ΕΓΡΑΨΑΝ

Βασίλης Μουλόπουλος:

(ο αρθρογράφος, για το ιταλικό σύνδρομο)

«Τη δεκαετία «που άλλαξε την Ιταλία» χαρακτηρίζει μια αντίφαση: ξεκίνησε με
τις αποκαλύψεις για την έκταση της διαφθοράς του καθεστώτος Κράξι, του πρώτου
μετασοσιαλιστή πρωθυπουργού στην Ευρώπη.

Ταυτοχρόνως, ένα νέο όνομα κάνει την εμφάνισή του στη δημοσιότητα. Πρόκειται
για έναν επιχειρηματία νέου τύπου, στενό φίλο του Κράξι που ονομάζεται
Μπερλουσκόνι. Οι εισαγγελείς αναδεικνύονται λαϊκοί ήρωες, άγγελοι-εκδικητές.
Όλοι είναι ύποπτοι μέχρις αποδείξεως του εναντίον. Ο άνεμος της αντικομματικής
και αντιπολιτικής εξέγερσης φυσάει σε όλη τη χώρα, για να φέρει δέκα χρόνια
μετά στην εξουσία ένα κόμμα που χτίστηκε με την αντιπολιτική ως ιδεολογία και
στην πρωθυπουργία έναν άνθρωπο που μπήκε στην πολιτική για να γλιτώσει την
αυτοκρατορία του, την οποία η κατάρρευση των πολιτικών προστατών του απειλούσε
να γκρεμίσει. Μια κατάληξη, ένα διδακτικό παράδοξο για τις δικές μας
εξελίξεις.

Η ρητορική του «καινούργιου» εναντίον του «παλιού», τόσο αγαπητή στους
εκσυγχρονιστές αλλά και σε μεγάλη μερίδα της Αριστεράς, μπορεί να είναι
πλαστή. Η ανανέωση μπορεί να καλύπτει την αναστήλωση. Η απαξίωση της πολιτικής
δεν ενισχύει την κοινωνία των πολιτών, αλλά προωθεί πολιτικές δυνάμεις πολύ
χειρότερες από τις προηγούμενες.

(«Το Βήμα»)