Σπουδές με δάνεια και ασφαλιστήρια

Οι σπουδές των παιδιών είναι ο μόνιμος «πονοκέφαλος» για τους γονείς. Σε
αυτό τον «βωμό» είναι αποφασισμένοι να κάνουν κάθε θυσία, ακόμη και να δανειστούν.

Έχει υπολογιστεί από τραπεζικά στελέχη ότι το μέσο ετήσιο κόστος για κάθε
φοιτητή ξεπερνά τα δύο εκατ. δραχμές, ενώ εάν τα παιδιά σπουδάζουν μακριά από
το σπίτι τότε το ποσό αυτό αυξάνεται σημαντικά. Στην περίπτωση αυτή, στα έξοδα
θα πρέπει να συνυπολογιστεί και το κόστος διαβίωσης (ενοίκιο, έξοδα διατροφής,
μετακινήσεις κ.λπ.) πέραν όλων των άλλων.

Το πρόβλημα αυτό το γνωρίζουν οι οικογένειες, αλλά το γνωρίζουν επίσης καλά οι
τράπεζες και οι ασφαλιστικές εταιρείες.

Οι δύο λύσεις

Από την καθημερινή πρακτική προκύπτει ότι δύο είναι οι εναλλακτικές λύσεις
όταν τα κεφάλαια της οικογένειας δεν επαρκούν.

Η πρώτη έχει να κάνει με την κλασική λύση του τραπεζικού δανεισμού.

Η δεύτερη, που εντάσσεται στη σφαίρα πιο μακρόπνοου προγραμματισμού, έχει να
κάνει με την εξασφάλιση της χρηματοδότησης των σπουδών μέσω ασφαλιστικών
προγραμμάτων.

Τόσο στη μία όσο και στην άλλη περίπτωση, τράπεζες και ασφαλιστικές εταιρείες
έχουν φροντίσει να διαθέσουν στην αγορά προγράμματα για κάθε ανάγκη και τσέπη.
Έτσι, σήμερα μια οικογένεια προκειμένου να σπουδάσει το παιδί της μπορεί να
δανειστεί μέχρι και 25.000 ευρώ (περίπου 8,5 εκατ. δραχμές). Από την άλλη
πλευρά, πληρώνοντας ένα ετήσιο ασφάλιστρο 880 ευρώ (περίπου 300.000 δραχμές)
μπορεί στο τέλος του προγράμματος να εξασφαλίσει το ποσό των 29.347 ευρώ
(περίπου 10 εκατ. δραχμές) για τον ίδιο σκοπό. Δεν έχει λοιπόν παρά να
διαλέξει τι την συμφέρει περισσότερο. Είναι χαρακτηριστικό το γεγονός ότι
υπάρχουν οικογένειες που φροντίζουν να «ασφαλίσουν» τις πανεπιστημιακές
σπουδές του παιδιού τους από το νηπιαγωγείο. Τι καταφέρνουν με αυτό; Με ένα
ασφάλιστρο που καταβάλλεται σε ετήσια βάση μπορούν να εξασφαλίσουν τα χρήματα
εκείνα που θα είναι απαραίτητα για να σπουδάσει το παιδί όταν θα μπει στο
πανεπιστήμιο. Εάν πάλι δεν έχουν κάνει τέτοιο πρόγραμμα, υπάρχει πάντα η λύση
του τραπεζικού δανεισμού.

Σπουδαστικά δάνεια

Επειδή η συγκεκριμένη αγορά από χρόνο σε χρόνο μεγαλώνει ολοένα και
περισσότερο, οι τράπεζες έχουν φροντίσει να διαθέτουν ένα συνδυασμό δανειακών
προϊόντων για σπουδές. Τα δάνεια αυτά αφορούν τόσο προπτυχιακές όσο και
μεταπτυχιακές σπουδές, προορίζονται να καλύψουν μεταξύ άλλων στεγαστικές αλλά
και άλλες τρέχουσες ανάγκες και δίνονται με όρους σχετικά πιο ευέλικτους σε
σχέση με τα παραδοσιακά προσωπικά ή καταναλωτικά δάνεια. Στον «χορό» των
σπουδαστικών δανείων έχουν μπει σχεδόν όλες οι τράπεζες, μικρές και μεγάλες.
Αναφέρονται για παράδειγμα η Εθνική, η EFG Eurobank Ergasias, η Αγροτική, η
Εμπορική, η Τράπεζα Πειραιώς, αλλά και η Novabank, η Τράπεζα Κύπρου και η
Λαϊκή Τράπεζα. Με ένα επιτόκιο που κυμαίνεται από 7,02% έως 10,25%, για ποσά
από 1.500 ευρώ έως 250.000 ευρώ και με διάρκεια αποπληρωμής από 36 έως 360
μήνες, τα πιστωτικά ιδρύματα παρέχουν λύσεις για όλα τα βαλάντια.

