Πυραυλική απειλή από την Τουρκία

Ο ογκώδης φάκελος με την ένδειξη «βαλλιστικοί πύραυλοι – μεσοπρόθεσμες
απειλές» πάνω στο γραφείο του αξιωματικού οπλικών συστημάτων της υπηρεσίας
στρατιωτικών πληροφοριών του Γενικού Επιτελείου δείχνει πολυχρησιμοποιημένος.

Ένα αποκλειστικό δημοσίευμα της τουρκικής εφημερίδας «Μιλιέτ» της 14ης
Ιανουαρίου 2002, με θέμα την εκτόξευση του πρώτου τουρκικής κατασκευής
βαλλιστικού πυραύλου με βεληνεκές 150 χιλιόμετρα και κινεζική τεχνολογία,
σήμανε εκ νέου συναγερμό στο ελληνικό «Πεντάγωνο».

Εντυπωσιακή δοκιμή. Σύμφωνα με το δημοσίευμα, η δοκιμαστική βολή του
πυραύλου έγινε στο τέλος Δεκεμβρίου σε πεδίο βολής κοντά στην
Κωνσταντινούπολη, ήταν επιτυχής και εντυπωσίασε όσους την παρακολούθησαν. Το
νέο αυτό όπλο τροποποιεί ριζικά τα στρατιωτικά δεδομένα στην περιοχή και οι
απειλές κατά της χώρας μας αλλάζουν κατηγορία: Η Τουρκία αποκτά τη δυνατότητα
να πλήξει στόχους σε αρκετό βάθος στα μετόπισθεν των γειτονικών της χωρών –
βάθος που μέσα σε 2-3 χρόνια μπορεί να φθάσει στα 300, 600 ή και 1.000 χλμ.,
αφού η τεχνολογία είναι ήδη γνωστή στην Άγκυρα.

Μέχρι Αττική και Θεσσαλονίκη. Μόνο με τα 150 χλμ. του πυραύλου της
πρώτης δοκιμής μπορεί να μπουν στο στόχαστρο και να πληγούν μια σειρά στόχων
στο μεγαλύτερο μέρος των ελληνικών νησιών, όπως βάσεις εκτόξευσης πυραύλων,
ραντάρ, κέντρα διοίκησης, μονάδες τεθωρακισμένων… Ενώ αρκεί και μόνο το
βεληνεκές των 300 χλμ. για να επεκταθούν οι στόχοι του πυραύλου μέχρι την
Αττική ή τη Θεσσαλονίκη. Κοντά δε σ’ αυτά έρχεται να προστεθεί από ορισμένους
και το εφιαλτικό ενδεχόμενο προσθήκης στους εν λόγω πυραύλους κεφαλών όπλων
μαζικής καταστροφής (χημικών, βιολογικών και άλλων) καθιστώντας τους έτσι
ολέθριες απειλές και κατά των πληθυσμών αστικών κέντρων. Μια δυνατότητα που
και μόνο η απειλή της μπορεί να οδηγήσει σε «στρατηγική ομηρεία» τη χώρα μας
καθώς τα περιθώρια άμεσης και ενεργητικής άμυνας σε τυχόν προσβολή είναι
μικρά.

Την… απειλεί το Ιράκ. Στο θέμα αναφέρθηκε με πρόσφατο δημοσίευμά της
η αμυντική επιθεώρηση «Στρατηγική» που επιβεβαιώνεται και από την αμερικανική
«Defense News».

Η δοκιμή του Δεκεμβρίου με τον σινοτουρκικό πύραυλο εδάφους-εδάφους δεν είναι
ένα ξαφνικό βήμα ούτε μια κίνηση στην τύχη, όπως αποκαλύπτει στην ελληνική
επιθεώρηση ο αμυντικός αναλυτής Θαν. Γραμματικός που προχωρεί σε μια
εκτεταμένη παρουσίαση του βαλλιστικού προγράμματος της Τουρκίας με πολλά
πρωτοεμφανιζόμενα στοιχεία.

