Γόρδιος δεσμός η χρηματοδότηση των συντάξεων

Αναπάντητο έμεινε, την περασμένη εβδομάδα, το ερώτημα για το ύψος των πόρων
που θα διατεθούν για την χρηματοδότηση του Ασφαλιστικού και την πηγή
προέλευσής τους. Ο κ. Χριστοδουλάκης, απαντώντας σε σχετική ερώτηση,
περιορίσθηκε να πει ότι το σύστημα θα είναι βιώσιμο και ότι θα βρεθούν οι
πόροι, αλλά τα στοιχεία δείχνουν ότι αυτό δεν θα είναι εύκολο.

Συγκεκριμένα, σύμφωνα με τα στοιχεία του υπουργείου Οικονομικών, ο
προϋπολογισμός συνεισφέρει ήδη στα Ασφαλιστικά Ταμεία το διόλου ευκαταφρόνητο
ποσόν του 1,5 τρισ. δραχμών, το οποίο βαίνει αυξανόμενο κάθε χρόνο. Μέσα στην
τελευταία δεκαετία το ποσό έχει υπερτριπλασιαστεί ενώ το 2001 αντιστοιχούσε
περίπου στο 3,3% του ΑΕΠ. Αποτελεί δε ένα σημαντικότατο ποσοστό, περίπου 16%,
των πρωτογενών δαπανών του τακτικού προϋπολογισμού, για τις οποίες η Ευρωπαϊκή
Ένωση επεσήμανε, για άλλη μια φορά την περασμένη εβδομάδα, στην Ελλάδα ότι
πρέπει να προσπαθήσει να τις μειώσει περισσότερο.

Οι εναλλακτικές λύσεις

Το θέμα προβληματίζει τους τεχνοκράτες του οικονομικού επιτελείου, οι οποίοι
επισημαίνουν ότι οι εναλλακτικές λύσεις που έχει στη διάθεσή της η κυβέρνηση
είναι περιορισμένες.

θα επιβαρύνει τον προϋπολογισμό, μειώνοντας το πλεόνασμα ή δημιουργώντας
έλλειμμα, είτε θα διαθέσει έσοδα από άλλη πηγή, όπως οι αποκρατικοποιήσεις,
επιβραδύνοντας την αποκλιμάκωση του δημοσίου χρέους. Τόσο η μία όσο και η άλλη
εκδοχή θα δημιουργήσουν πρόβλημα.

Υπάρχει, φυσικά, και η δυνατότητα να περικοπούν δαπάνες από άλλους
προορισμούς, αλλά η λύση αυτή είναι θεωρητική, αφού στην πράξη όλες οι δαπάνες
αποδεικνύονται ανελαστικές. Ούτε και η δυνατότητα της αύξησης των φορολογικών
εσόδων είναι ορατή, σε μια περίοδο μείωσης του φορολογικού βάρους για να
τονωθεί η ανταγωνιστικότητα της οικονομίας.

Αξίζει να σημειωθεί ότι το μεγαλύτερο βάρος προέρχεται από τις συντάξεις του
ΟΓΑ, για τις οποίες η κυβέρνηση διέθεσε 797 δισ. δραχμές το 2001, έναντι μόλις
176 δισ. δραχμών το 1990. Αυτό είναι αποτέλεσμα των αλλεπάλληλων αυξήσεων που
έχουν δοθεί στις συντάξεις αυτές, λόγω του χαμηλού ύψους τους. Αντίθετα, οι
επιχορηγήσεις προς το ΙΚΑ είναι στάσιμες, στα 200 δισ. δραχμές, περίπου, την
τελευταία δεκαετία.