ΓΝΩΜΗ Όταν οι εχθροί μας δεν πολεμούν τίμια, τότε ούτε κι εμείς

Καλώς ήλθατε στον κόσμο του ασύμμετρου πολέμου. Ουδείς από μας θέλει να
βρίσκεται μέσα σε αυτόν τον τρομοκρατούμενο και γεμάτο μυστήριο νέο κόσμο, σε
αυτόν όμως ζούμε από την 11η Σεπτεμβρίου. Συμβαίνει κάτι φριχτό, όπως η
συντριβή του αεροσκάφους της American Airlines στο Κουίνς, και όλοι ανησυχούμε
και αναρωτιόμαστε πώς και γιατί. Επί του παρόντος, η μάχη εναντίον των
ασύμμετρων δυνάμεων χάνεται· την ώρα που οι Αμερικανοί πενθούν τους νεκρούς
τους και θωρούν με φόβο ουρανοξύστες, αεροπλάνα, επιστολές, «συμπτώματα που
μοιάζουν με αυτά της γρίπης», οι τρομοκράτες προετοιμάζουν μελλοντικές
επιθέσεις, που θα μπορούσαν να περιλαμβάνουν και όπλα μαζικής καταστροφής.

Τι είναι συμμετρικός πόλεμος; Δύο αντίπαλοι στρατοί, ένας στρατιώτης εναντίον
ενός άλλου στρατιώτη, όλοι με στολές, να ανεμίζουν σημαίες. Πότε διεξάγεται
ασύμμετρος πόλεμος; Όταν η μία πλευρά σπάει το καλούπι και κάνει κάτι
διαφορετικό, για παράδειγμα, επιτίθεται ξαφνικά σε πολιτικούς στόχους στη Νέα
Υόρκη.

Η πρώτη αντίδραση ενός ανθρώπου στον ασύμμετρο πόλεμο είναι ότι δεν είναι
«τίμιος». Και ίσως να μην είναι. Αλλά ένας νικηφόρος αγώνας είναι καλύτερος
από έναν τίμιο αγώνα.

Πράγματι, για αιώνες ολόκληρους, η Δύση είχε το πλεονέκτημα του ασύμμετρου
πολέμου στον Τρίτο Κόσμο. Σε κάθε σημείο της Ασίας και της Αφρικής, αυτόχθονες
πολεμιστές βασίζονταν στους δικούς τους παραδοσιακούς τρόπους πολέμου και
υπέκυπταν τελικά στους Ευρωπαίους και Αμερικανούς, που χρησιμοποιούσαν όπλα,
κατόπιν πυροβολικό και κατόπιν αεροπλάνα.

Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι οι κάτοικοι του Τρίτου Κόσμου θεωρούσαν
ανέντιμο για τους εχθρούς τους το ότι κρύβονταν πίσω από μηχανές. Και
εντούτοις, ύστερα από μία τέτοια ασύμμετρη νίκη ορισμένοι στον Τρίτο Κόσμο
προσπάθησαν να πολεμήσουν την ισχύ των πυροβόλων με την ίδια την ισχύ των
πυροβόλων, μπαίνοντας στο παιχνίδι του συμμετρικού πολέμου. Μία τέτοια
περίπτωση ήταν ο Σαντάμ Χουσεΐν. Δημιούργησε τον δικό του, δυτικού στυλ,
στρατό προκειμένου να κατακτήσει το Κουβέιτ, και παρ’ όλα αυτά απέτυχε.

Το πιθανότερο είναι ότι θα βομβαρδίζουμε τους Ταλιμπάν μέχρι τελικής πτώσεως
και εντούτοις τα Β-52 μάς είναι άχρηστα εναντίον του αόρατου δικτύου της Αλ
Κάιντα. Οι τρομοκράτες του Οσάμα Μπιν Λάντεν έχουν συνειδητοποιήσει το
παράλογο ενός συμμετρικού αγώνα εναντίον του αμερικανικού στρατού, μας κάνουν
λοιπόν σήμερα αυτό που κάναμε εμείς στους προγόνους τους: πολεμούν ασύμμετρα.

Η μέχρι τώρα αντίδρασή μας ήταν τελείως αναποτελεσματική· όσο για το τι
έπεται… ίσως το αλφάβητο των τρομοκρατικών όπλων ­ ατομικά, βιολογικά και
χημικά. Το μόνο σίγουρο συμπέρασμα που μπορεί να βγάλει κανείς είναι ότι το
έθνος δεν είναι έτοιμο για καμία από αυτές τις επιθέσεις, αν γίνουν, όποτε
γίνουν. Τι θα έπρεπε να κάνουμε λοιπόν; Η απάντηση είναι προφανής: να
αντισταθμίσουμε την ασυμμετρία τους με τη δική μας ασυμμετρία. Αν μπορούν οι
τρομοκράτες να μεταμφιέζονται σε συνηθισμένους πολίτες, τότε χρειαζόμαστε ένα
νέο και ενδεχομένως ριζοσπαστικό σχέδιο να τους ξεσκεπάσουμε. Να
περιφρουρήσουμε, για παράδειγμα, τα αεροδρόμιά μας. Διότι οι αερομεταφορές,
και ιδιαίτερα με αμερικανικές εταιρείες, δεν πρόκειται να ανανήψουν έως ότου
οι πελάτες βεβαιωθούν ότι οι αρχές προσπαθούν να τους κρατήσουν ζωντανούς όσο
προσπαθούν και οι τρομοκράτες να τους σκοτώσουν: καλύτερα ακτινοσκοπικά
μηχανήματα, ηλεκτρονικοί έλεγχοι σε μια εθνική βάση δεδομένων, μη
πλαστογραφήσιμες ταυτότητες… Είναι όλα αυτά αντιαμερικανικά; Όχι, είναι
απλώς ασύμμετρα. Όσο πιο γρήγορα αποκαλυφθούν οι εχθροί μας τόσο πιο γρήγορα
θα ηττηθεί η τρομοκρατία.