[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

Αφού λοιπόν ως κυβέρνηση έχεις απογειώσει τις τιμές στο Λονδίνο και
ταυτοχρόνως έχεις προσγειώσει τους μισθούς στο Κάιρο είναι φυσικό να λαμβάνεις
χαμηλούς δείκτες δημοτικότητας. Και αφού λαμβάνεις δείκτες χαμηλής
δημοτικότητας, τι κάνεις, έστω για το θεαθήναι, για να τους ανεβάσεις;
Απλούστατα, περιμένεις τις… ακραίες φυσικές και καιρικές συνθήκες. Να σου
κάτσει ο… Ρίχτερ, ο καύσωνας, ο χιονιάς, η Σιβηρία. Έτσι για να παίξεις
θέατρο, να σκιστείς, να δείξεις κοινωνική ευαισθησία, να βγεις στους δρόμους,
να ανεβοκατεβάζεις τον Σκανδαλίδη στην Εθνική και να βάζεις τη Βάσω να
μοιράζει τσάι και μπισκότα στους εγκλωβισμένους της Εθνικής. Έλεος,
στοιχειώδες. Το έχει διδάξει και η βασιλομήτωρ Φρειδερίκη με τα βιβλιάρια
απόρων κορασίδων. Εντάξει; Ε, λοιπόν, αυτό το στοιχειώδες, αυτό το…
θεαθήναι, αυτό το απλούστατο των απλών που το καταλαβαίνει και η τελευταία
Φιλιππινέζα της Αναγνωστοπούλου, είναι αδύνατον να διατρυπήσει τη φαιά ουσία
του κυβερνητικού θιάσου. Όλοι μας βλέπαμε από τηλεοράσεως Παρασκευή απόγευμα
τον εγκλωβισμό χιλιάδων ανθρώπων. Όλοι μας μουντζώναμε τον μηχανισμό για τις
διπλωμένες νταλίκες στο παγοδρόμιο της Εθνικής και όλοι μας αναρωτιόμαστε. Μα
καλά, από το μυαλό αυτού του Πρωθυπουργού είναι τόσο τρομερό, τόσο ανέφικτο να
περάσει μια απλή σκέψη; Να σηκώσει το τηλέφωνο και να βγάλει αμέσως στους
δρόμους τον μισό στρατό, τα μισά τανκς και τη μισή κυβέρνηση; Κι αν χρειαστεί
να ρίξει μερικές Χριστοπαναγίες. Έτσι για να μπλοφάρει, βρε αδερφέ. Έτσι για
να δείξει πως νοιάζεται. Έτσι για τα μάτια του κόσμου. Έτσι για τη στάχτη.
Έτσι μπας και ανακάμψει. Έτσι για να κάνει πριτς στη Ν.Δ. Έτσι για να κερδίσει
το συναίσθημα του Έλληνα. Έτσι μπας και επαναπατριστούν μερικά, κάποια,
ξαφρισμένα πορτοφόλια. Και αφού ούτε αυτό το ανέξοδο, το απλό, το θεατρικό
συσσίτιο και βιβλιάριο απόρων κορασίδων δεν επιδόθηκε στους αιχμαλώτους της
Σιβηρίας, μια μόνο εξήγηση υπάρχει. Παιδιά, μας λένε, ύστερα από είκοσι χρόνια
μας… βαρεθήκαμε. Εσείς χαϊβάνια… ακόμα;