«Η ζωή είναι γλυκιά και χωρίς τα… γλυκά»

Η 14η Νοεμβρίου είναι η παγκόσμια ημέρα του σακχαρώδους διαβήτη. Θα ήθελα να
απευθυνθώ, λοιπόν, στους φίλους διαβητικούς υπό την ιδιότητα του «συναδέλφου»
(χρονίως πάσχοντος από νεφρική ανεπάρκεια), αλλά και στους αναγνώστες της
εφημερίδας για να στείλω ένα μήνυμα.

Θέλω να είμαι σχετικά σύντομος, φίλες και φίλοι. Δεν ξέρω πόσοι θα συμφωνήσουν
με αυτά που θα γράψω και πόσοι θα τα… αποκηρύξουν. Ξέρω, όμως, ένα πράγμα:
ότι «η μοναδική χαμένη μάχη είναι εκείνη που δεν δόθηκε»!!!

Δύσκολη υπόθεση να είσαι χρονίως πάσχων. Απαιτούνται πολλές θυσίες. Τεράστια
θέληση. Αλλεπάλληλα στοιχήματα με τον εαυτό μας. Στόχοι για κατάρριψη πολλών
και μεγάλων ρεκόρ. Ανέβασμα του πήχυ όλο και πιο ψηλά. Αλλά έχει και χαρές ­
να πάρει η ευχή… ­ αυτή η έρμη η ζωή. Κάθε κερδισμένο στοίχημα είναι
πανηγύρι. Κάθε ρεκόρ είναι απόλαυση. Κάθε πετυχημένο άλμα είναι και απέραντη
καταξίωση και δικαίωση…

Έχω πολλούς φίλους με διάφορες χρόνιες παθήσεις. Θα ‘λεγα δε ότι τα τελευταία
δεκαέξι χρόνια (που μπαίνω μέρα παρά μέρα στην αιμοκάθαρση) δίνω προτεραιότητα
στη δράση που στόχο έχει τη βελτίωση των συνθηκών ζωής του συνόλου αυτών των
συμπατριωτών μας. Και βλέπω (συγχωρήστε μου την προσωπική αναφορά) δύο τάσεις,
δύο προσεγγίσεις ως προς την αντιμετώπιση της πάθησης από μέρους τους.

Οι «μεν» αισθάνονται ότι από τη στιγμή που αρρώστησαν μετράνε… ανάποδα τον
χρόνο ζωής τους. Οι «δε» ανασκουμπώθηκαν και άρχισαν τη μάχη!

Κάντε όλοι αυτό που κάνουν οι «δε»! Να έχετε υπόψη σας ότι, χάρη στη χρόνια
πάθησή σας (μας), προβάλλει ενώπιόν σας (μας) «πεδίον δόξης λαμπρόν»! Τα
επιτεύγματα ενός πάσχοντος έχουν περισσότερη αξία από τα αντίστοιχα ενός
υγιούς. Τα δικά μας παιδιά, οι δικοί μας άνθρωποι έχουν την ευκαιρία να
νιώσουν την περηφάνια ότι μαζί μ’ εμάς νίκησαν κι αυτοί!

Εμείς είμαστε οι δυνατοί, αφού οι επιτυχίες μας έχουν μεγαλύτερο βαθμό
δυσκολίας. Δεν είμαστε σαν αυτούς που… λιποθυμούν όταν τους ζητήσουν να
κάνουν μια απλή εξέταση αίματος. Είμαστε το αντίθετο άκρο σε σχέση με αυτούς
που τους τα ‘δωσε όλα απλόχερα η ζωή, αλλά ζουν τόσο μονότονα και γκρινιάρικα
που έχουν πεθάνει χωρίς να το… ξέρουν!

Με την ευκαιρία της παγκόσμιας ημέρας του διαβήτη, θα ‘θελα να στείλω ένα
μήνυμα ειδικά στους φίλους διαβητικούς: η ζωή είναι γλυκιά και χωρίς τα…
γλυκά. Η αντιμετώπιση της πάθησής σας είναι προσωπική σας υπόθεση. Δώστε τη
μάχη σας και χαρείτε τη νίκη σας. Μην ξεχνάτε ότι υπάρχουν και χειρότερα.

Τελικά, ίσως δεν ήμουν και τόσο… σύντομος. Όμως αυτά τα δεκαέξι χρόνια που
μπαίνω στην αιμοκάθαρση (πέντε ώρες κάθε δεύτερη μέρα συν τις έξτρα θεραπείες)
έχω συνειδητοποιήσει ένα πράγμα:

Ζωή είναι επτά φορές να πέφτεις και οκτώ να σηκώνεσαι!!!

(Και αν χρειαστεί να σηκωθούμε και περισσότερες φορές, θα το παλέψουμε και θα
το πετύχουμε…).

Ο δημοσιογράφος Γιώργος Καστρινάκης είναι πρόεδρος του Πανελλήνιου
Συνδέσμου Νεφροπαθών και πρώην μέλος της Εκτελεστικής Γραμματείας της Εθνικής
Συνομοσπονδίας Ατόμων με Ειδικές Ανάγκες (ΕΣΑΕΑ).