Στο κατώφλι συγχωνεύσεων οι χρηματιστηριακές

Π. Βοϊλής: «Καταλυτικός παράγοντας για τις συγχωνεύσεις είναι το τίμημα και η μετοχική και οργανωτική δομή των εταιρειών»

Σενάρια για συγχωνεύσεις και εξαγορές επεξεργάζονται οι εταιρείες στη
χρηματιστηριακή αγορά. Καταλύτης είναι η εξέλιξη του τζίρου στο Χρηματιστήριο,
καθώς η παρατεταμένη πτώση της αξίας συναλλαγών έχει ήδη ροκανίσει τα έσοδα
από τις προμήθειες. Επίσης, το μέγεθος του τζίρου καθορίζει το μέγεθος της
“πίτας της αγοράς” για τη βιωσιμότητα και την ανάπτυξη των υφιστάμενων 90
χρηματιστηριακών εταιρειών που δραστηριοποιούνται στη Σοφοκλέους, αλλά και τη
δραστηριοποίηση νέων.

Αν και δεν αποκλείονται επιχειρηματικές συμφωνίες μεταξύ ελληνικών και ξένων
χρηματιστηριακών εταιρειών ­ εξέλιξη που ευνοείται από την ενιαία ευρωπαϊκή
οικονομία και το ευρώ ­, εντούτοις χρηματιστηριακά στελέχη θεωρούν ότι οι
μεγαλύτερες πιθανότητες υπάρχουν για συνεργασίες μεταξύ ελληνικών
χρηματιστηριακών εταιρειών. Πάντως, το πιο πιθανό σενάριο έχει ως εξής: Μία
μεγάλη εταιρεία κάνει πρόταση σε μία μικρότερη ή το αντίθετο. Δηλαδή,
θεωρείται σχεδόν απίθανος ο “συνασπισμός” μεταξύ μικρών χρηματιστηριακών
εταιρειών με στόχο την αύξηση του μεγέθους τους και την ενίσχυση της θέσης
τους στην αγορά ώστε να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις του ανταγωνισμού.

Μιλώντας στα “ΝΕΑ” ο πρόεδρος του ΣΜΕΧΑ κ. Παναγιώτης Βοϊλής, εξήγησε ότι
“καταλυτικός παράγοντας για τις συγχωνεύσεις είναι το τίμημα και η μετοχική
και οργανωτική δομή των εταιρειών”, διατυπώνοντας την εκτίμηση ότι “υπό αυτή
την προσέγγιση, οι μικρότερες χρηματιστηριακές εταιρείες αποτελούν ευκολότερο
στόχο για εξαγορά από τις μεγαλύτερες”.

Οι συγχωνεύσεις μεταξύ ελληνικών χρηματιστηριακών εταιρειών θεωρούνται
δύσκολες, διότι οι περισσότερες ταυτίζονται με ένα φυσικό πρόσωπο, το οποίο
συνήθως είναι ιδιοκτήτης ή βασικός μέτοχος που συνεχίζει οικογενειακή
παράδοση. Λίγες είναι οι πολυμετοχικές χρηματιστηριακές εταιρείες. Αυτές,
όμως, είναι κυρίως νέες (λειτούργησαν μετά τα τέλη του 1999) ή ανήκουν σε
τραπεζικό όμιλο (βασικός μέτοχος είναι τράπεζα με πολυμετοχικό σχήμα).

Πολυμετοχικές χρηματιστηριακές εταιρείες θεωρούνται και μερικές μεγάλες,
πολλές εκ των οποίων ανήκουν σε τραπεζικό όμιλο. Αυτές αποτελούν δύσκολο στόχο
για εξαγορά και η πιο πιθανή συγχώνευση μπορεί να προέλθει από το εξωτερικό,
εφόσον αυτή εντάσσεται στο πλαίσιο των επιχειρηματικών και επενδυτικών σχεδίων
του ομίλου.

“Αν και δεν μπορεί να αποκλείσει κανείς μια επιχειρηματική συνεργασία μεταξύ
μιας ελληνικής και ξένης χρηματιστηριακής εταιρείας, το θεωρώ μάλλον πιο
δύσκολο, διότι εάν μια ξένη χρηματιστηριακή εταιρεία από την Ευρώπη θελήσει να
δραστηριοποιηθεί στη Σοφοκλέους, τότε μπορεί να γίνει remote member (μέλος εξ
αποστάσεως), όπως είναι ήδη μέλη εξ αποστάσεως και σε άλλες αγορές. Με τον
τρόπο αυτό εξασφαλίζουν μείωση των πάγιων και λειτουργικών εξόδων. Το ίδιο
βέβαια ισχύει και για μια ελληνική χρηματιστηριακή αγορά. Σήμερα με το ευρώ, η
Αθήνα αποτελεί μια ακόμη πόλη σε μια ενιαία οικονομία”, είπε χαρακτηριστικά ο
κ. Βοϊλής.