Οι εξετάσεις πρόσληψης στα ΤΕΕ

Διπλωματούχος ηλεκτρολόγος από τη Θεσσαλονίκη (τα στοιχεία του στη διάθεση
της εφημερίδας) γράφει για τις εξετάσεις πρόσληψης στα ΤΕΕ και την
αναβαθμολόγηση των γραπτών:

«Έλαβα μέρος στον διαγωνισμό της 26ης Μαΐου 2001 για την πλήρωση θέσεων
τεχνικών ειδικοτήτων στα ΤΕΕ. Στην Α’ θεματική ενότητα, δηλαδή στο γνωστό
αντικείμενο, έγραψα τρία πλήρη θέματα και το μισό από το τέταρτο. Όλα τα
θέματα ήταν πέντε και βαθμολογούνταν με 20 μονάδες το καθένα (με άριστα το
100).

Όταν βγήκαν τα αποτελέσματα, προς μεγάλη μου κατάπληξη, είδα ότι βαθμολογήθηκα
με 47!! μονάδες, κάτι που με έθετε αυτόματα εκτός της διεκδίκησης κάποιου
διορισμού. Δυστυχώς, ο ισχύων νόμος μού απαγορεύει να κάνω αναβαθμολόγηση του
γραπτού μου, και αυτό το θεωρώ αντισυνταγματικό. Εκτός της αναβαθμολόγησης,
υπάρχει και η περίπτωση ενημέρωσης των υποψηφίων για το γραπτό τους, πράγμα
που θεωρώ εξίσου σημαντικό, για δύο λόγους: α) για να διδαχθούν από τυχόν λάθη
τους και β) για να κατανοήσουν τον τρόπο βαθμολόγησης (τη «φιλοσοφία» δηλαδή
των διορθωτών). Αυτά τα δύο στοιχεία τα θεωρώ βασικά σε περίπτωση μιας
δεύτερης συμμετοχής σε κάποιον μελλοντικό διαγωνισμό. Τώρα, στη δική μου
περίπτωση, αν θέλω να διεκδικήσω τον διορισμό μου στη Δευτεροβάθμια
Εκπαίδευση, πρέπει να περιμένω άλλα δύο τουλάχιστον χρόνια, οπότε θα πρέπει να
εξεταστώ και στη Β’ θεματική ενότητα (Παιδαγωγικά – Διδακτική), την οποία
πέρασα με 64 μονάδες… Γιατί να μην μπορεί ένας υποψήφιος να κατοχυρώσει τη
βαθμολογία του όταν περνάει επιτυχώς μία από τις δύο ενότητες, όπως
επιτρέπεται για τους μαθητές της Γ’ Λυκείου, στις Πανελλαδικές Εξετάσεις τους;

Θεωρώ τον θεσμό των εξετάσεων επιεικώς απαράδεκτο ως κριτήριο πρόσληψης
καθηγητών. Υπάρχουν και άλλοι, αντικειμενικότεροι τρόποι επιλογής και δεν
αναφέρομαι στην παλαιού τύπου επετηρίδα, αν και για ένα ποσοστό θα έπρεπε να
ισχύει πάντα. Ένας τρόπος επιλογής είναι ο βαθμός του πτυχίου. Σχετικά με το
παιδαγωγικό πτυχίο της ΠΑΤΕΣ-ΣΕΛΕΤΕ, θα ήθελα να κάνω κάποιες επισημάνσεις.
Κάποτε το πτυχίο αυτό θεωρούνταν υποχρεωτικό προαπαιτούμενο και μοναδικό
κριτήριο πρόσληψης εκπαιδευτικών. Τώρα, στους διαγωνισμούς έχουν δικαίωμα να
λάβουν μέρος και υποψήφιοι χωρίς αυτό. Αυτό είναι πέρα για πέρα άδικο, διότι
πολλοί διπλωματούχοι και εργαζόμενοι, όπως ο υπογράφων, συνδύασαν για ένα
εξάμηνο την εργασία τους και τη φοίτηση σε αυτήν τη σχολή, στερώντας από τον
εαυτό τους κάθε ίχνος ελεύθερης ώρας».