ΜΑΤΙΕΣ Εκπομπές…

Έχω μπροστά μου τέσσερις χθεσινές εφημερίδες. Την «Καθημερινή», τα «ΝΕΑ», την
«Ελευθεροτυπία» και το «Έθνος». Διαβάζω τους κεντρικούς τίτλους τους: «Φθάνει
πια, ώς εδώ!.. Σχέδιο αποσταθεροποίησης με όχημα άθλιους τηλεστάρ». «Γρανίτα
λάσπης. Ύποπτα σενάρια καταγγέλλουν κυβέρνηση, Ν.Δ. Σημίτης: Η επιδίωξή τους
να αποσταθεροποιήσουν τους θεσμούς δεν θα πετύχει». «Ύποπτο παιχνίδι με στόχο
την ομαλότητα». «Στο κενό η σπίλωση και οι… πρόωρες εκλογές!».

Αν πάρει, κανείς, «τοις μετρητοίς», τους τίτλους αυτούς, καταλήγει στο
συμπέρασμα ότι ο δημοσιογράφος Σπ. Καρατζαφέρης, από την εκπομπή του οποίου
έγινε η επίθεση κατά του Προέδρου της Δημοκρατίας, είναι όργανο κάποιων
κύκλων, που επιδιώκουν παραίτηση Στεφανόπουλου και άμεση διεξαγωγή εθνικών
εκλογών. Το σενάριο αυτό είναι ελάχιστα πιστευτό. Γιατί ο
Καρατζαφέρης δεν είναι χθεσινός. Έχει θητεία 45 ετών στο επάγγελμα.
Επομένως, είναι γνωστός σε όλους.

Τι θέλω να πω; Θέλω να πω ότι ο Καραταζαφέρης ουδέποτε είχε δεσμούς με
σκοτεινούς εξωθεσμικούς παράγοντες, που επεδίωκαν την «αποσταθεροποίηση».
«Τότε», θα ρωτήσετε, «γιατί έκανε την επίμαχη εκπομπή, που καταδίκασε σύμπας ο
πολιτικός κόσμος;». Η απάντηση είναι απλή: ο Καρατζαφέρης ήθελε «τρόπαιο».
Ήθελε επιτυχία. Ήθελε ένα μεγάλο νούμερο τηλεθέασης. Για να αποδείξει ότι
αυτός είναι πιο «σταρ» από τον «σταρ» της «Ζούγκλας». Αδυνατώ να πιστέψω ότι
ένας πολύπειρος δημοσιογράφος θεωρεί ανεπίτρεπτο και άρα «είδηση» και
«αποκάλυψη» το γεγονός ότι κάποιοι ενοικιαστές ενός μαγαζιού του Προέδρου το
χρησιμοποίησαν για «φρουτάκια».

Παρακαλώ: δεν επιχειρώ «να ρίξω στα μαλακά» έναν παλιό συνάδελφό μου. Προσπαθώ
να δώσω στην όλη υπόθεση τις πραγματικές της διαστάσεις. Και να αποφορτίσω το
κλίμα, που, προχθές, ήταν ιδιαίτερα τεταμένο. Η Δημοκρατία δεν
κινδύνευσε από την προχθεσινή εκπομπή. Τον άμεμπτο Πρόεδρο Κωστή
Στεφανόπουλο, που έχει τη θέση του στη συνείδηση και την καρδιά όλων μας,
κανείς και τίποτα δεν μπορεί να τον αγγίξει. Και ο ίδιος, άλλωστε,
δήλωσε ότι δεν σκόπευε να παραιτηθεί, για να μην Υπάρχει, όμως, έτσι κι
αλλιώς, ένα κεφαλαιώδες ζήτημα. Το ζήτημα κάποιων εκπομπών της εμπορικής
τηλεόρασης. Των εκπομπών με τους «εισαγγελείς», τα «λαγωνικά», τους
«αδέκαστους κριτές» κ.λπ. Τι θα γίνει με αυτή την κατάσταση; Ώς πού θα πάει;
Δεν βλέπουν οι πολιτικοί, όλοι σχεδόν, ότι τρέχοντας πίσω από τους διάφορους
τηλεστάρ, γα να βγουν για λίγο στο «γυαλί» και να κερδίσουν μερικούς «πόντους»
δημοσιότητας, κάνουν τελικά μεγάλο κακό;

Έγραφε, χθες, η «Καθημερινή», στο άρθρο της: «… Ο κατήφορος, αποδεικνύεται,
δεν έχει τέλος. Η λάσπη και η φθήνεια δεν γνωρίζουν όρια. Η αδίστακτη
εκμετάλλευση των εντυπώσεων και της μικρόνοιας μερίδων του κοινού από
ορισμένους αποφασισμένους κυνηγούς της τηλεθέασης και του χρήματος, δεν
σταματά πουθενά. (…) Αυτός ο υπόνομος είναι η τηλεοπτική “ελευθερία του
λόγου”, της οποίας επιτρέψαμε την οικοδόμηση». Και συμφωνώ απολύτως.