Αφιέρωμα Ένας γάμος, έξι ανατροπές και… μια κόντρα

ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟ

Στροφή…180 μοιρών από την κυβέρνηση

Το… μέγιστο τραύμα της κυβέρνησης τη χρονιά που πέρασε ή αλλώς πώς η…
κωλοτούμπα του 2001. Η αρχή του κακού έγινε στις 19 Απριλίου, όταν
πραγματοποιήθηκε στο Μέγαρο Μαξίμου μια «περίεργη» συνεδρίαση. Τα μέλη του
Εκτελεστικού Γραφείου και της Κυβερνητικής Επιτροπής συνεδρίασαν για να
εγκρίνουν τις κυβερνητικές προτάσεις για ένα μειζον θέμα: την ασφαλιστική
μεταρρύθμιση. Την εισήγηση όμως για τις αλλαγές που πρότεινε το υπουργείο
Εργασίας (σε συνεννόηση με το Μέγαρο Μαξίμου) την είχαν λάβει μόλις αργά τη
νύχτα της προηγουμένης. Και ως εκ τούτου ο Τάσος Γιαννίτσης, ο τότε υπουργός
Εργασίας και στενός συνεργάτης του κ. Σημίτη, πήρε με το τέχνασμα του
αιφνιδιασμού το «πράσινο φως» σε ένα σχέδιο το οποίο προέβλεπε, μεταξύ άλλων,
μείωση των περισσότερων συντάξεων και αύξηση των ορίων συνταξιοδότησης. Λίγες
ώρες αργότερα, ολόκληρη η πολιτική ζωής της χώρας ήλθε τα πάνω – κάτω. Και
μέσα σε λίγα 24ωρα ουδείς υπήρχε που να στηρίζει τις κυβερνητικές προτάσεις ­
ούτε καν οι υπουργοί και τα στελέχη που είχαν προσέλθει στη συνεδρίαση του
Μεγάρου Μαξίμου. Η ΓΣΕΕ σήκωσε τα λάβαρα ψηλά και για πρώτη φορά εδώ και
χρόνια είδε τους εργαζομένους να συσπειρώνονται και την αξιοπιστία της να
αυξάνεται. Μπροστά στον όγκο των αντιδράσεων η κυβέρνηση έκανε στροφή 180
μοιρών: ο κ. Γιαννίτσης ανακοίνωσε ότι βάζει στο ψυγείο την πρότασή του και
αρχίζει διάλογο από μηδενική βάση. Πλην όμως οι συνδικαλιστές αρνήθηκαν να
προσέλθουν, όσο δεν υπήρχε κυβερνητική δέσμευση για αύξηση της κρατικής
συνεισφοράς. Η όλη υπόθεση πόλωσε τα πράγματα στην ελληνική κοινωνία, αλλά και
στο εσωτερικό του ΠΑΣΟΚ και, τελικώς, το μόνο που έμεινε ήταν η δέσμευση του
Πρωθυπουργού ότι «μεταρρύθμιση θα γίνει». Το πότε… ακόμη αναζητείται.

ΤΟ ΣΙΡΙΑΛ ΤΩΝ ΤΑΥΤΟΤΗΤΩΝ

Από ευλογία… μπούμερανγκ!

Το νέο επεισόδιο στη «βεντέτα» του Αρχιεπισκόπου Χριστόδουλου με την κυβέρνηση
ήταν η ανακοίνωση των τριών εκατομμυρίων υπογραφών υπέρ της αναγραφής του
θρησκεύματος στις ταυτότητες. Όμως λίγο οι πολιτικές θέσεις που είχε πάρει όλο
το προηγούμενο διάστημα ο Αρχιεπίσκοπος, λίγο η προσπάθεια υπέρμετρης προβολής
του, λίγο η ταυτισή του με θέσεις της Ν.Δ. και η σύγκριση του αριθμού των
υπογραφών με τις ψήφους που πήρε στις τελευταίες εκλογές το ΠΑΣΟΚ, και η
υπόθεση γύρισε μπούμερανγκ προς τον κ. Χριστόδουλο. Αντί για λάδι στη φωτιά,
λειτούργησε ως… σωσίβιο για τον Πρωθυπουργό, καθώς όλα τα κορυφαία στελέχη
κυβέρνησης και κόμματος συσπειρώθηκαν γύρω του. Μπόρεσε έτσι να πάει στη
Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης με αναπτερωμένο το ηθικό, ενώ το συνέδριο του ΠΑΣΟΚ
που ακολούθησε επιβεβαίωσε την ηγεμονία του στο πολιτικό σκηνικό.

