[ ΤΟ ΣΤΙΓΜΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ ]

Το έχουν πει οι ποιητές, που κάτι γνωρίζουν περισσότερο από τους απλούς
πολίτες, όπως εμείς: «Ό,τι αρχίζει ωραίο τελειώνει με πόνο»! Πόνο βέβαια δεν
είχαμε όταν οι αγροτοπατέρες του ΚΚΕ και της Ν.Δ. συναντήθηκαν μεσοβδόμαδα στη
Λάρισα για να διαλύσουν και επισήμως τον αρραβώνα, αλλά… λίγο έλειψε. Όσοι
ήταν εκεί και τους παρακολουθούσαν να επιτίθενται ο εις εναντίον του άλλου, το
είχαν ρίξει στα στοιχήματα: «Τώρα θα πλακωθούν», «Όχι, τώρα θα πλακωθούν» και
πάει λέγοντας. Ατύχησαν όμως οι στοιχηματίες. Μόνο ως προς το σκέλος της
συμπλοκής. Διότι για το τέλος του αρραβώνος επιβεβαιώθηκαν μέχρι κεραίας. Πάει
το μέτωπο. Διαλύθηκε στα εξ ών συνετέθη. Του χρόνου πάλι…

Στερητικά σύνδρομα

Το κακό δεν είναι ότι διαλύθηκε το μέτωπο των αγροτοπατέρων – αντίθετα. Το
κακό είναι ότι ορισμένοι εξ αυτών ενδέχεται να παρουσιάσουν στερητικά σύνδρομα
δημοσιότητας. Διότι όσο ήταν τα μπλόκα, αυτά τα λίγα, τα αναιμικά, είχαν λόγο
υπάρξεως στις τηλεοπτικές οθόνες οι αγωνιστές («Μάνα, φορώ τα φυσεκλίκια και
βγαίνω στους δρόμους ο αγωνιστής») Πατάκης, Μπούτας, Νασίκας, Κοκκινούλης,
Αρχοντής. Διότι, τι να σου κάνει και η κάμερα; Να ανοίξει το πλάνο και να δεις
ότι «είμαστε δυο, είμαστε τρεις, άντε να ‘μαστε καμιά δεκαπενταριά» στα
μπλόκα; Να καταλάβεις ότι στην εποχή της τηλεοπτικής δημοκρατίας, τα μπλόκα
υπάρχουν για τις τηλεοράσεις; Όχι, στα πρόσωπα εστιάζεται. Που σηκώνουν τον
δείκτη, και τον επισείουν απειλητικά κατά των αθώων πεζών και εποχουμένων: «Θα
κλείσουμε τους δρόμους για να μάθετε ρε, που είναι κυβέρνηση ο Σημίτης»!

Βρείτε λύση, επιτέλους

Και το «Σημίτης κυβέρνηση», μια κουβέντα είναι κι αυτό. Διότι εντάξει, δεν
λέει κανείς, έχει πολλά προβλήματα να ασχοληθεί ο άνθρωπος. Πολλά και δύσκολα.
Αλλά εμένα που είμαι γεροντάκι, που έχω φάει τη ζωή μου όλη στις οικοδομές να
μαζέψω ένσημα για το ΙΚΑ, και τώρα έχω: καρδιά, προστάτη, αρθριτικά, σάκχαρο,
οσφυαλγία, λίγο κατάθλιψη, ποσώς με ενδιαφέρει η «προοδευτική διακυβέρνηση».
Δεν δίνω επίσης δεκάρα για την «κεντροαριστερά». Και δεν με νοιάζει καθόλου αν
«η ισχυρή κοινωνία είναι το κλειδί για την ισχυρή Ελλάδα». Εμένα αυτό που με
ενδιαφέρει είναι να τελειώσει επιτέλους αυτή η ρημάδα η απεργία των γιατρών
του ΙΚΑ, για να γράψω στο βιβλιάριο τα φάρμακά μου. Έγινα αντιληπτός;