Οι πληροφορίες των αρμόδιων υπηρεσιών για τις κινήσεις της Άγκυρας στον τομέα
αυτό ήταν μέχρι πρόσφατα, παρά τη στενή παρακολούθηση, αποσπασματικές, καθώς η
Τουρκία φαίνεται ότι ακολούθησε πολλά μονοπάτια για να «δέσει» το πρόγραμμα.

Βοηθάει τις ΗΠΑ!

Η μεγάλη ελπίδα ωστόσο για την Τουρκία να καταστήσει τη βαλλιστική της
τεχνολογία πρώτης γραμμής είναι το Ισραήλ και συγκεκριμένα το…
αντιβαλλιστικό σύστημα Arrow που συμπαράγουν Ουάσιγκτον και Τελ Αβίβ.

Εδώ και πολύν καιρό η Τουρκία προσπαθεί να μπει και αυτή στο πρόγραμμα του
Arrow, προβάλλοντας τη «βαλλιστική απειλή» των «ταραχοποιών χωρών» Ιράν, Ιράκ
και Συρίας, με τις οποίες συνορεύει. Η Τουρκία υποστηρίζει ότι θέλει τα
αντιπυραυλικά συστήματα όχι μόνο για να αυτοπροστατευτεί από τους βαλλιστικούς
πυραύλους των «κακών» αυτών χωρών, αλλά για να… προστατεύσει και τις ΗΠΑ!
Και αυτό προσφέροντας το «γωνία μαγαζί» που διαθέτει δίπλα στους «κακούς» για
εγκατάσταση αντιβαλλιστικών πυραύλων, όπως εξηγεί ο αμυντικός αναλυτής της
C&C κ. Κ. Γρίβας. Πυραυλικά συστήματα εγκατεστημένα στο έδαφος της
Τουρκίας επιτρέπουν, σύμφωνα με τη νέα «επιθετική» φιλοσοφία της
αντιβαλλιστικής άμυνας, την προσβολή των βαλλιστικών πυραύλων που ενδέχεται να
εκτοξευθούν από τις τρεις αυτές χώρες κατά των Ηνωμένων Πολιτειών, στη φάση
της ανύψωσης. Εκεί οι πύραυλοι μπορεί να καταστραφούν πολύ πιο εύκολα απ’ ό,τι
στη φάση της καθόδου, όπου πλέον έχουν μεγάλη ταχύτητα αλλά και αντίμετρα
προστασίας. Πάντως, ανεξάρτητα του κατά πόσον είναι πιθανόν να συμβεί μια
τέτοιας μορφής επίθεση στις ΗΠΑ, η απειλή παραμένει και δεδομένης της υστερίας
που έχει καταλάβει τους Αμερικανούς σχετικά με τους κινδύνους από βαλλιστικούς
πυραύλους, ο στρατηγικός ρόλος της Τουρκίας αναβαθμίζεται σημαντικότατα. Η
Τουρκία, προσηλωμένη σταθερά στον στόχο της για απόκτηση κρίσιμης πυραυλικής
τεχνολογίας τελευταίας γενιάς που θα της επιτρέψει να βελτιώσει πάραυτα τις
βαλλιστικές της δυνατότητες, προσπαθεί από το 1995 να παρακάμψει το
αμερικανικό «όχι» και να ενταχθεί στο Arrow μέσω Ισραήλ. «Έτσι», εξηγεί ο κ.
Γρίβας, «από τη μια η τουρκική προπαγάνδα ετοιμάζεται να “πουλήσει” στην
αμερικανική κοινή γνώμη την Τουρκία ως τον φύλακα άγγελο του μέσου Αμερικανού
από τις υποτιθέμενες παρανοϊκές διαθέσεις των “Χάνιμπαλ Λέκτερ” του διεθνούς
συστήματος, που υποτίθεται θα χτυπήσουν τη “μητρική γη” με βαλλιστικούς
πυραύλους φορτωμένους με όπλα μαζικής καταστροφής, ενώ από την άλλη προωθεί
την αγορά παρόμοιων όπλων με τον μανδύα τής αντιβαλλιστικής άμυνας!»

Το ερώτημα πάντως, για να έρθουμε στα δικά μας, είναι απλό: Έχουν γνώση οι φύλακες;