ΤΟ ΔΕΙΠΝΟ ΚΛΗΡΙΔΗ – ΝΤΕΝΚΤΑΣ

Ο αιφνιδιασμός του… ιμάμ μπαϊλντί

Ο Ραούφ Ντενκτάς, έπειτα από αδιάλλακτη στάση μηνών και χρόνων, αποδέχεται
«αιφνιδιαστικά» να συναντηθεί με τον Γλαύκο Κληρίδη, στην Κύπρο, χωρίς να
θέτει όρους και προϋποθέσεις, όπως τη συνομοσπονδία ή την αναγνώριση της
οντότητας του ψευδοκράτους προκαταβολικά.

Η συνάντηση πήγε καλά ­ οι δυο ηγέτες συμφώνησαν να αρχίσουν τη διαπραγμάτευση
στις 16 Ιανουαρίου ­ και η αισιοδοξία για μια επίλυση του Κυπριακού ακόμη και
μες στο 2002 αναζωπυρώθηκε.

Το… ιστορικό γεγονός, ωστόσο, ήταν το δείπνο που ακολούθησε ­ όταν ο κ.
Κληρίδης, για πρώτη φορά στην Ιστορία, πέρασε την «πράσινη γραμμή ­ με το
προσωπικό του αυτοκίνητο ­ και συνέφαγε με τον «αντίπαλο» στην «προεδρική
κατοικία» του Ραούφ Ντενκτάς.

Το μενού περιελάμβανε και μελιτζάνες ιμάμ μπαϊλντί ­ ως, εκ τούτου, το έδεσμα
έγινε πολιτικός όρος.

Όλοι αναμένουν με ενδιαφέρον τη συνέχεια, καθώς υποψιάζονται μια «στροφή» της
Άγκυρας.

Βλέποντας πως η Κύπρος θα μπει έτσι κι αλλιώς στην Ένωση, προσανατολίζεται
πλέον στην προσκόμιση ανταλλαγμάτων για να είναι πιο ευέλικτη σε μια επίλυση
του Κυπριακού. Ποια θα είναι αυτά; Η σύνοδος του Λάακεν ήταν μια πρόγευση ­
συμμαχία των «14» με την Άγκυρα για τον ευρωστρατό και φραστική έστω
αναβάθμιση των ευρωτουρκικών σχέσεων.

Ο ΓΑΜΟΣ ΤΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ

Γιγαντιαίες… ελπίδες

Ο Νοέμβριος σημαδεύτηκε από την πλέον ελπιδοφόρα είδηση της χρονιάς. Οι κ.κ.
Καρατζάς και Κωστόπουλος, της Εθνικής και της Πίστεως, ανακοίνωσαν την απόφασή
τους για συγχώνευση των δύο γιγάντων του ελληνικού τραπεζικού τομέα.

Η δημιουργία ενός ευρωπαϊκού κολοσσού, με μερίδιο μεγαλύτερο από το μισό της
ελληνικής τραπεζικής αγοράς, έφερε έναν νέο άνεμο αισιοδοξίας στην οικονομία
και αποτέλεσε και μια άτυπη «προίκα» για τον νέο υπουργό Εθνικής Οικονομίας,
Νίκο Χριστοδουλάκη.

Συνοδεύτηκε, μάλιστα, και από ψιθύρους περί άλλων συγχωνεύσεων, επηρεάζοντας
ακόμη και αυτήν τη δύσθυμη Σοφοκλέους.

Το «ΦΙΑΣΚΟ ΠΑΣΣΑΡΗ»

Μας έβαλαν… τα γυαλιά

Μες στη ραστώνη των διακοπών ­ και πάνω που ο Κώστας Σημίτης έβαζε μια τάξη
στα πράγματα εν όψει Συνεδρίου ­ έσκασε το φιάσκο Πάσσαρη. Όπου ο πλέον
καταζητούμενος Έλληνας, που είχε σκοτώσει εν ψυχρώ δύο αστυνομικούς,
εντοπίστηκε από την αστυνομία, πολιορκήθηκε, αλλά… διέφυγε ως κύριος. Λίγους
μήνες αργότερα, ο Κώστας Πάσσαρης συνελήφθη ύστερα από επίθεση σε
ενεχυροδανειστήριο του Βουκουρεστίου, που άφησε πίσω της δύο ακόμη νεκρούς
ανθρώπους. Η ρουμανική αστυνομία αποδείχθηκε ότι διαθέτει καλύτερη οργάνωση
και ασφαλώς έχει μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα από τη δική μας.

