Κόκκινη Πόλη καλεί Μανχάταν

Από το «Μαγικό βουνό», οι άνθρωποι του Νταβός θα ξεβολευτούν στους
ουρανοξύστες του Μανχάταν. Οι αντίπαλοι της παγκοσμιοποίησης θα αισθάνονται
στο στοιχείο τους στην «κόκκινη πόλη» του Πόρτο Αλέγκρε.

Πόρτο Αλέγκρε. Ένας μικρόκοσμος από το πελώριο χωνευτήρι ανθρώπων και κοινωνικών τάξεων της Βραζιλίας

Το φετινό είναι σίγουρα το πιο παράξενο Νταβός, αφού η Σύνοδος του Παγκόσμιου
Οικονομικού Φόρουμ που αρχίζει σήμερα, δεν γίνεται στο γραφικό και χιονισμένο
ελβετικό χωριό, αλλά στην πληγωμένη καρδιά της Νέας Υόρκης. «Η Σύνοδος του
2002 θα αποτελέσει έναν φόρο τιμής, μια ψήφο εμπιστοσύνης στη μεγάλη πόλη της
Νέας Υόρκης», είχε πει ο πρόεδρος του Φόρουμ Κλάους Σβαμπ, που είχε κάνει μια
αναγνωριστική επίσκεψη στη μητρόπολη δύο μήνες μετά το πλήγμα της 11ης
Σεπτεμβρίου.

Από το Νταβός στους ουρανοξύστες

Αυτή η Σύνοδος, ανάμεσα στο μέταλλο και το μπετόν από τους ουρανοξύστες του
Μανχάταν, στο ξενοδοχείο «Γουόλντορφ Αστόρια», σε τίποτα δεν θα θυμίζει τα
κατάφυτα βουνά του Νταβός, που είχαν εμπνεύσει τον Τόμας Μαν να γράψει το
«Μαγικό βουνό». Όμως, τα πρόσωπα θα είναι τα ίδια που βλέπει κανείς κάθε χρόνο
στο Νταβός: από τον Μπιλ Γκέιτς της Μάικροσοφτ και τον Νομπουγιούκι Ιντέι της
Σόνι, μέχρι τον Κόφι Ανάν του ΟΗΕ και τον Γερμανό καγκελάριο Γκέρχαρντ
Σρέντερ, συνολικά 3.000 εκπρόσωποι της παγκόσμιας οικονομικής και πολιτικής
ελίτ. Επεισόδια με τους «συνήθεις υπόπτους» δεν αναμένονται στη Νέα Υόρκη:
τους συνέδρους που θα καταλύσουν σε 1.425 δωμάτια και σουίτες θα φρουρούν
4.000 αστυνομικοί, πολλοί περισσότεροι από ό,τι στο Σιάτλ.

Και αυτή τη χρονιά, έστω και στη Νέα Υόρκη, οι «άνθρωποι του Νταβός» θα
αναζητήσουν έναν προσανατολισμό, θα προσπαθήσουν να «μετρήσουν» την
παγκοσμιοποίηση και πόση απόσταση έχει αυτή διανύσει. Σε σχέση με πέρυσι, ο
κόσμος σίγουρα δεν έχει γίνει καλύτερος και η τραγωδία της 11ης Σεπτεμβρίου
έχει επηρεάσει αρνητικά το διεθνές οικονομικό περιβάλλον, μολονότι οι
Αμερικανοί ορκίζονται ότι βλέπουν «φως» στην άκρη του τούνελ της ύφεσης.

Στον αντίποδα, σε μια επίσης παράξενη πόλη της Βραζιλίας, οι αντίπαλοι τής
παγκοσμιοποίησης θα διατυπώσουν την πάγια κατηγορία τους εναντίον της: ότι
μάταια αναζητάει το ανθρώπινο πρόσωπο που της λείπει.

Είναι παράξενη πόλη το Πόρτο Αλέγκρε. Από το 1989 που διοικείται από το
Εργατικό Κόμμα και τους τροτσκιστές, το «Λιμάνι της Χαράς» στη νότια επαρχία
του Ρίο Γκράντε θεωρείται ένα εργαστήριο της «συμμετοχικής δημοκρατίας». Τα
εργατικά συνδικάτα συνεργάζονται με την πολιτική ηγεσία και την τοπική
κοινωνία στη διοίκηση της πόλης, η οποία ήταν η μοναδική που είχε αντισταθεί
στο στρατιωτικό πραξικόπημα του 1964. Όλοι οι τοπικοί φορείς – συνδικάτα,
κοινωνικές οργανώσεις, πολιτιστικοί σύλλογοι, ακόμη και ποδοσφαιρικά σωματεία
– έχουν λόγο στη διαχείριση του δημοτικού προϋπολογισμού. Αυτή η μορφή λαϊκής
αυτοδιαχείρισης προωθήθηκε από το τροτσκιστικό κόμμα Σοσιαλιστική Δημοκρατία,
που κρατάει θέσεις – κλειδιά στη διοίκηση της πόλης.

Οι αντίπαλοι της παγκοσμιοποίησης δεν θα μπορούσαν να βρουν καταλληλότερο
μέρος για να οργανώσουν – για δεύτερη συνεχή χρονιά – το Παγκόσμιο Κοινωνικό
Φόρουμ.

Δώστε το «παρών» μέσω του… Ίντερνετ

* Attac www.attac.org

* Bretton Woods Project www.brettonwoodsproject.org

* Friends of the Earth www.foe.org

* Third World Network www.twnside.org.sg

* Greenpeace www.greenpeace.org

* World Economic Forum www.weforum.org

* International Monetary Fund www.imf.org

* World Bank www.worldbank.org

* World Social Forum www.forumsocialmundial.org.br/

* New York City www.nyc.gov

* Reclaim the Streets www.reclaimthestreets.net/

* RITIMO www.globenet.org/ritimo

* Latin America Information Agency alainet.org

* Oneworld www.oneworld.org/