30 ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΚΥΡΟΣ ΒΑΣΣΑΡΑΣ

ΔΙΕΘΝΗΣ ΔΙΑΙΤΗΤΗΣ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟΥ

ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ: Την 1η Φεβρουαρίου 1966

ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ: Έγγαμος, και έχει ένα παιδί

ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΕΣ ΓΝΩΣΕΙΣ: Πτυχιούχος Σχολής Διοίκησης Επιχειρήσεων

ΕΠΑΓΓΕΛΜΑ: Οικονομικός σύμβουλος επιχειρήσεων

ΓΛΩΣΣΕΣ: Αγγλικά και γερμανικά

ΜΟΥΣΙΚΗ ΠΟΥ ΑΚΟΥΕΙ: Ελληνική και ξένη

ΦΑΓΗΤΟ: Κοτόπουλο με ρύζι

ΣΤΙΣ ΕΛΕΥΘΕΡΕΣ ΩΡΕΣ: Ασχολείται με την κόρη του

Η Ελλάδα θα δώσει το «παρών» στα γήπεδα της Ιαπωνίας και της Νότιας Κορέας
για το Μουντιάλ του 2002. Όχι με την εθνική της ομάδα, αλλά με τον διεθνή
διαιτητή Κύρο Βασσάρα που επελέγη από τη ΦΙΦΑ μαζί με άλλους 35 διαιτητές απ’
όλο τον κόσμο για να διευθύνουν τα παιχνίδια της κορυφαίας ποδοσφαιρικής
διοργάνωσης. Ο 36χρονος Θεσσαλονικιός διαιτητής είναι κάτοχος του σήματος της
ΦΙΦΑ από το 1995 και από τον Ιανουάριο του 2001 περιλαμβάνεται στη λίστα
διαιτητών Top class της ΟΥΕΦΑ.

ΕΡ.: Μουντιάλ 2002. Τι σημαίνει για σάς;

ΑΠ.: Όνειρο ζωής.

ΕΡ.: Ποια ήταν η πρώτη σκέψη σας όταν πληροφορηθήκατε την επιλογή σας
από τη ΦΙΦΑ;

ΑΠ.: Πόσο απέχει το όνειρο από την πραγματικότητα.

ΕΡ.: Τι όνειρα κάνατε το βράδυ της επιλογής σας;

ΑΠ.: Τα γήπεδα και τις προπονήσεις στην Ιαπωνία και την Νότια Κορέα.

ΕΡ.: Ποιος ήταν ο πρώτος που δέχτηκε το τηλεφώνημά σας;

ΑΠ.: Ο πατέρας μου.

ΕΡ.: Αυτή η εξέλιξη, τι προοπτικές ανοίγει στην ελληνική διαιτησία;

ΑΠ.: Ανοίξαμε την πόρτα και πρέπει να την κρατήσουμε ανοιχτή.

ΕΡ.: Όταν βρίσκεστε στο εξωτερικό για κάποιο παιχνίδι, τι σκέφτεστε;

ΑΠ.: Να γίνει ένα καλό παιχνίδι, να περάσω απαρατήρητος και στο τέλος
να μου σφίξουν το χέρι.

ΕΡ.: Τι χρειάζεται ένας διαιτητής για να φθάσει ψηλά;

ΑΠ.: Αξιοπρέπεια, προσωπικότητα, αγάπη για το ποδόσφαιρο και συνεχή
βελτίωση.

ΕΡ.: Όταν ξεκινούσατε την καριέρα σας, μέχρι πού έφθαναν οι φιλοδοξίες
σας;

ΑΠ.: Μέχρι αυτό το όνειρο.

ΕΡ.: Στην κριτική πώς αντιδράτε;

ΑΠ.: Την επιζητώ.

ΕΡ.: Αυτοκριτική κάνετε;

ΑΠ.: Πάντα…

ΕΡ.: Ποιος είναι ο αυστηρότερος κριτής σας;

ΑΠ.: Εγώ ο ίδιος…

ΕΡ.: Τι θα θέλατε να πείτε στους φιλάθλους για τη συμπεριφορά τους προς
τους διαιτητές;

ΑΠ.: Περισσότερη εμπιστοσύνη στους Έλληνες διαιτητές και πριν προβούν
σε οτιδήποτε να βάλουν τους εαυτούς τους σε αυτή τη θέση.

ΕΡ.: Η διαιτησία είναι επάγγελμα ή χόμπι;

ΑΠ.: Χόμπι.

ΕΡ.: Ποια η γνώμη σας για επαγγελματική διαιτησία;

ΑΠ.: Αμειβόμενη με επαγγελματική επιμόρφωση.

ΕΡ.: Είστε υπέρ του ορισμού ή της κλήρωσης;

ΑΠ.: Χωρίς σκέψη, υπέρ του ορισμού.

ΕΡ.: Όταν διαπιστώνετε ότι κάνατε κάποιο καθοριστικό λάθος, τι λέτε
στον εαυτό σας;

ΑΠ.: Προχώρα, μην κάνεις άλλο λάθος….

ΕΡ.: Στη μέχρι τώρα καριέρα σας αποπειράθηκε κανείς να σας πλησιάσει;

ΑΠ.: Για να γίνει κάτι τέτοιο πρέπει να δώσεις αφορμή. Εμένα ούτε
τηλέφωνο δεν με έχει πάρει κάποιος.

ΕΡ.: Τι θυσιάσατε για να πετύχετε στη διαιτησία;

ΑΠ.: Χρόνο από την οικογένειά μου και τη δουλειά μου.

ΕΡ.: Ποιο είναι το άλλοθι του «δικαστή του δευτερολέπτου» σε κάποιο
λάθος του;

ΑΠ.: Τα λάθη είναι ανθρώπινα γιατί τα κάνουν… άνθρωποι.

ΕΡ.: Τι χρειάζεται η ελληνική διαιτησία για να βγει από το τέλμα;

ΑΠ.: Εμπιστοσύνη, φροντίδα, επιμόρφωση.

ΕΡ.: Ποιος ο ρόλος της ΕΠΟ στη διαμόρφωση καλών συνθηκών στη ΦΙΦΑ για
τον Έλληνα διαιτητή;

ΑΠ.: Ήταν πάντα υπερήφανη για τους Έλληνες διαιτητές στα διεθνή
παιχνίδια και πίστευε ότι μπορούν να πετύχουν σε μεγάλες διοργανώσεις.

ΕΡ.: Ποιος είναι ο άνθρωπος που έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην καριέρα
σας;

ΑΠ.: Είχα την τύχη να έχω προπονητή και δάσκαλό μου τον Αντ. Βασσάρα.
Είμαι δύο φορές υπερήφανος που είναι πατέρας μου.

ΕΡ.: Όταν γυρνάτε σπίτι σας ύστερα από κάποιο παιχνίδι, τι λέτε στην
κόρη σας;

ΑΠ.: Τίποτα. Τα ξεχνάω όλα και ασχολούμαι μόνο με το παιδί μου.

ΕΡ.: Υπήρξε ποτέ σκέψη να τα παρατήσετε;

ΑΠ.: Υπήρξαν πολλές πίκρες που δυνάμωσαν τον χαρακτήρα μου.