Ο ΦΠΑ βάσει τεκμαρτών κριτηρίων

Ο κ. Λ. Χατζηαλεξάνδρου, βιβλιοχαρτοπώλης, γράφει για το θέμα της απόδοσης
του ΦΠΑ της τριετίας 1999 – 2001, βάσει τεκμαρτών κριτηρίων:

«Βάσει νόμου, που δήθεν αντικατέστησε τα αντικειμενικά κριτήρια και στην ουσία
τα επανέφερε σκληρότερα, καλούνται όλες οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις να
αποδώσουν πρόσθετο ΦΠΑ, ο οποίος υπολογίζεται επί της διαφοράς που προκύπτει
μεταξύ τεκμαρτών και πραγματικών πωλήσεων. Για τον υπολογισμό των τεκμαρτών
πωλήσεων προστίθενται τα έξοδα (ενοίκιο, μισθοί, εργοδοτικές εισφορές, ΟΤΕ,
ΔΕΗ) στο ύψος των αγορών και θεωρείται ότι έχουν γίνει τεκμαρτές πωλήσεις κατά
10%-15% πάνω από αυτό το άθροισμα. Ο νόμος δικαιολογεί μόνο το 10% των αγορών
ετησίως ως απούλητα εμπορεύματα (αποθήκη). Η απόδοση του πρόσθετου αυτού ΦΠΑ
πρέπει να γίνει μέχρι 25-2-2002 και εκτός αυτού θα πρέπει να γίνει και
συμπληρωματική δήλωση στον φόρο εισοδήματος για την τριετία 1999 – 2001, όπου
και εκεί θα πρέπει να καταβληθούν πρόσθετοι φόροι. Ο νόμος αυτός είναι
εγκληματικός γιατί:

α) Στις περισσότερες μικρομεσαίες επιχειρήσεις το απούλητο εμπόρευμα,
που μένει ως αποθήκη, είναι κατά κανόνα πολύ μεγαλύτερο από το 10% που
δικαιολογεί ο νόμος. Εκτός από καταστήματα ένδυσης, υπόδησης που ανανεώνουν
συνεχώς το εμπόρευμά τους, όλα σχεδόν τα υπόλοιπα καταστήματα είναι αδύνατον
να λειτουργήσουν χωρίς να εκθέτουν σε μόνιμη βάση τουλάχιστον το 50% των
αγορών τους. Συγκεκριμένα για βιβλιοχαρτοπωλεία, όπως η δική μας επιχείρηση,
υπάρχουν βιβλία τα οποία ενδέχεται να περάσουν και πάνω από 5 χρόνια για να
πουληθούν, καθώς και πολλά σχολικά είδη, τα οποία μένουν απούλητα κατά τη
σχολική περίοδο.

β) Ο νόμος είναι ακόμα σκληρότερος για τα νέα μαγαζιά, αυτά δηλαδή που
άνοιξαν εντός της τριετίας. Μια νέα επιχείρηση για να λειτουργήσει χρειάζεται
απαραιτήτως ποσοστό 80% και πλέον των αγορών της ως εκτεθειμένο εμπόρευμα σε
ράφια, βιτρίνες, εκτός και αν περιμένουνε να λειτουργήσει ένα
βιβλιοχαρτοπωλείο π.χ. με άδεια ράφια (10% των αγορών!). Δεν υπάρχει καμία
απολύτως πρόβλεψη για αγορές εμπορευμάτων την πρώτη χρονιά λειτουργίας του
μαγαζιού, όπου θα έπρεπε να δικαιολογείται τουλάχιστον το 80% των αγορών ως
αποθήκη, εφόσον το μαγαζί δεν έχει αποκτήσει ακόμα την πελατεία του.

γ) Ο νόμος επηρεάζει και την ανεργία, εφόσον προσθέτει μισθούς και
εργοδοτικές εισφορές στα έξοδα.

δ) Παραβιάζεται επίσης με παράλογο τρόπο η δυνατότητα των εμπόρων να
επενδύσουν τα χρήματά τους, αγοράζοντας εμπορεύματα και αποθηκεύοντάς τα,
καθώς θα κληθούν να πληρώσουν ΦΠΑ γι’ αυτά χωρίς να τα έχουν πουλήσει».