«Τρίγωνο των Βερμούδων στην Υγεία»

Με χαμόγελα. Ο υπουργός Υγείας έφυγε από τον κ. Σημίτη φανερά ικανοποιημένος και πολύ αποφασισμένος να συνεχίσει το πρόγραμμά του

Η χθεσινή συνάντηση του Πρωθυπουργού Κώστα Σημίτη με τον υπουργό Υγείας, δεν
ήταν απλώς και μόνο η πρώτη, εκτός συναρμοδίων για το ευρώ υπουργών, συνάντηση
με μέλος του Υπουργικού Συμβουλίου. Ήταν και η πρώτη μετά τον ανασχηματισμό
συνάντηση των δυο ανδρών, για ένα θέμα που εδώ και 20 χρόνια είναι σε πρώτη
προτεραιότητα για όλες τις κυβερνήσεις της χώρας: τα προβλήματα της υγείας που
εντάσσονται στο γενικό πλαίσιο των προβλημάτων της καθημερινότητας, την οποία
υποτίθεται ότι επιδιώκει να αντιμετωπίσει δυναμικά η κάθε κυβέρνηση. Μόνο που
αυτή τη φορά τα προβλήματα της υγείας φαίνεται να διογκώνονται εξαιτίας των
αντιδράσεων που συναντάει το μεταρρυθμιστικό σχέδιο του υπουργού Αλέκου
Παπαδόπουλου.

Η χθεσινή συνάντηση με τον Πρωθυπουργό είχε ξεχωριστό ενδιαφέρον όμως και για
έναν ακόμη λόγο. Πριν απο λίγες ημέρες ο υπουργός Υγείας είχε προβεί σε
δηλώσεις με τις οποίες στρεφόταν κατά συνεργατών του Πρωθυπουργού. Δηλώσεις
που είχαν μάλιστα ερμηνευθεί από κάποιους ακόμη κι ως προεόρτια μιας «μεγάλης
εξόδου» του κ. Παπαδόπουλου.

Όπως είναι φανερό, κι όπως είναι και αναμενόμενο σε κάθε μεταρρυθμιστικό
εγχείρημα, και στο συγκεκριμένο που με επιμονή και πείσμα προωθεί ο κ.
Παπαδόπουλος, οι αντιδράσεις είναι πολλές, μεγάλες και διατρέχουν ολόκληρο τον
κορμό του συστήματος Υγείας. Επειδή, ακριβώς, ακουμπούν τα μεγάλα οικονομικά
συμφέροντα που δρουν στον χώρο της Υγείας.

Κι αν για τον πολύ κόσμο είναι ανεξήγητο γιατί απεργούν οι πανεπιστημιακοί
γιατροί από το περασμένο καλοκαίρι, κλείνοντας ουσιαστικά τις Ιατρικές Σχολές
και απαιτώντας τη… μη εφαρμογή των διατάξεων του νόμου 2889/2001, για τον κ.
Παπαδόπουλο το θέμα είναι απλό. Ο νόμος που ψήφισε η Βουλή απαγορεύει στους
πανεπιστημιακούς γιατρούς που εργάζονται σε κλινικές εγκατεστημένες στα
νοσοκομεία του ΕΣΥ να προσφέρουν συγχρόνως και ιδιωτικό έργο έξω από το
νοσοκομείο, σε ιδιωτικά διαγνωστικά κέντρα, κλινικές και εργαστήρια. Και τους
υποχρεώνει από 1/1/2002 να κλείσουν τα ιδιωτικά τους ιατρεία. Ήταν το μεγάλο
στοίχημα του κ. Παπαδόπουλου και φαίνεται ότι τελικά το κερδίζει, καθώς στις
20 Δεκεμβρίου 2001 εξασφάλισε τη στήριξη και του υπουργείου Εθνικής Παιδείας
και Θρησκευμάτων, στο οποίο οι γιατροί-καθηγητές Πανεπιστημίων είχαν
εναποθέσει πολλές ελπίδες, για να μην περάσει ο νόμος. Η ανακοίνωση του
υπουργείου Παιδείας ανέφερε χαρακτηριστικά: «Σταθερή θέση του υπουργού
Παιδείας, σε πλήρη συμφωνία και με τον υπουργό Υγείας,
ήταν και είναι ο τερματισμός του καθεστώτος της παράλληλης απασχόλησης
των πανεπιστημιακών ιατρών σε ιδιωτικές κλινικές και εν γένει σε ιδιωτικές
επιχειρήσεις Υγείας, όπως επίσης και η συντεταγμένη άσκηση
ιδιωτικού ιατρικού έργου αποκλειστικά στα απογευματινά ιατρεία των
Πανεπιστημιακών Νοσοκομείων του ΕΣΥ, στα οποία θα στεγάζονται
πανεπιστημιακές κλινικές».

