ΑΝΑΛΩΣΙΜΑ Κουλούρι και θεάματα

Αν ένας μπισκοτοβιομήχανος λανσάρει τώρα «πρέτσελ», κουλουράκια σαν αυτό που
έπνιξε τον Μπους, θα γίνει εκατομμυριούχος μάλλον. Όπως τα μπισκότα έκαναν
εκατομμυριούχο τον Γούντι Άλεν στην προτελευταία ταινία του, ενώ εκείνος
προσπαθούσε να ανοίξει τούνελ για την τράπεζα, έτσι προσέφεραν τα «πρέτσελ»
επικοινωνιακό θησαυρό στον πρόεδρο των ΗΠΑ, εκεί που δεν τον περίμενε. Αντί να
μπει στα πρωτο-σέλιδα το σκάνδαλο της Ένρον, με το οποίο μοιάζει μπλεγ-μένος,
ή το άλλο σκάνδαλο, οι εικόνες των αιχμαλώτων Ταλιμπάν που μεταφέρονται
κουκουλωμένοι στο στρατόπεδο, μπήκε το πρόσωπο του Μπους με μια απίθανη
γκριμάτσα ζεματισμένου παιδιού κι ένα κόκκινο σημάδι στο μάγουλο. Και
ξεκινήσαμε τη μέρα μας ανάλαφρα, χαμογελώντας όλοι ευχαριστημένοι μ’ αυτό το
χάλι. Ο πρόεδρος με το μωλωπισμένο μάγουλο, κάτι σαν το παιδί με το
γραντζουνισμένο γόνατο. Ωραίο τραγουδάκι. Άρτος και θεάματα, κουλούρι και
φωτογραφία. Ο καθένας μπορεί να πέσει από τον καναπέ και κινδυνεύει από την
κακιά στιγμή, ακόμα και ο επιλεγόμενος πλανητάρχης. Βέβαια, δεν έχουμε
παράπονο, ο Μπους εμφανίζεται πάντα ατημέλητος, με μπουφάν, λίγο σκυφτός, δεν
αποπνέει εξυπνάδα. Δεν μπορείς να τον μισήσεις από ζήλεια, όπως τον Κλίντον ας
πούμε, που ήταν ευθυτενής και γοητευτικός, με τις αποδείξεις της γοητείας του
να τον κυνηγάνε στα δικαστήρια. Τον λυπάσαι και λίγο για την πληγή στο
πρόσωπο. Σαν να θυμίζει, με το κόκκινο χρώμα της, ότι οι στρατιωτικές δυνάμεις
της χώρας του δεν πέτυχαν ακόμα τον στόχο του πολέμου. Και ότι κάθε πόλεμος
είναι αδυναμία, περισσότερο κι από δύναμη. Άραγε αναγνωρίζουν οι σύμβουλοι
επικοινωνίας την αξία της αδυναμίας ή παθαίνουν αλλεργία και μόνο στην ιδέα;