Με τον βοριά και με κρασί στο «Στέκι του Αντρέα»

Ο βοριάς «χτυπούσε» την πόρτα της ταβέρνας. Κι όταν κόπασε ο αέρας, το χιόνι
άρχισε να πέφτει νωρίς. Από τις 9.30! Και η νύχτα ήταν παγερή. Μεσάνυχτα και
κάτι, 31 Γενάρη του 1978. Ήμασταν όλοι (μια μεγάλη συντροφιά) στο «Στέκι του
Αντρέα», στο Χαλάνδρι.

Τα φώτα μέσα κι έξω από το μαγαζί τρεμόσβηναν από τη χιονοθύελλα. Ο αξέχαστος
φίλος και εκλεκτός συνάδελφος Αντώνης Κορόβηλας, ο επίσης εκλεκτός Γιώργος
Κοντογιάννης κι εγώ, μαζί με τον Αντρέα Λότσαρη, τον ιδιοκτήτη της ταβέρνας,
τα πίναμε και κουβεντιάζαμε για τα παλιά και τα καινούργια. Το Δεύτερο
Πρόγραμμα του κρατικού ραδιοφώνου ­ τότε ­ έπαιζε σε χαμηλούς τόνους ρεμπέτικα
τραγούδια. Εμένα μου φαινόταν κάπως απόξενος ο ήχος, γιατί είχα συνηθίσει στα
βαριά λαϊκά του 1950-55. Ο Αντώνης ο Κορόβηλας με τον Κοντογιάννη, όμως, ήταν
ενθουσιασμένοι. Γιατί ο Γιώργος, τέσσερα χρόνια πριν, με τον αδελφό του τον
Δημήτρη Κοντογιάννη, τον γιατρό Γιώργο Σιδέρη και τον δικηγόρο Μανώλη
Δημητριανάκη είχαν συγκροτήσει ­ με πρωτοβουλία του Γιώργου ­ την πρώτη (και
θρυλική πλέον) ρεμπέτικη κομπανία στην Ελλάδα κι είχαν ηχογραφήσει τον πρώτο
LP δίσκο με παλιά ρεμπέτικα, σε νέες εκτελέσεις. Ήταν τα περίφημα «Μπλε
παράθυρα». Και τι σύμπτωση, εκείνη την παγερή νύχτα, το Δεύτερο Πρόγραμμα
μετέδιδε αποσπάσματα απ’ αυτό τον δίσκο. Είχαμε πιει οι τρεις μας με τον
ταβερνιάρη κάμποση ποσότητα ρετσίνας.

