ΑΝΑΛΩΣΙΜΑ Κάτι ακόμα μήπως;

Καλή δικαιολογία το κρύο για τα ψώνια. Μας λείπουν τόσα, μα τόσα. Εντελώς
απρο-ετοίμαστοι, ενώ για το ευρώ μάς περνάνε φροντι-στήριο. Κυκλο-φορούμε
χωρίς γάντια, χωρίς καπέλα. Πού πάμε ξυπόλητες; Βουρ για τις προμήθειες στα
μαγαζιά κι εκεί μας τραβάει το μέλι.

Φώτα, να πολεμήσεις το σκοτάδι τον χειμώνα, τη μεγάλη νύχτα την ανεξήγητη,
ζέστη, να το πιάνει το φως και να το λειώνει, να το κάνει ύλη, για το χατίρι
μας, για την υπεραξία μας. Κι ευγενικές πωλήτριες, χαμογελαστές, με ένστικτο
στο πλησίασμα, στο χαμόγελο, στην ανάγκη μας, για το τι μας αρέσει να ακούμε
και να βλέπουμε. Μέντιουμ οι πωλήτριες.

Εξομολόγοι του βαθύτερου είναι, που αποκαλύπτεται στο δοκιμαστήριο και
δοκιμάζεται στις παρατάξεις των πειρασμών. Κι οι άτοκες δόσεις και οι κάρτες
και οι προσφορές, και τα δώρα και τα σακουλάκια, και οι φιόγκοι, όλα στη μάχη,
να λυγίσουμε, ν’ ανοίξουμε το πορτοφόλι. Εξάλλου σε λίγο θα χρειάζεται πουγκί,
θα χρησιμοποιούμε κέρματα. Κι εδώ πουλάνε πουγκιά λαμέ, πώς θα εμφανιστείς στο
ρεβεγιόν χωρίς λαμέ πουγκί; Οι εκπτώσεις θ’ αρχίσουν σε λίγες μέρες, αλλά δεν
βαστιόμαστε. Η οικονομία πρέπει να ορθοποδήσει, με ρίγη πατριωτισμού χιμάμε
στα μαγαζιά. Ουρές στα ταμεία, και μόλις φτάσεις σού λένε, μήπως θα ψωνίσετε
και κάτι άλλο, όσο ψωνίζετε, τόσο μεγαλώνει η έκπτωση. Καταπληκτικό δεν είναι;
Το σκέφτεσαι. Μήπως χρειάζεσαι κάτι ακόμα; Με ύφος συνοφρυωμένου στρατηγού
επιθεωρείς ξανά τα στρατεύματα των αγαθών. Φταίει που η νύχτα ακόμα μεγαλώνει,
νικά η ανησυχία, μήπως σε προλάβει καθ’ οδόν κανένα κομμάτι σκοταδιού. Άλλο
ένα στρας χρειάζεσαι οπωσδήποτε για να το πολεμήσεις.