Ο Νέλσον Μαντέλα λατρεύει τους Έλληνες

Από την υποδοχή του Ν. Μαντέλα την πρώτη Κυριακή της απελευθέρωσής του στο Σοβέτο. (Ο Ν. Μαντέλα αγκαλιάζει με χαρά τον φίλο από τα φοιτητικά του χρόνια και δικηγόρο του Γ. Μπίζο)

Ο Έλληνας δικηγόρος Γεώργιος Μπίζος ζει επί 53 χρόνια όλες τις πλευρές της
ζωής τού πρόεδρου της Νοτίου Αφρικής Νέλσον Μαντέλα και βοηθά παράλληλα
χιλιάδες αγωνιστές κατά του καθεστώτος του Απαρτχάιντ, ο οποίος μιλάει στα
«ΝΕΑ» για το βιβλίο του «Κανείς υπόλογος;».

Ο Νέλσον Μαντέλα αγαπά την Ελλάδα, λατρεύει τους Έλληνες και θαυμάζει τον
πολιτισμό τους. Πιστεύει πως θα έρθει στην Αθήνα την προσεχή άνοιξη.

Το μήνυμα αγάπης από τον πρόεδρο της Νοτίου Αφρικής μεταφέρει με συνέντευξή
του προς «ΤΑ ΝΕΑ» ο στενός συνεργάτης και φίλος του, δικηγόρος Γεώργιος
Μπίζος, ο οποίος ζει κοντά του επί 53 χρόνια και είναι δεμένος με τα πικρά
γεγονότα και τις λιγοστές χαρές τού Μαντέλα.

Ο Γεώργιος Μπίζος παρουσιάζει σήμερα (7 μ.μ.) στο Αμφιθέατρο του υπουργείου
Εξωτερικών το βιβλίο του «Κανείς υπόλογος; – Ένας Έλληνας κατά του
απαρτχάιντ», που θα κυκλοφορήσει από τις Εκδόσεις Κοχλίας. Στην εκδήλωση θα
παραβρεθεί και θα προλογίσει ο υπουργός Εξωτερικών Γεώργιος Α. Παπανδρέου.

Το βιβλίο είναι γεμάτο μαρτυρίες, ντοκουμέντα και συγκλονιστικά γεγονότα που
έζησε ο Γεώργιος Μπίζος στη μακρόχρονη διάρκεια των αγώνων ενός λαού κατά του
Απαρτχάιντ και το αφιερώνει σε όλους αυτούς προς τους οποίους, πριν και έπειτα
από τον θάνατό τους, η δικαιοσύνη δεν ήταν μόνο τυφλή, αλλά και κουφή και
μουγκή.

Η πρώτη γνωριμία μου με τον Μαντέλα ­ λέει στα «ΝΕΑ» ο δικηγόρος Γεώργιος
Μπίζος ­ έγινε το 1948, όταν σπουδάζαμε νομικά και συμμετείχαμε ως μέλη στο
Εθνικό Αφρικανικό Κογκρέσο. Σε λίγο καιρό αναδείχθηκε ηγέτης της νεολαίας του
κόμματος αυτού. Κάθε μεσημέρι μιλούσε στους φοιτητές των συλλόγων. Τα λόγια
του ήταν συγκλονιστικά και ξεσήκωναν τους νέους. Έλαβα κι εγώ μέρος στις
εκδηλώσεις, τις διαμαρτυρίες και τις πορείες.

Η αρχή της συνεργασίας και της ειλικρινούς φιλίας του Γεωργίου Μπίζου με τον
Μαντέλα έγινε το 1954 και ταυτόχρονα οριοθέτησε έναν Γολγοθά για τον
Νοτιοαφρικανό ηγέτη που πέρασε μέσα από συμπληγάδες (κυνηγητό, διώξεις,
φυλακίσεις, στημένες δίκες, βασανιστήρια, εξορίες).

Παράλληλα με τον Μαντέλα, σε αυτή τη μακρόχρονη πορεία ο Μπίζος στάθηκε στο
πλευρό εκατοντάδων Αφρικανών αγωνιστών (επωνύμων ή ανωνύμων) κατά του
απαρτχάιντ. Τους υποστήριξε σε δίκες στημένες και με την επιμονή και την πειθώ
του πολλοί «κατηγορούμενοι» γλίτωσαν τον θάνατο.

Δεν αποτελεί έκπληξη ότι πολλοί κρατούμενοι πέθαιναν ενώ ήταν προφυλακισμένοι,
μας λέει ο Γεώργιος Μπίζος και εξηγεί:

«Οι μόνοι μάρτυρες για τις συνθήκες κράτησης ήταν οι αστυνομικοί ή οι
δεσμοφύλακες, αλλά τον απόλυτο λόγο είχε η αστυνομία Ασφαλείας, που ήταν από
μόνη της ο νόμος.

Οι αστυνομικοί της Ασφάλειας είχαν τη δυνατότητα να κρατήσουν τους
προφυλακισμένους αγωνιστές όσο ήθελαν, να τους κρατήσουν άγρυπνους, ενώ
εκείνοι άλλαζαν βάρδιες, για να στερούν από τους κρατουμένους και την
παραμικρή δυνατότητα επικοινωνίας με τους ανθρώπους».

Τις πιο δυνατές αναμνήσεις και πιο μεγάλες συγκινήσεις με τον Μαντέλα τις
έζησε ο Γεώργιος Μπίζος στα 27 χρόνια κράτησής του, σε φυλακές και εξορίες.
Ήμουν ­ λέει ­ ένας από τους ελάχιστους ανθρώπους που τον έβλεπα και μιλούσα
μαζί του, ως συνήγορός του.

Πολλές φορές τον επισκεπτόμουν και εκ μέρους της οικογένειάς του γιατί δεν
επέτρεπαν σε κανέναν να τον δει, να του μιλήσει. Όταν αρρώστησε το 1985 και
τον μετέφεραν στο νοσοκομείο, στο Κέιπ Τάουν, από την εξορία, πάλι εγώ ήμουν
κοντά του. Αλλά εκεί που ένιωσα περισσότερο ευτυχής στη ζωή μου ήταν όταν ο
Μαντέλα αποφυλακίστηκε το 1990».