτωση θανάτου του
δανειολήπτη, απευθύνθηκε στον Τραπεζικό Μεσολαβητή ζητώντας την άμεση
επιστροφή των χρημάτων του. Μετά την παρέμβαση του Μεσολαβητή στην τράπεζα, ο
καταγγέλλων πήρε πίσω τα χρήματά του. Η υπόθεση αυτή είναι μία από τις 4.616
καταγγελίες καταναλωτών εναντίον τραπεζών που έφθασαν κατά τη διάρκεια του
2001 στον Τραπεζικό Μεσολαβητή.Κατά τη διάρκεια του περασμένου χρόνου
σημειώθηκε έκρηξη καταγγελιών για κρυφές επιβαρύνσεις, κάρτες, δάνεια και
καταθέσεις. Οι τηλεφωνικές καταγγελίες αυξήθηκαν το 2001 κατά 16,9% σε σχέση
με το 2000 (από 3.420 στις 3.998), ενώ τα γραπτά παράπονα σημείωσαν αύξηση
77,5% (από 348 στα 618).

Οι Έλληνες καταναλωτές φαίνεται να έχουν πλήθος παραπόνων από τη χρήση του
πλαστικού χρήματος, ενώ στη δεύτερη θέση είναι τα δάνεια με σημαντικά αυξημένο
ποσοστό σε σχέση με τα προηγούμενα έτη. Στην τρίτη θέση των παραπόνων
βρίσκονται οι καταθέσεις και στην τελευταία οι κινητές αξίες.Το 2001
εμφανίστηκε και μια νέα κατηγορία παραπόνων που συνδέεται με τις διασυνοριακές
τραπεζικές συναλλαγές, όπως είναι η μεταφορά κεφαλαίων.

Το μεγαλύτερο μέρος των καταγγελιών αφορά την παράνομη χρήση των πιστωτικών
καρτών ύστερα από απώλεια ή κλοπή τους. Οι καταγγέλλοντες προσφεύγουν στον
Τραπεζικό Μεσολαβητή καθώς οι τράπεζες τούς ζητούν να καταβάλουν το σύνολο της
χρέωσης που έγινε μετά την απώλειά ή την κλοπή. Μετά την παρέμβαση του
Μεσολαβητή, συνήθως την κάλυψη της οφειλής αναλαμβάνουν από κοινού τράπεζα και
καταγγέλλων σε ποσοστό 50%-50%.

Εκτός αρμοδιότητας του Τραπεζικού Μεσολαβητή είναι μεγάλος όγκος παραπόνων που
αφορούν το ύψος των επιτοκίων και των προμηθειών που χρεώνουν οι τράπεζες για
τη χρήση των καρτών, καθώς και την πιεστική συμπεριφορά των εταιρειών
είσπραξης ληξιπρόθεσμων χρεών. Τα περισσότερα παράπονα των δανειοληπτών
οφείλονται, σύμφωνα με τον Τραπεζικό Μεσολαβητή, στην έλλειψη ενημέρωσής τους
για βασικούς όρους χορήγησης των δανείων (προμήθειες, «ποινές» πρόωρης
εξόφλησης, έξοδα φακέλου). Τα παράπονα των καταναλωτών για τις καταθέσεις
αφορούν κυρίως την επιβάρυνση καταθετικών λογαριασμών με έξοδα τήρησης και το
μηδενικό επιτόκιο σε καταθέσεις που δεν ξεπερνούν κάποιο ποσό.

Θύματα του Χρηματιστηρίου μέσω Αμοιβαίων

Πλήθος καταγγελιών που αφορούν κινητές αξίες (επενδύσεις σε μετοχικά αμοιβαία
κεφάλαια), κατετέθησαν στον μεστολαβητή. Οι καταγγέλλοντες υποστηρίζουν ότι
δεν ενημερώθηκαν για το είδος της επένδυσης και τους κινδύνους που
συνεπάγεται, με αποτέλεσμα να μειωθεί η αξία της επένδυσής τους λόγω της
πτώσης του Χρηματιστηρίου. Ωστόσο, όπως αναφέρει ο Μεσολαβητής, στις σχετικές
αιτήσεις συμμετοχής στο αμοιβαίο κεφάλαιο αναγράφεται το είδος της επένδυσης
και η προειδοποίηση ότι τα αμοιβαία κεφάλαια δεν έχουν εγγυημένη απόδοση.

Το 2001 σημειώθηκε σημαντική αύξηση στις καταγγελίες για διασυνοριακές
συναλλαγές, όπως καθυστερήσεις αποδόσεων εμβασμάτων σε δικαιούχους στο
εξωτερικό και προβλήματα στη χρήση των ATM’s στο εξωτερικό (χρεώσεις ύστερα
από αποτυχημένες προσπάθειες ανάληψης).