ΠΡΟΣΩΠΑ Η διαμαρτυρία των γαρυφάλλων

Η Αλίνα Λεμπέντεβα, 16 χρόνων, πέρασε την περασμένη εβδομάδα τρεις νύκτες
στη φυλακή της Ρίγας και, θεωρητικά τουλάχιστον, κινδυνεύει να περάσει εκεί
άλλες 5.472.
![]() |
|
Αλίνα Λεμπέντεβα: «Αν ήθελα να απειλήσω τη ζωή του, δεν θα τον χτυπούσα με τριαντάφυλλα» |
Το έγκλημα της Αλίνας έχει να κάνει με τρία κόκκινα γαρύφαλλα (τα οποία
επέλεξε όχι για την ομορφιά τους, αλλά για το μήκος και την αντοχή των
κοτσανιών τους) και με την αντίθεσή της στους αμερικανο-βρετανικούς
βομβαρδισμούς στο Αφγανιστάν. Το απόγευμα της περασμένης Πέμπτης, με
αξιοσημείωτη ακρίβεια, έτεινε το χέρι της πάνω από ένα πλήθος παιδιών ώστε τα
κόκκινα πέταλα των λουλουδιών να αγγίξουν το καλοξυρισμένο αριστερό μάγουλο
του πρίγκιπα Καρόλου, διαδόχου του βρετανικού θρόνου. Είχε απορρίψει εσκεμμένα
τα αγκαθωτά τριαντάφυλλα, έτσι ο πρίγκιπας δεν γρατσουνίστηκε ούτε μωλωπίστηκε
υπέστη μόνο ένα πολύ επιφανειακό τραύμα στην αξιοπρέπειά του.
Ωστόσο, οι συνέπειες της πράξης της μπορεί να αποδειχθούν πολύ πιο
μακροπρόθεσμες, καθώς οι αρχές απήγγειλαν κατηγορία εναντίον της Αλίνας βάσει
του άρθρου περί απειλής της υγείας ή της ζωής ξένου αξιωματούχου, που
προβλέπει μέγιστη ποινή κάθειρξης 15 χρόνων. «Αν ήθελα να απειλήσω τη ζωή του,
δεν θα τον χτυπούσα με γαρύφαλλα», εξήγησε την Κυριακή, μετά την προσωρινή
αποφυλάκισή της. «Διάλεξα επίτηδες λουλούδια αντί για κλούβια αυγά ή ντομάτες
επειδή το θεώρησα πιο ανθρώπινο, πιο ευγενικό. Μου φαίνεται υπερβολικά σκληρό
να κλειστεί κανείς 15 χρόνια στη φυλακή, όταν έχει ζήσει μόνο 16…». Βέβαια ο
Κάρολος ζήτησε επιείκεια για τη 16χρονη και ουδείς πιστεύει ότι θα της
επιβληθεί η ανώτατη ποινή, ωστόσο μέχρι να κλείσει η υπόθεση η Αλίνα πρέπει να
παρουσιάζεται κάθε βράδυ στο αστυνομικό τμήμα της βιομηχανικής πόλης
Νταουγκάβπιλς όπου ζει με τους γονείς της.
Η Αλίνα είναι μέλος του μικροσκοπικού Εθνικού Κόμματος Μπολσεβίκων, ενός
αναρχικού μάλλον παρά κομμουνιστικού σχηματισμού. Σχεδίαζε από καιρό την πράξη
της και υπογραμμίζει πως δεν την βοήθησε κανείς. Κι αν είχε σκεφτεί να φωνάξει
κάποιο μήνυμα διαμαρτυρίας, θα είχε κάνει τη θεαματικότερη αντιπολεμική
χειρονομία από την έναρξη του πολέμου στο Αφγανιστάν. «Δεν πρόλαβα», λέει τώρα
στον «Γκάρντιαν». «Ήθελα να διαμαρτυρηθώ για τον βομβαρδισμό αμάχων στο
Αφγανιστάν… Είναι πολύ καλά να λέει κανείς ότι πολεμάει εναντίον των
τρομοκρατών, αλλά τότε στόχοι πρέπει να είναι οι τρομοκράτες, όχι ο αθώος
πληθυσμός».
«Δεν μετανιώνω για τίποτε», τονίζει. «Θα το έκανα και πάλι!».













