ΕΓΡΑΨΑΝ

Γιώργος Μπαμπινιώτης

(ο πρύτανης του Πανεπιστημίου Αθηνών, όπως τα βλέπει από «Μπροντγουαίυ 173
και Μαίιν γωνία»):

«Οι πυροσβέστες και οι συγγενείς των θυμάτων ζητάνε τους νεκρούς τους. Για να
τους θάψουν. Κι ωστόσο οι νεκροί είναι διαμελισμένοι και η ταύτιση δεν είναι
δυνατή και τραγικές ιστορίες εξιστορούνται για τους αγνοούμενους νεκρούς. Όλα
πάνε στις χωματερές με τα ερείπια των πύργων. Άνθρωποι και χαλάσματα. Το
ρέκβιεμ των αθώων ­ και άγνωστων εν προκειμένω ­ νεκρών συνέχει τους
επισκέπτες των γκρεμισμένων πύργων. Κι ένα πλήθος από ιστορίες ανθρώπων που
θυσιάστηκαν να σώσουν άλλους ακούγονται ή γράφονται. Ιστορίες ανθρωπιάς που
αμβλύνουν την απανθρωπιά των πύργων τής Νέας Υόρκης. Από τον Άγιο Νικόλαο των
πύργων σώθηκε μια χάρτινη εικόνα τού Αγίου Διονυσίου, χωρίς πλαίσιο, μόνο η
εικόνα. Μόνον αυτή από όλη την εκκλησία που υποχώρησε σε δέκα μέτρα βάθος υπό
την γη. Η ζωή στο Μπροντγουαίυ συνεχίζεται. Πλήθος κόσμου κυκλοφορεί στους
δρόμους».

(«Το Βήμα της Κυριακής»)