«Γκάρντιαν»: Αποχαιρετισμός στη δραχμή

Για τον «πικρό αποχαιρετισμό στη δραχμή, το αρχαιότερο νόμισμα της Ευρώπης»,
έγραψε χθες στο κύριο άρθρο της η βρετανική εφημερίδα «Γκάρντιαν».

Οι περισσότερες από τις 12 χώρες που αποχωρίζονται το νόμισμά τους για το
ευρώ, αισθάνονται ότι παραδίδουν ένα μέρος της εθνικής τους ταυτότητας και ότι
«ενταφιάζουν» ένα σημαντικό κομμάτι της κληρονομιάς τους. Το γαλλικό φράγκο,
για παράδειγμα, και το ολλανδικό φιορίνι υπηρέτησαν τους λαούς τους για
περισσότερα από 600 χρόνια. Δεν είναι για καμιά χώρα εύκολο να κάνει αυτό το
αποφασιστικό βήμα. Αλλά καμιά χώρα δεν χρειάστηκε να πετάξει ένα νόμισμα με
ζωή 2.500 χρόνων και αυτό δεν αλλάζει, παρά το γεγονός ότι η δραχμή απουσίασε
για μια χιλιετία περίπου (έως το 1827), λόγω της κατοχής της ελληνικής
επικράτειας από ξένες δυνάμεις. Ίσως αυτή η ασυνέχεια βοήθησε τους Έλληνες να
την αποχωριστούν τώρα χωρίς πολλούς συναισθηματισμούς, γράφει η βρετανική
εφημερίδα.

Ο ιστορικός ρόλος της δραχμής στη διαμόρφωση του χρήματος είναι τόσο
σημαντικός, που δεν θα ήταν υπερβολικό να είχε ονομαστεί το ενιαίο ευρωπαϊκό
νόμισμα δραχμή αντί ευρώ, λέξη που προτιμήθηκε για να αμβλύνει τις εθνιστικές
ευαισθησίες.

Οι «γλαύκες» της Αθήνας

Οι αθηναϊκές δραχμές, γνωστές ως ασημένιες «γλαύκες», κυριάρχησαν στον αρχαίο
κόσμο επί 600 χρόνια. Στην πραγματικότητα έγιναν το επίκεντρο ενός πειράματος
μιας πρώτης νομισματικής ένωσης, όταν η Αθήνα εξανάγκασε την ηττημένη Αίγινα
να κυκλοφορήσει τις αθηναϊκές γλαύκες το 456 π.Χ. και να σταματήσει να «κόβει»
τις δικές της «χελώνες». Το 449 π.Χ. η Αθήνα διέταξε να παραδοθούν όλα τα ξένα
νομίσματα στις αρχές. Δυστυχώς, αυτό το πείραμα με το ενιαίο νόμισμα δεν
κράτησε για πολύ. Οι πόλεις-κράτη άρχισαν να επανεκδίδουν τα δικά τους
νομίσματα και το 407 π.Χ., η νίκη των Σπαρτιατών στέρησε από τους Αθηναίους τα
πολύτιμα ορυχεία αργύρου.

Το 2002, τα πράγματα είναι διαφορετικά, καταλήγει το κύριο άρθρο της
«Γκάρντιαν». Τα νομίσματα δεν συνδέονται πλέον ευθέως με τα πολύτιμα μέταλλα
και η απόφαση για την ένταξη στο ενιαίο ευρωπαϊκό νόμισμα δεν γίνεται
καταναγκαστικά, αλλά εκουσίως από τις δημοκρατικά εκλεγμένες κυβερνήσεις,
ακόμη ένα κληροδότημα των αρχαίων Αθηνών στη σύγχρονη Ευρώπη.