Παράλληλα, με τον νέο χρόνο, και κάτω από αντίξοες συνθήκες που δημιούργησαν
οι κάθε είδους πιέσεις, ξεκίνησε η λειτουργία των απογευματινών ιατρείων στα
νοσοκομεία ­ θεσμός πρωτοποριακός για την Ελλάδα. Η ελπίδα του κ. Παπαδόπουλου
είναι ότι τις επόμενες ημέρες ο αριθμός των νοσοκομείων στα οποία θα
λειτουργήσουν τα απογευματινά ιατρεία θα αυξηθεί. Ο υπουργός Υγείας θεωρεί τον
θεσμό ως μέσο επιβίωσης του ΕΣΥ, κι όπως λέει «με τα απογευματινά ιατρεία
διασώθηκε το ΕΣΥ στην Ιταλία και τη Γαλλία».

Ο κ. Παπαδόπουλος που ήταν ιδιαίτερα ικανοποιημένος χθες από τη συνάντηση που
είχε με τον Πρωθυπουργό Κ. Σημίτη, εκτιμά ότι το επόμενο μεγάλο βήμα που θα
κάνει σ’ αυτή τη μεγάλη κόντρα με τους πανεπιστημιακούς θα είναι η άμεση
λειτουργία των νοσοκομείων Χαϊδαρίου στην Αθήνα και Παπαγεωργίου στη
Θεσσαλονίκη. Πώς θα γίνει αυτό;

Διά της μεταφοράς πανεπιστημιακών κλινικών στα δύο υπερσύγχρονα νοσοκομεία,
πράγμα που θα επιτρέψει να μείνουν χώροι ελεύθεροι στα άλλα νοσοκομεία, όπου
οι πανεπιστημιακοί γιατροί θα πρέπει να επιστρέψουν και να κάνουν ιδιωτικό
ιατρείο ­ τώρα τους δόθηκε προσωρινά η δυνατότητα να δέχονται ασθενείς στα
δικά τους ιατρεία.

Το όλο ζήτημα, όπως προαναφέρθηκε, έχει να κάνει με τα ισχυρά οικονομικά
συμφέροντα στον χώρο της Υγείας που θίγονται από τη μεταρρύθμιση του ΕΣΥ που
επιχειρεί ο Αλ. Παπαδόπουλος. Όπως ο ίδιος δηλώνει «πρέπει η κοινωνία να
καταλάβει ότι όσα συμβαίνουν σήμερα έχουν να κάνουν με την απαίτηση ορισμένων
κύκλων να συνεχισθεί το αμαρτωλό καθεστώς του τριγώνου των Βερμούδων στην
Υγεία». Τι ονομάζει «τρίγωνο των Βερμούδων»; «Τα ιδιωτικά ιατρεία των
μεγαλογιατρών που περικλείονται ένθεν και ένθεν της Βασ. Σοφίας και του
Κολωνακίου…». Και πώς το εξηγεί; Ότι εκεί οι μεγαλογιατροί εισπράττουν
παχυλές αμοιβές από τους ασθενείς…

