Ένας σωρός λουλούδια κι ένας σωρός πέτρες

Ένας σωρός λουλούδια στο μνημείο των πεσόντων της εξέγερσης κι ένας σωρός
πέτρες μπροστά από την αμερικανική πρεσβεία είχαν απομείνει χθες το βράδυ για
να θυμίζουν ότι προχθές ολοκληρώθηκε ο εορτασμός και έγινε η πορεία για την
28η επέτειο του Πολυτεχνείου.

28 χρόνια μετά. Το νόημα της επετείου του Πολυτεχνείου παραμένει διαχρονικό, οι διαδηλωτές ωστόσο ολοένα και λιγοστεύουν

Μια ­ ακόμα ­ πορεία που σε τίποτα δεν θύμιζε τις μεγαλειώδεις πορείες της
δεκαετίας του ’80, καθώς οι διαδηλωτές ελάχιστα ξεπερνούσαν σε αριθμό τούς
περίπου 5.000 αστυνομικούς που τους επέβλεπαν και τελείωσε με τα «συνήθη»,
πλέον, μικροεπεισόδια που προκάλεσαν ομάδες νεαρών, οι οποίες επιδόθηκαν σε
πετροπόλεμο εναντίον των αστυνομικών δυνάμεων μπροστά στην αμερικανική
πρεσβεία και διαλύθηκαν με τα πρώτα δακρυγόνα, αφού τους τελείωσαν και τα
«πολεμοφόδια».

Οι λίγοι διαδηλωτές όμως που ένιωθαν πραγματικά το νόημα της επετείου, είχαν
παρακολουθήσει σιωπηλοί το μεσημέρι του Σαββάτου το προσκλητήριο των νεκρών
και είχαν αποθέσει τα λουλούδια τους στο μνημείο. Κατόπιν πήραν τις θέσεις
τους πίσω από τη ματωμένη σημαία της εξέγερσης και πορεύθηκαν ειρηνικά προς
την αμερικανική πρεσβεία. Οι διαδηλωτές, μεταξύ των οποίων ήταν ένστολοι, αλλά
και ιερωμένοι, φώναζαν συνθήματα κυρίως εναντίον των Αμερικανών και της
επέμβασης στο Αφγανιστάν, γεγονός στο οποίο εκ των πραγμάτων επικεντρώθηκε ο
εφετινός εορτασμός. Ανάμεσά τους όμως, οι γνώριμοι τα τελευταία χρόνια
θερμόαιμοι νεαροί είχαν φροντίσει να εφοδιαστούν με πέτρες, τις οποίες πέταξαν
στις αστυνομικές δυνάμεις μόλις έφτασαν κοντά στην πρεσβεία. Όλοι τους κάτω
από 28 χρόνων, αγέννητοι εκείνον τον Νοέμβρη, έκαναν για πολλοστή χρονιά την
εξέγερση της… πέτρας.

Οι περίπου 200 νεαροί εκμεταλλεύθηκαν το γεγονός ότι η πορεία ήταν εφέτος
ιδιαίτερα αραιή και το κάθε μπλοκ διαδηλωτών απείχε εκατοντάδες μέτρα από το
άλλο. Έτσι κατόρθωσαν να σχηματίσουν δικό τους «μπλοκ» περίπου στη μέση της
πορείας και ανενόχλητοι να προκαλέσουν, για λίγη ώρα, τη συνήθη αναταραχή.
Φυσικά, με στόχο τους αστυνομικούς, στους οποίους εκτός από πέτρες
«εκσφενδόνιζαν» και συνθήματα υπέρ του… Πάσσαρη! Οι αστυνομικοί αντέδρασαν
με περιορισμένη χρήση δακρυγόνων και τελικά οι νεαροί διαλύθηκαν τρέχοντας
προς την πλατεία Μαβίλη χωρίς να συλληφθεί κανείς, ενώ η πορεία ολοκληρώθηκε
λίγο αργότερα χωρίς άλλα έκτροπα.

Κατά τα άλλα ο εφετινός εορτασμός εξελίχθηκε ομαλά, με εξαίρεση αψιμαχίες που
έγιναν μέσα στο Πολυτεχνείο μεταξύ αριστεριστών φοιτητών και μελών της ΔΑΠ,
όταν στεφάνι στο μνημείο των πεσόντων κατέθετε ο τομεάρχης Παιδείας της Ν.Δ.
κ. Γ. Καλός, συνοδευόμενος από στελέχη της ΟΝΝΕΔ και της ΔΑΠ και οι
αριστεριστές τούς αποδοκίμασαν. Ανάλογες αψιμαχίες μεταξύ των αριστεριστών και
μελών της Νεολαίας ΠΑΣΟΚ είχαν γίνει και την προηγούμενη ημέρα, όταν κατέθεσαν
στεφάνια ο υπουργός Παιδείας κ. Π. Ευθυμίου και ο γραμματέας του ΠΑΣΟΚ κ. Κ.
Λαλιώτης.

Το νόημα της επετείου πάντως, όσο κι αν χρόνο με τον χρόνο όλο και δυσκολότερα
εντοπίζεται ανάμεσα στα δακρυγόνα, τις πέτρες και τα συνεχώς και πιο σκόρπια
μπλοκ διαδηλωτών, εντούτοις παραμένει διαχρονικό και αναλλοίωτο: Ψωμί,
Παιδεία, Ελευθερία…