Σε δύο επίπεδα η «επιχείρηση-τρομοκρατία»

Ο Κώστας Σημίτης στάθηκε αρκετά τυχερός στην Ουάσιγκτον και στις συναντήσεις
του με την αμερικανική ηγεσία. Όχι διότι έλαβε κανένα φοβερό “πακέτο”
στήριξης, αλλά διότι απλούστατα απέφυγε τις δυσάρεστες καταστάσεις που έχουν
αντιμετωπίσει στο πρόσφατο παρελθόν οι υπουργοί του. Ο Μιχάλης Χρυσοχοΐδης,
για παράδειγμα, είχε ακούσει τον αρχηγό της CIA κ. Τένετ να του ζητάει
επιτακτικά και με φανερή απαξίωση “κάντε κάτι επιτέλους για την τρομοκρατία”.
Ο Γιώργος Παπανδρέου υπέστη επί 15 λεπτά τη Μαντλίν Ολμπράιτ να του απαριθμεί
μια-μια τις επιθέσεις της 17Ν. Ο Πρωθυπουργός και οι συνεργάτες του, ωστόσο,
δεν τρέφουν καμία ψευδαίσθηση πως οι πιέσεις, των Αμερικανών κυρίως αλλά και
κάποιων Ευρωπαίων, μπορούν να αγνοηθούν. Το αντίθετο. Είναι γι’ αυτό που τόσο
στο Μέγαρο Μαξίμου όσο και στο υπουργείο Εξωτερικών χαρακτηρίζουν όλο και πιο
συχνά πλέον την υπόθεση της 17Ν και την καταπολέμηση της τρομοκρατίας ως
“εθνικό θέμα”.

Κρίσιμα θέματα

Μάλιστα, με το δεδομένο ότι εντός του 2002 θα “παιχτούν” άλλα, κρίσιμα για τη
χώρα μας, θέματα, όπως η επίλυση ή μη του Κυπριακού ή η ένταξη της Κύπρου στην
Ένωση – για να μην αναφέρουμε την τρέχουσα διαπραγμάτευση για τον ευρωστρατό
-, στην κυβέρνηση έχει πλέον παγιωθεί η εκτίμηση ότι η τρομοκρατία χρήζει
αναβάθμισης στις προτεραιότητες του Πρωθυπουργού.

Όμως, η υπόθεση της τρομοκρατίας έχει “σπάσει”, για τους συνεργάτες του κ.
Σημίτη, σε δύο επίπεδα. Το ένα, είναι το λεγόμενο “επιχειρησιακό”. Σε αυτό το
σημείο, παρά την αισιοδοξία που κατά καιρούς διατυπώνεται, είναι σαφές ότι δεν
υπάρχει καμιά εγγύηση πως εντός του 2002 θα έχει εξαρθρωθεί η 17Ν. Ωστόσο
είναι βέβαιο πως οι πιθανότητες αίσιας έκβασης στο επιχειρησιακό επίπεδο
επηρεάζονται από το τι μπορεί να πετύχει η κυβέρνηση στο δεύτερο επίπεδο – το
επικοινωνιακό. Σ’ αυτό ρίχνει ιδιαίτερα το βάρος από δω και πέρα η κυβερνητική
προσπάθεια.

Η εικόνα

Κι αυτό δεν είναι άλλο από την “εικόνα” της Ελλάδας σε σχέση με την
τρομοκρατία: η ανατροπή, δηλαδή, της πεποίθησης που υπάρχει, κυρίως στην
Ουάσιγκτον, ότι η κυβέρνηση δεν ενδιαφέρεται για την εξάρθρωση της 17Ν ή ότι η
ελληνική κοινή γνώμη είναι, μερικώς έστω, θετικά διακείμενη προς την
τρομοκρατία.

Αρμόδια κυβερνητικά στελέχη τονίζουν ότι αυτή η εικόνα δεν είναι πραγματική
και διαμορφώνεται από μειοψηφικούς παράγοντες της Ελλάδας: μεμονωμένα μέσα
ενημέρωσης, μεμονωμένες προσωπικότητες με προβολή κ.λπ. Άρα, λένε, με
συντονισμένη προσπάθεια αυτό μπορεί να αλλάξει. Στην κατεύθυνση αυτή, μάλιστα,
επικαλούνται και δημοσκοπήσεις που δεν έχουν δει το φως της δημοσιότητας και
έχει στα χέρια του ο Πρωθυπουργός. Ακριτομυθίες κάνουν λόγο για στοιχεία που
επιβεβαιώνουν ότι, με την πάροδο του χρόνου, η τρομοκρατία στην Ελλάδα έχει
ηττηθεί ιδεολογικά και πολιτικά και δεν έχει καμιά νομιμοποίηση στα μάτια της
κοινής γνώμης. Ως εκ τούτου, η δημόσια σκληρή στάση της κυβέρνησης έναντι της
τρομοκρατίας και της 17Ν δεν έχει κανένα απολύτως πολιτικό κόστος, όπως
υποστήριζαν μέχρι πρόσφατα ορισμένοι – μεταξύ αυτών και στελέχη της
αμερικανικής πρεσβείας. Επιπλέον, τυχόν εξάρθρωση της 17Ν θα εμπέδωνε το κλίμα
εμπιστοσύνης προς την κυβέρνηση και τον Πρωθυπουργό προσωπικά.

Η παρουσία του υπουργού Εξωτερικών Γ. Παπανδρέου αλλά και του υπουργού
Δημόσιας Τάξης Μ. Χρυσχοΐδη στη σιωπηλή εκδήλωση διαμαρτυρίας των συγγενών των
θυμάτων της 17Ν έξω από τη Βουλή δείχνει τη νέα επικοινωνιακή πολιτική της
κυβέρνησης. Σύμφωνα με πληροφορίες, η εκδήλωση όχι μόνον ήταν σε γνώση της
κυβέρνησης, αλλά υπήρχε και άτυπο “πράσινο φως” για την πραγματοποίησή της.