Αλλού η πραγματικότητα

Από τους πολλούς, ασφαλώς. Από εκείνους όμως που αποφασίζουν, δεν βλέπω να
γίνομαι. Διότι αν ο κύριος Σημίτης, λέμε τώρα, καταλάβαινε πόσο βασανιστικό
είναι για εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους αυτό που γίνεται με την απεργία των
γιατρών του ΙΚΑ, θα είχε διατάξει το «πουλέν» του, τον κύριο Χριστοδουλάκη, να
βρει αμέσως τα κονδύλια για να λυθεί το πρόβλημα εδώ και τώρα. Αλλά τα φάρμακα
του κυρίου Σημίτη – που μακάρι να μην έχει τίποτε ο άνθρωπος, παράδειγμα φέρνω
– τού τα αγοράζει κάποιος από την ασφάλειά του. Δεν χρειάζεται να πάει στο
υποκατάστημα του ΙΚΑ, να περιμένει ώρες στην ουρά, και μετά, κούτσα-κούτσα,
στο φαρμακείο της γειτονιάς του. Αυτό είναι άλλωστε και το πρόβλημα. Η μη
επαφή με την πραγματικότητα…

Καθηγητής σε μία νύχτα

Καθόλου επαφή με την πραγματικότητα δεν φαίνεται να έχουν όσοι εκ των
διδασκόντων στα ΤΕΙ κλείνουν τα ιδρύματα, ζητώντας από τον υπουργό Παιδείας Π.
Ευθυμίου να τους χρίσει, διότι περί αυτού πρόκειται, καθηγητές Ανωτάτων
Εκπαιδευτικών Ιδρυμάτων. Να είναι ο άλλος απόφοιτος ΚΑΤΕΕ (τα παλιά ΤΕΙ) – το
παράδειγμα δεν είναι τυχαίο, αφορά μεγαλοσυνδικαλιστή του χώρου – και να θέλει
τώρα να γίνει καθηγητής Πανεπιστημίου σε ένα βράδυ. Ε, δεν γίνεται. Διότι αυτή
δεν θα είναι προαγωγή, άδεια για ομαδικές τυφλώσεις θα είναι! Και δεν θέλουμε
άλλες. Αρκετά μέχρις εδώ. Όσους τύφλωσαν, τύφλωσαν. Και δη ατιμωρητί…

ΚΑΙ ΤΟ ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ

Πότε θα πει το μυστικό

Νέα χαρμόσυνα. Έληξε η πολιτική ομηρεία του Κώστα Καραμανλή και ο αρχηγός
ξαναγίνεται πλέον αρχηγός με τα όλα του. Η Ντόρα Μπακογιάννη τού έσκασε το
μυστικό τηλεφωνικά – θέλει πολύ να είναι υποψήφια για τον Δήμο της Αθήνας.
Μέχρι να πει το «ναι», τον έσκασε τον άνθρωπο. Αλλά ας δείξουμε μια κατανόηση.
Απόφαση (πολιτικής) ζωής είναι αυτή που έλαβε. Και επειδή ως τέτοια δεν είναι
μικρή, είχε απολύτως το δικαίωμα να απαιτήσει να έχει η ίδια την ευθύνη της
προεκλογικής καμπάνιας. Ήταν δυνατόν να την αφήσει στα χέρια της Ρηγίλλης; Η
γυναίκα γνωρίζει πόσο την «αγαπούν»!

Το μικρό πρόβλημα που υπάρχει σχετικά με την ημερομηνία ανακοίνωσης του
εξαιρετικού για την Αθήνα νέου, οσονούπω, ξεπερνιέται. Ο πρόεδρος Κώστας θα
δηλώσει δημοσίως ότι διατηρεί το δικαίωμα να επιλέγει το πότε θα ανακοινώνει
τις αποφάσεις του, ότι κανείς δεν μπορεί να τον σύρει – τ’ ακούς Λαλιώτη; –
και πως διατηρεί την πρωτοβουλία των κινήσεων. Έλα Ντόρα παιδί μου, σταμάτα να
κρυφογελάς πίσω από την πλάτη του ανθρώπου!

ΥΓ: Πότε θα πει το «μυστικό» – ο κόσμος το ‘χει τούμπανο κι εμείς κρυφό
καμάρι – ο πρόεδρος; Μέχρι τις 25 Μαρτίου. Να συμπίπτει με την Εθνική
Παλιγγενεσία…