ΑΝΑΛΩΣΙΜΑ Εναλλακτικοί καβγάδες

Καλά που ανοίγει το Μπαρ και μαζί ξανανοίγει ο Μεγάλος Αδελφός. Απέναντι το
ένα από το άλλο, τα τηλεπαιχνίδια με τα ζωντανά πιόνια, θα μας δώσουν
επιτέλους ένα ωραίο θέμα συζήτησης. Μια πλατφόρμα πανελλήνια και κοινής
αποδοχής. Να ξέρουμε και για ποιο πράγμα μιλάμε και να το έχουμε σε πλήρη
διαφάνεια. Διότι ό,τι και να λέτε, τόσο ωραίες αναλύσεις όσες γράφτη-καν για
το Μπιγκ Μπράδερ δεν θυμάμαι να έχω διαβάσει για πολλά πράγματα που συμβαίνουν
στη ζωή μας. Και που τα θεωρούσαμε πιο Μπιγκ. Αλλά δεν περπάτησαν. Δεν
κατάφεραν να συσπειρώσουν, να συγκινήσουν όλα τα στρώματα, να παράξουν τόσες
αναλύσεις, να κατανοηθούν σε τόσο βάθος. Το πεθύμησα αυτό. Τόσες μέρες με
φρουτάκια και διώξεις και διαπλεκόμενα και εκτροπές, ανοίγματα λογαριασμών,
μεγάλες κουβέντες, μικρές κακίες, βαρετό κατάντησε. Η πολιτική απέκτησε ένα
ιδίωμα ακατανόητο πλέον, έγινε συζήτηση για μυημένους σε υποθέσεις
μυστηριώδεις. Μακριά από τους δρόμους και τις πλατείες, τα σχολεία και τις
εφημερίες, τα νοσοκομεία και τις αφετηρίες, μπήκε σα φιδάκι σε τούνελ
σκοτεινά, ντύθηκε με θεωρίες συνωμοσίας, και κυκλοφορεί σαν βενετσιάνικο
ντόμινο, αγνώριστη κι απειλητική. Καλύτερα λοιπόν τα τσαχπίνικα παιδιά των
τηλεπαιχνιδιών, κάτι συγκεκριμένο επιτέλους, κάτι με σάρκα και οστά,
περιορισμένο μάλιστα στο κλουβί της κάμερας, να μας κρατούν σε μια σειρά, να
συντηρούν την κοινή γλώσσα. Τώρα που θα είναι και αντίπαλοι σε καθημερινό ματς
στα δυο κανάλια, ίσως αφομοιώσουν κι ένα ποσοστό της αρνητικής ενέργειας που
μας τυραννά, της μανίας για ανταγωνισμό, αναμέτρηση και άλλα ανθρώπινα και
φθοροποιά παρόμοια, και να μπορέσουμε να βρούμε άλλο κέφι για τα υπόλοιπα, να ανανεωθούμε.