Η «ΚΡΙΣΗ ΤΟΥ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΟΥ»

«Εξάρες» στην πρωθυπουργική ζαριά

Θα μπορούσε να είναι ο… πρωθυπουργικός τσαμπουκάς της χρονιάς αλλά και η…
ζαριά του 2001. Τον περασμένο Ιούνιο, και ενώ η δυσφορία για την επιχειρούμενη
ασφαλιστική μεταρρύθμιση είχε κορυφωθεί, φτάνοντας σε ανοικτή εσωκομματική
αμφισβήτηση του Πρωθυπουργού, ο Κώστας Σημίτης ανακοίνωσε αιφνιδιαστικά, σε
συνεδρίαση του Εκτελεστικού Γραφείου, πως επιθυμεί πρόωρη διεξαγωγή του
συνεδρίου του ΠΑΣΟΚ, το οποίο ήταν προγραμματισμένο για την άνοιξη του 2002.
Μαζί του δεν συμφώνησε κανένα από τα στελέχη, με την εξαίρεση του Γιώργου
Παπανδρέου. Ο Πρωθυπουργός, όμως, απείλησε ευθέως με παραίτηση επιβάλλοντας
την αποδοχή του σχεδίου του. Η συνέχεια, φυσικά, δεν ήταν καθόλου συντροφική –
κάποιοι συνοδοιπόροι, μέχρι πρότινος, με τον κ. Σημίτη μίλησαν για εκβιασμό,
κάποιοι άλλοι επιχείρησαν – χωρίς επιτυχία – να συγκροτήσουν τον λεγόμενο
«τρίτο πόλο». Στο τέλος, ωστόσο, όλοι – πλην της προσκείμενης στον Άκη
Τσοχατζόπουλο εσωκομματικής αντιπολίτευσης – συσπειρώθηκαν γύρω από τον
Πρωθυπουργό, ο οποίος αποδείχτηκε ο μεγάλος κερδισμένος του συνεδρίου. Εξελέγη
με το άνευ προηγουμένου 71%. Θριαμβευτής και ο Κώστας Λαλιώτης, έγινε με
τεράστια αποδοχή γραμματέας του ΠΑΣΟΚ, στη θέση του Κώστα Σκανδαλίδη.
Ακολούθησε ο ανασχηματισμός, που είδε τον κ. Τσοχατζόπουλο να απομακρύνεται
από το υπουργείο Άμυνας, την κ. Παπανδρέου να μετακινείται στο ΥΠΕΧΩΔΕ και τον
κ. Χριστοδουλάκη να αναλαμβάνει το υπουργείο Εθνικής Οικονομίας.

ΚΟΝΤΡΑ ΓΙΑΝΝΟΥ – ΑΚΗ

Κανόνια ή βούτυρο

Κάπως έτσι ονομάστηκε η κυβερνητική απόφαση για περικοπή των δαπανών από το
εξοπλιστικό πρόγραμμα, τον περασμένο Φεβρουάριο, προκειμένου να ενισχυθούν οι
κοινωνικές δαπάνες (ή να καλυφθούν κάτι… τρύπες που παρουσιάσθηκαν εν όψει
του 2004).

Ο τότε υπουργός Εθνικής Άμυνας ­ και ηγέτης της εσωκομματικής αντιπολίτευσης ­
Άκης Τσοχατζόπουλος θεώρησε την όλη υπόθεση ως απόπειρα υπονόμευσής του ­ και
η κόντρα Γιάννου και Άκη κυριάρχησε για καιρό στα πρωτοσέλιδα.

Τελικώς, όπως συμβαινει συνήθως σε τέτοιες υποθέσεις, βρέθηκε συμβιβασμός ­
διά της αναβολής κάποιων παραγγελιών για ευθετότερο χρόνο, χωρίς να ακυρωθούν
τελείως. Άλλο αν ο Γιάννος… ξέχασε τις περικοπές επί τη αναλήψει των
καθηκόντων του στο υπουργείο Εθνικής Άμυνας…

ΤΟ ΣΤΟΛΙΔΙ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ

«Ελεύθεροι προς απογείωση»

Τα εγκαίνια του νέου αεροδρομίου των Σπάτων, στα τέλη Μαρτίου, συνοδεύτηκαν
από διακομματικά χαμόγελα.

