ΑΝΑΛΩΣΙΜΑ Νοσταλγοί από παρεξήγηση

Ο περιπτεράς στην Ακαδημίας πολύ εκτίμησε αυτή την παράξενη έκδοση των παλιών
εφημερίδων. Κρέμασε τέσσερα φύλλα στη σειρά που με πηχυαίους τίτλους
αναγγέλλουν στον λαό ότι η Ελλάδα μπήκε στον πόλεμο. Υποτίθεται ότι είναι
ανατύπωση ιστορικών εκδόσεων, αν και είμαι σίγουρη ότι εκείνη την εποχή δεν
κυκλοφο-ρούσαν ταμπλόιντ. Σε άσπρο χαρτί το φύλλο, ανεμίζει στη λιακάδα, με
την ημερομηνία 29 Οκτωβρίου 1940, και μας καλεί στα όπλα ξαφνικά, μες στην
ειρήνη μας, μες στην καλή χαρά μας, πρωινιάτικο. Νοστάλγησε εποχές ηρωικές ο
περιπτεράς, τι να κάνει; Τον έπεισαν στο σχολείο ότι ο πόλεμος ήταν κάτι
θαυμάσιο το ’40, εμπειρία ανεπανάληπτη. Ίσως δεν έμαθε λεπτομέρειες, αλλά κάθε
χρόνο στη γιορτή, την ίδια γιορτή όλα τα χρόνια, αυτό τουλάχιστον το εμπέδωσε.
Πείθεται και στο σπίτι, από την τηλεόραση, το ραδιόφωνο, τις εφημερίδες, ότι
ζούμε σε εποχές ξενέρωτες, ότι όλα είναι ξεφτιλισμένα, η πολιτική, τα κόμματα,
οι βιομήχανοι, οι πολίτες, ο σύμπας κόσμος. Κρέμασε την επανέκδοση λοιπόν κι
αυτός να νοσταλγεί τα περασμένα μεγαλεία, όπως ελπίζει ότι τα νοσταλγούμε
πολλοί από εμάς ο εκδότης τους. Ας ελπίζει αυτός, εγώ τη μανούλα μου να
προετοιμάσω ψυχικά. Μη βγει βόλτα και δει ξαφνικά αυτό το φύλλο να κρέμεται
και να σαλπίζει τον πόλεμο. Αυτόν που έζησε και δεν τον νοσταλγεί καθόλου. Μην
τρομάξει, ότι θα ρημάξει η ζωή των εγγονιών της, που τόσο τα καλομαθαίνει και
τα χαϊδεύει, από κανέναν οδοστρωτήρα σαν τον πόλεμο που γνώρισε. Εκείνη
θυμάται την εξαθλίωση των ανθρώπων στον πόλεμο, δεν παραμυθιάζεται από μεγάλες
κουβέντες. Αλλά δεν θα γελαστεί ελπίζω, τότε δεν υπήρχαν ταμπλόιντ.