Ο Αντρέας με τις αφηγήσεις του, που ήταν από συγκινητικές έως συναρπαστικές,
ενσάρκωνε έναν αληθινό ήρωα τραγουδιών του Στέλιου Καζαντζίδη: τον
βιοπαλαιστή. Μικρό αγόρι πολυμελούς οικογένειας από την Κάτω Αχαγιά, ο Αντρέας
Λότσαρης, αγωνίστηκε τίμια και σκληρά για να ζήσει και ν’ αποδείξει ­ όπως και
το πέτυχε ­ ότι οι στερημένοι νέοι γίνονται καλοί και χρήσιμοι άνθρωποι για
την κοινωνία. Από τις πρώτες τάξεις του Δημοτικού Σχολείου στην Αθήνα, ο
Αντρέας, τις Κυριακές, από νωρίς το μεσημέρι πήγαινε στις κατάμεστες κερκίδες
των γηπέδων και πουλούσε λεμονάδες, πορτοκαλάδες, πασατέμπο, παγωτά, παλιές
εφημερίδες και νάιλον σακούλες, για να προστατευθούν οι φίλαθλοι από τη βροχή.
Γύρω στα 15 χρόνια του ο Αντρέας ­ όπως θυμάται και ιστορεί ­ έδωσε νάιλον
σακούλες, τον Μάη του 1963 (!), στον Γρηγόρη Λαμπράκη και στους οδοιπόρους
στην Πορεία Ειρήνης του Μαραθώνα. Σακούλες νάιλον όμως πουλούσε ο Αντρέας και
σε στρατιωτικές παρελάσεις, ακόμη και στον κόσμο που παρακολούθησε τους
πολυθρύλητους γάμους του Κωνσταντίνου με την Άννα Μαρία, τον Σεπτέμβριο του
1964. Με τις ιστορίες του Αντρέα και ρεμπέτικα που ακούγαμε από το Δεύτερο
Πρόγραμμα, φτάσαμε στο ξημέρωμα. Γύρω από την ταβέρνα, τα σπίτια ήταν λιγοστά.
Μόνο χωράφια έβλεπες, κατάλευκα από το χιόνι. Μόλις ανοίξαμε τις πόρτες του
μαγαζιού να πάμε προς το αυτοκίνητο, που θα οδηγούσε ο Αντώνης, εκτός από την
τρομερή παγωνιά, νιώσαμε και μια βαριά μυρωδιά, από τα σάπια λάχανα και τα
κουνουπίδια, που ερχόταν από τα γύρω χωράφια. Από κείνη την εποχή ­ ακριβώς
πριν από 23 χρόνια ­ είχα να συναντήσω τον Αντρέα. Αν και πολλές φορές όλα
αυτά τα χρόνια που μεσολάβησαν είχαμε συναντηθεί σε γνωστά στέκια του
Χαλανδρίου (στου Μήτσου του Θωμά, στου Στέλιου Ελευθερίου, στου Γιώργου Χαραμή
και αλλού), δεν τον γνώρισα. Τρεις ημέρες πριν, με προτροπή του φίλου και
συναδέλφου Δημήτρη, βρεθήκαμε με τον πρωτότοκο γιο του Νέστορα, πάλι στο στέκι
του Αντρέα. Σε μια ταβέρνα απλή, λαϊκή, με καθαρούς χώρους. Ένα μαγαζί
οικογενειακό και ευπρόσωπο. Ο Αντρέας Λότσαρης και τα δύο αδέλφια του, Γιώργος
και Αδάμ, δίνουν τον καλύτερο εαυτό τους για ν’ αποδείξουν στους πελάτες ότι
αυτό το μαγαζί είναι στην πράξη λαϊκό. Στην κουζίνα ετοιμάζονται νοστιμότατες
γεύσεις και σπεσιαλιτέ, υπέροχοι κρασομεζέδες. Στο καθημερινό μενού θα βρείτε
όλες τις γεύσεις που σερβίρονται ζεστές: σαλιγκάρια γιαχνί, κεφτέδες τηγανητοί
με δυόσμο, πατάτες τηγανητές, φρέσκιες, φάβα, μελιτζάνες ιμάμ μπαϊλντί με
φρέσκια ντομάτα, ντολμάδες αυγολέμονο πικάντικοι, γαρδούμπα, κοκορέτσι στο
φούρνο, μπακαλιάρος σκορδαλιά (με πατάτα), γαύρος λαδορίγανη, μπιφτέκι
«μόρτικο», παιδάκια (με το κιλό). Για όσους αποφεύγουν τα κρέατα, ο Αντρέας
φέρνει από την Άνδρο ψάρια φρέσκα (ημέρας), όταν υπάρχουν. Σκαθάρια, λυθρίνια,
μπαρμπούνια. Επιδόρπιο προσφορά του μαγαζιού· κυδώνι γλυκό, γιαούρτι
στραγγιστό με κυδώνι και χαλβάς μπακάλη.

«ΤΟ ΣΤΕΚΙ ΤΟΥ ΑΝΤΡΕΑ». Μεσσηνίας 46 και Κιθαιρώνος, Χαλάνδρι. Τηλέφωνα:
6892.692 και 6825.041. Ανοιχτό κάθε βράδυ. Επίσης ανοιχτά κάθε Σάββατο και
Κυριακή τα μεσημέρια. Επιλεγμένη μουσική από μαγνητόφωνο και CD.