Πυρηνική βόμβα: το ιδανικό όπλο

Τι θα είχε συμβεί αν, αντί για χαρτοκόπτες και αεροσκάφη, οι τρομοκράτες της
11ης Σεπτεμβρίου είχαν στα χέρια τους μια πυρηνική βόμβα, έστω και
«ερασιτεχνική»; Αντί για 5.000, οι νεκροί θα ήταν 200.000. Στις 2 Νοεμβρίου, η
Διεθνής Υπηρεσία Ατομικής Ενέργειας (ΔΥΑΕ) συγκέντρωσε στη Βιέννη ειδικούς από
ολόκληρο τον κόσμο προκειμένου να συζητήσουν για «τη νέα τρομοκρατική απειλή»
και τους τρόπους καταπολέμησής της.

Διότι για οποιονδήποτε έχει ξεπεράσει το ψυχολογικό όριο της μαζικής
δολοφονίας η πυρηνική βόμβα φαντάζει ως το ιδανικό όπλο: είναι σχετικά εύκολο
να κατασκευαστεί – με όλη τη διαθέσιμη επιστημονική φιλολογία -, δεν είναι
απαραίτητο να δοκιμαστεί εκ των προτέρων, και μπορεί να χρησιμοποιηθεί
ανεξάρτητα από τις κλιματικές ή περιβαλλοντικές συνθήκες που επηρεάζουν
αντιθέτως τα χημικά ή βιολογικά όπλα.

Ένας πρωτοπόρος της “υπερτρομοκρατίας”, ο αρχηγός της ιαπωνικής αίρεσης Αούμ
Σινρίκιο, ο υπεύθυνος για τις επιθέσεις με αέριο σαρίν στο μετρό του Τόκιο το
1995, ήθελε κι αυτός να αποκτήσει πυρηνικά όπλα. Υπάρχουν πολλές ενδείξεις ότι
ο Οσάμα Μπιν Λάντεν επεχείρησε να αγοράσει σχάσιμα υλικά από την πρώην
Σοβιετική Ένωση. Μάλιστα λέγεται ότι το τέταρτο αεροσκάφος-βόμβα που συνετρίβη
στην Πενσυλβάνια είχε ως στόχο έναν από τους τρεις πυρηνικούς σταθμούς που
βρίσκονται εκεί κοντά.

Κι αν έχει γίνει έκτοτε πολύ πιο δύσκολο να καταλάβει κάποιος με αεροπειρατεία
ένα αεροσκάφος, οι ειδικοί επισημαίνουν ότι ο κίνδυνος επίθεσης σε πυρηνικό
σταθμό με φορτηγό γεμάτο εκρηκτικά ή πρόκλησης δολιοφθορών εξασφαλίζοντας
πρώτα βοήθεια εκ των έσω δεν έχει εκλείψει.

Επιπλέον, ακόμα και αν καταφέρουμε να κλειδώσουμε σε κάποιο ασφαλές μέρος όλα
τα επικίνδυνα υλικά, να συγκεντρώσουμε σε μία και μόνο τοποθεσία όλο το
υπάρχον πλουτώνιο, η μεγάλη διαθεσιμότητα ραδιενεργών πηγών, όπως είναι το
καίσιο 137 ή το κοβάλτιο 60, που θα μπορούσαν να “γαρνίρουν” ένα συμβατικό
εκρηκτικό και να του προσδώσουν μεγάλη ισχύ, προκαλεί έντονη ανησυχία στη
ΔΥΑΕ: χρησιμοποιούνται ευρέως σήμερα στον ιατρικό τομέα, στη βιομηχανία ή στη
γεωργία, έχουν εύκολη πρόσβαση (για παράδειγμα, στα νοσοκομεία), και
επιτηρούνται ελάχιστα.