Τα έργα που θα μείνουν… μακέτες

Η Αθήνα χρειάστηκε τρία χρόνια μόνο για ν’ αποφασίσει «ποιος» θα κάνει
«τι». Ο χρόνος ροκανίσθηκε από τις έριδες για τις αρμοδιότητες. Από το
Μεταφορών, στο Πολιτισμού, και από την Οργανωτική στο ΥΠΕΧΩΔΕ χάθηκαν σαν
νεράκι τα πρώτα τρία – τέσσερα χρόνια.

Οι φορείς έδιναν πάντα τον καλύτερο εαυτό τους, όμως στην Αθήνα συνέβη το
παράδοξο. Ακόμα και σε περιπτώσεις όπου τα έργα ήταν από την αρχή
χωροθετημένα, όπως στο παράδειγμα των έργων αρμοδιότητας της ΓΓΑ (υφυπουργός
Αθλητισμού Α. Φούρας 1997-2000), περίμεναν το 2001 για να ωριμάσουν…

Κάπως έτσι χάθηκε η ευκαιρία για τον Ιππόδρομο, που η καθυστέρηση της
μεταφοράς του μετακύλισε μια σειρά από άλλα ολυμπιακά έργα προς τα πίσω. Αν
όλα πάνε κατ’ ευχήν και ο Ιππόδρομος κλείσει το καλοκαίρι του 2003, στον χώρο
του θα γίνει σταθμός μετεπιβίβασης λεωφορείων.

Στο Ολυμπιακό Χωριό τα πρώτα βραβεία των αρχιτεκτονικών διαγωνισμών
κλείστηκαν σ’ ένα συρτάρι. Ούτε καν εξετέθησαν στο κοινό! Κι ας φώναζαν οι
βραβευθέντες ότι το κόστος κατασκευής ήταν το ίδιο με τις εργατικές κατοικίες
(καλής ποιότητας) που κατασκευάζει σήμερα ο ΟΕΚ. Οι αρμόδιοι είχαν την
ευκαιρία να κατασκευάσουν εξ αρχής το πιο νέο χωριό της Αττικής, εκεί όπου θα
μείνουν 10.000 άνθρωποι, και επέλεξαν τον πιο εύκολο δρόμο. Τριώροφα και
τετραώροφα πανομοιότυπα μεταξύ τους. Το αρχιτεκτονικό όραμα της πόλης, πάντως,
έχει «σαλοτραπεζαρία, κουζίνα, δύο υπνοδωμάτια και λουτρό» όπως είχε τονιστεί
κατά την επίσημη πρώτη παρουσία του.

ΦΑΛΗΡΟ

Η Μπαρτσελονέτα μπορεί να περιμένει

Προς το παρόν, στην αχανή έρημο της παραλίας που βρίσκεται μεταξύ του Σταδίου
Ειρήνης και Φιλίας και του Ιλισού τα μόνα βέβαια ότι θα γίνουν είναι τα
προβλεπόμενα αθλητικά κέντρα. Ούτε ενυδρεία, ούτε οικολογικά πάρκα, ούτε
μονοπάτια πεζοδρόμων, ούτε γραφικά λιμανάκια με εστιατόρια και καφέ.

Δυόμισι χιλιόμετρα μήκος επί τετρακόσια μέτρα πλάτος είναι η επίμαχη έκταση
μιας περιοχής υποβαθμισμένης που θα μπορούσε να γίνει όπως η Μπαρτσελονέτα
στην Βαρκελωνη.

Προβλεπόταν ακόμη να «μετατοπιστεί» προς τη θάλασσα η παραλιακή λεωφόρος και
να κατασκευαστεί ένα μεγάλο κανάλι και δίκτυο μικρότερων ως αντιπλημμυρική
περιοχή. Στα κανάλια θα έκανε ρομαντικές βόλτες με σκαφάκια.

Το σχέδιο, κόστους περίπου 50 δισ., εγκαταλείπεται λόγω έλλειψης χρόνου και
χρημάτων.

ΠΑΡΑΛΙΑ

Δεν έφθανε ο χώρος

Το σχέδιο ήταν πράγματι μαγευτικό: και ποιος δεν χάζεψε την παραλία με 3 (!)
τύπους διαμόρφωσης για να προσελκύει τους κατοίκους, με ξύλινα «καταστρώματα»
– όπως λέμε «ντεκ» – και γεφυράκια να αιωρούνται πάνω από τη θάλασσα. Με
ποδηλατοδρόμια και φυσικά Τραμ.

Χρειάστηκε να γίνει πρώτα η μελέτη για να διαπιστωθεί εκ των υστέρων ότι όλα
τα παραπάνω χρειάζονται χώρο. Και ο χώρος στην παραλιακή ζώνη, ακόμα και στο
καλύτερο κομμάτι της, στο Παλαιό Φάληρο, εκεί που έχει φοινικάκια και ένα
φαρδύ πεζοδρόμιο, μόλις που επαρκεί. Κάτοικοι και δήμος έχουν ήδη ξεσηκωθεί
εναντίον του Τραμ που θα «φάει» τα δύο τρίτα του πεζόδρομου. Κάπως έτσι, όχι
μόνο ακυρώνεται το σχέδιο «Καλιφόρνια», αλλά περιορίζεται και η σημερινή
δυνατότητα να περπατήσουν στην παραλία.

Έντονα αντιδρούν και οι κάτοικοι της Γλυφάδας, οι οποίοι θεωρούν υποβάθμιση να
τερματίζουν οι γραμμές στην πλατεία Κρήτης.

ΠΡΑΣΙΝΟ

Αναζητούνται εκατό εκατομμύρια… κάκτοι!

Το μεγαλόπνοο σχέδιο για τη φύτευση 15.000 στρεμμάτων στην Αττική φαίνεται πως
συρρικνώνεται καθώς ο χρόνος περνάει και δεν φυτεύεται κανένα δένδρο. Τον
περασμένο Νοέμβριο, σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία του «Αθήνα 2004» αναφέρθηκε
ότι μέχρι το 2004 θα φυτευτούν στην Αττική 100 εκατομμύρια φυτά, σε έκταση
100.000 στρεμμάτων με συνολική δαπάνη 40 δισ. δραχμών. Και μάλιστα από αυτά τα
3,5 εκατ. είναι δένδρα, τα 15 εκατ. θάμνοι, τα 16 εκατ. ανθόφυτα και τα 57
εκατ. εδαφοκάλυψης.

Σε πρόσφατη ημερίδα για το θέμα του πράσινου ο πρύτανης του Γεωπονικού
Πανεπιστημίου Αθηνών διατύπωσε ευθέως την πεποίθεση πως το πολυδιαφημισμένο
έργο του πράσινου θα μείνει στα χαρτιά, πως δεν έχει γίνει τίποτα για να
αντιμετωπιστεί το πρόβλημα της άρδευσης και πως η «Αθήνα θα παραμείνει
παράδεισος του τσιμέντου» και το πράσινο «το αποπαίδι των δημοσίων έργων» στην
Ολυμπιάδα του 2004.

Εκτός κι αν τα δένδρα που θα φυτευτούν είναι έτοιμοι, μεγαλωμένοι κάκτοι
εισαγωγής και τα χιλιόμετρα πράσινου είναι μια αλυσίδα με ζαρντινιέρες που θα
τοποθετηθούν σε επίμαχα σημεία στις ολυμπιακές εγκαταστάσεις.