Τι να προσέχετε

Το επενδυτικό ρίσκο δεν πρέπει να απειλεί το μέλλον των παιδιών. Γι’ αυτό
φροντίστε η εταιρεία που θα δεσμευτεί για τη διαχείριση των κεφαλαίων σας,
ανεξάρτητα από τις διακυμάνσεις των αγορών, να σας παρέχει ένα ελάχιστο
εγγυημένο κεφάλαιο. Προσοχή χρειάζονται ακόμη οι ασφαλιστές που υπόσχονται
καλύτερες παροχές σε άλλη εταιρεία. Στόχος τους μπορεί να είναι η είσπραξη της
προμήθειας, αφού συμβόλαιο που μεταφέρεται σε άλλη εταιρεία είναι σαν να
ξεκινάει από την αρχή και οι προμήθειες κατά το πρώτο ασφαλιστικό έτος
κυμαίνονται από 50% επί του ασφαλίστρου, για να φθάσουν σε ορισμένες εταιρείες
έως και στο 70%.

Σημειώνεται ότι, ο ενδιαφερόμενος θα πρέπει να γνωρίζει ότι κινδυνεύει να
χάσει σημαντικά χρήματα από το αρχικό του κεφάλαιο αν για κάποιο λόγο θελήσει
να το «σπάσει» στα τρία πρώτα χρόνια ισχύος. Εάν το ασφαλιστήριο βρίσκεται στο
τρίτο έτος και θελήσει να το εξαγοράσει, θα του αποδοθεί μόνο το 70%-80% από
το κεφάλαιο που έχει επενδυθεί. Όμως κατά την πρώτη τριετία ενός συμβολαίου,
μόνο ένα μικρό ποσοστό του ασφαλίστρου επενδύεται για τη δημιουργία του
επιθυμητού κεφαλαίου. Το υπόλοιπο ποσό δαπανάται για αμοιβές συνεργατών,
διαχειριστικά έξοδα, φόρους, χαρτόσημα.

Ασφαλιστικά προγράμματα

Τα ασφαλιστικά προγράμματα αποτελούν μια λύση που προτιμούν όλο και
περισσότεροι γονείς για να εξασφαλίσουν τις σπουδές των παιδιών τους. Στην
περίπτωση αυτή, οι επιλογές που έχει μια οικογένεια είναι τρεις:

1) Ένα παραδοσιακό ασφαλιστήριο συμβόλαιο μηδενικού ρίσκου, με
εγγυημένο επιτόκιο συνήθως 2,5% (ή 3,35% σαν «οροφή» από την 1η Μαρτίου, βάσει
υπουργικής απόφασης).

2) Ένα σύγχρονο προϊόν (unit linked) το οποίο επενδύει τα κεφάλαια που
μαζεύονται στην κεφαλαιαγορά, εξασφαλίζοντας υψηλότερες από τις στάνταρ
αποδόσεις των κλασικών μορφών επένδυσης, αλλά ταυτόχρονα έχει και μεγαλύτερο
ρίσκο.

3) Ένα unit linked που συνδέεται με επενδύσεις, αλλά το συμβόλαιο
παρέχει μια δικλίδα ασφαλείας, δηλαδή στη λήξη του εγγυάται μια ελάχιστη
εγγυημένη απόδοση, ανεξάρτητα από τις διακυμάνσεις των αγορών.

Στον «χορό» των «παιδικών», όπως διαφημίζονται από τις εταιρείες αυτού του
είδους τα ασφαλιστήρια συμβόλαια, έχουν ήδη δραστηριοποιηθεί εταιρείες όπως
είναι η Εθνική Ασφαλιστική, η Metrolife, η Nationale Nederlanden, η Generali,
η Ασπίς Πρόνοια κ.α.

Η μέση διάρκεια αυτής της κατηγορίας των ασφαλιστηρίων κυμαίνεται μεταξύ 18
και 25 χρόνων. Ένα τέτοιο συμβόλαιο συνιστάται να υπογράφεται όσο πιο μικρό
είναι το παιδί.

Στα «παιδικά», ακόμη κι αν ο συμβαλλόμενος φύγει από τη ζωή ή μείνει ολικά
ανίκανος, η εταιρεία αναλαμβάνει την πληρωμή των ασφαλίστρων μέχρι τη λήξη του
συμβολαίου.

Μετά τη πρώτη τριετία δίνεται η δυνατότητα της ανάληψης χρημάτων υπό την μορφή
δανείου για την αντιμετώπιση οποιασδήποτε έκτακτης ανάγκης. Το δάνειο, μαζί με
τους τόκους, θα αφαιρεθεί από το τελικό ποσό που θα πάρει το παιδί στη λήξη
του συμβολαίου.

Στη λήξη του συμβολαίου, το παιδί έχει τη δυνατότητα να εισπράξει το ποσό που
έχει δημιουργηθεί, είτε ένα μέρος του και το υπόλοιπο να το λαμβάνει υπό την
μορφή μηνιαίας σύνταξης. Επίσης, τα ασφάλιστρα μέχρι ενός ποσοστού εκπίπτουν
από το φορολογητέο εισόδημα.

Βάσει του νόμου, το κεφάλαιο που συγκεντρώνεται σε ένα παραδοσιακό
ασφαλιστήριο πρόγραμμα επιτρέπεται να επενδύεται έως 50% σε ακίνητα, έως 30%
σε τίτλους ρέπος, έως 30% σε μετοχές, έως 30% σε μερίδια αναπτυξιακών
αμοιβαίων, έως 30% σε κρατικά ομόλογα και έως 5% σε ομόλογα ίδιας επιχείρησης.