Τέτοια που σχεδόν ξεχάστηκαν οι κόντρες που είχαν προηγηθεί μεταξύ της Ντόρας
Μπακογιάννη και του Κώστα Λαλιώτη για το πόσο θα κόστιζε το αεροδρόμιο εάν
κατασκευαζόταν επί Ν.Δ. και για τα 100 δισεκατομμύρια που κέρδισε από την
επαναδιαπραγμάτευση της σύμβασης το ΠΑΣΟΚ.

Ο υπουργός ΠΕΧΩΔΕ ήταν αναμφίβολα ο άνθρωπος της ημέρας. «Ελεύθεροι προς
απογείωση», είπε ο Πρωθυπουργός στα εγκαίνια – και ο ενθουσιασμός του κόσμου
ήταν τέτοιος που πέρασε στα… ψιλά τα προβλήματα που παρουσιάστηκαν στη
λειτουργία του «Ελευθέριος Βενιζέλος» τα πρώτα 24ωρα.

ΥΠΟΘΕΣΗ «ΣΚΛΗΡΟ ΡΟΚ»

Αντιπαράθεση… χέβι μέταλ

Όλα ξεκίνησαν με μια εκδρομή του κ. Σημίτη, τον Μάιο, στα Δολιανά – την πατρώα
γη του Κώστα Λαλιώτη. Και κατέληξαν σε ευρεία συζήτηση περί… χορευτικών
προτιμήσεων. Στην παρέα των Δολιανών ήταν, πέραν του Πρωθυπουργού και του νυν
γραμματέα του ΠΑΣΟΚ, και ο υπουργός Παιδείας, Πέτρος Ευθυμίου.

Εκεί, όπως υποστηρίζουν ορισμένοι, «πέρασε» η γραμμή της σκληρής αντιπαράθεσης
με τη Ν.Δ. – αν μη τι άλλο, ως τρόπος διαφυγής από τη διελκυστίνδα που είχε
δημιουργήσει το Ασφαλιστικό.

Η… ολοκλήρωση, όμως, ήρθε αρκετούς μήνες αργότερα, όταν άπαντες
συνειδητοποίησαν τι σήμαινε η έκφραση «σκληρό ροκ».

Ο κ. Λαλιώτης ξεκίνησε μπαράζ καταγγελιών για τους μυστικούς λογαριασμούς του
Κωνσταντίνου Μητσοτάκη – και οι αλληλοκατηγορίες πόλωσαν σε εκρηκτικό σημείο
την πολιτική ζωή της χώρας.

Το ’89 βρέθηκε και πάλι στο επίκεντρο – και μάλιστα σε προβεβλημένη θέση.

Κάπου εκεί, όμως, άρχισαν οι δεύτερες σκέψεις των συμμάχων και συνεργατών του
Πρωθυπουργού – εάν όχι και του ιδίου και του κ. Σημίτη.

«Απομονώνεται ο μεσαίος χώρος που είναι κρίσιμος για να κερδίσουμε τις
εκλογές», ήταν κατά το μάλλον ή ήττον η επωδός των τοποθετήσεων αρκετών
στελεχών – μεταξύ των οποίων οι Σκανδαλίδης, Ρέππας, Βάσω Παπανδρέου, Βερελής,
Παπαντωνίου.

«Στηρίζουμε τον γραμματέα, μιλούμε με τα έργα μας», ήταν η μεσοβέζικη γραμμή
που επικράτησε προς τα έξω.

Πρόκειται, όμως, καθώς φαίνεται, για σίριαλ σε πολλές συνέχειες – τις
τελευταίες ημέρες την σκυτάλη του πρωταγωνιστή πήρε εξαιτίας της έκδοσης
βιβλίου ανδραγαθημάτων του της περιόδου 1989-93 ο γνωστός στρατηγός Γρυλλάκης.
Η Ν.Δ., φυσικά, ύστερα από κάποιες γκρίνιες, στήριξε τον επίτιμο – πλην για
την… ταμπακέρα επιμένει να μη λέει κουβέντα.