Η αλήθεια είναι ότι η κυβέρνηση επείγεται να προχωρήσει η μεταρρύθμιση, και η
χθεσινή συνάντηση του Πρωθυπουργού με τον υπουργό Υγείας διέλυσε κάθε
αμφιβολία για το αν ο κ. Παπαδόπουλος προχωρεί μόνος του ή έχει και τη στήριξη
της κυβέρνησης. Άλλωστε η κυβέρνηση δεν είχε πολλές επιλογές: από μια πρόσφατη
σφυγμομέτρηση βρέθηκε ότι η Υγεία είναι το δεύτερο κατά σειρά πιο σημαντικό
θέμα που απασχολεί τον πολίτη. Οι πολίτες περιμένουν κάτι να αλλάξει, να
βελτιωθούν τα νοσοκομεία, να αλλάξει η συμπεριφορά κάποιων γιατρών απέναντι
στον ασθενή και τα προβλήματα υγείας του.

Συμφέροντα και κυκλώματα

Ο καθένας έχει να συνεισφέρει κι από μια ιστορία σχετική με τη δραστηριότητα
των μεγαλογιατρών. Από τον γυναικολόγο πανεπιστημιακό που εργάζεται για
παράδειγμα στο μαιευτήριο «Αλεξάνδρα» και αρνείται να κάνει τοκετούς στο
νοσοκομείο του δηλώνοντας ότι «συνεργάζεται» μόνο με συγκεκριμένο ιδιωτικό
μαιευτήριο, έως το ότι μαιευτήρια όπως το «Έλενα Βενιζέλου» και το «Μαρίκα
Ηλιάδη» λειτουργούν με γυναίκες-μετανάστριες και άπορες που δεν έχουν τη
δυνατότητα να καταβάλουν τα… 2,5 εκατομμύρια που κοστίζει ένας φυσιολογικός
τοκετός σε ιδιωτικό μαιευτήριο…

Όπως είναι προφανές, τα συμφέροντα που διακυβεύονται είναι τεράστια. Μέσα σ’
αυτό το κύκλωμα εμπλέκονται γιατροί, νοσοκομεία, κλινικές, εργαστήρια και
διαγνωστικά κέντρα, εταιρείες φαρμακευτικές, ιατροτεχνολογικού εξοπλισμού,
αναλώσιμου ιατρικού υλικού, φαρμακευτικών σκευασμάτων και πολλά άλλα.

Εξυπακούεται ότι το θέμα των πανεπιστημιακών γιατρών δεν είναι το μοναδικό για
το οποίο δέχεται επιθέσεις από παντού ο υπουργός Υγείας Αλ. Παπαδόπουλος. Η
επιμονή του να τοποθετηθούν μάνατζερ στα νοσοκομεία για να ελέγξει τις
προμήθειες, η πρόθεσή του να εντάξει τους γιατρούς του ΙΚΑ στο ΕΣΥ, η επιθυμία
του να αντιμετωπίσει τα περισσότερα θέματα που καθιστούν το ΕΣΥ διάτρητο και
ευάλωτο στην ιδιοτελή εκμετάλλευση του καθενός, μπορεί να προκαλεί αισθήματα
συμπάθειας στους πολίτες αλλά δεν αρέσει καθόλου στο σύστημα. Κι επειδή το
σύστημα γενικώς είναι πανίσχυρο, το ερώτημα είναι ποιος θα νικήσει σ’ αυτή την
άγρια κόντρα. Ο Αλ. Παπαδόπουλος έχει κερδίσει ήδη μια πρώτη μεγάλη μάχη: όταν
όλοι προέβλεπαν ότι στον ανασχηματισμό του Οκτωβρίου ο Κ. Σημίτης θα τον
μετακινούσε, ο Πρωθυπουργός διέψευσε τις προσδοκίες που είχαν δημιουργηθεί,
διατηρώντας τον στο υπουργείο Υγείας.