30 ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΑΝΔΡΕΑΣ ΤΖΕΡΜΙΑΔΙΑΝΟΣ

ΣΚΑΚΙΣΤΗΣ

ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ: Στην Αθήνα, 12 Μαρτίου 1972.

ΤΟΥ ΑΡΕΣΕΙ: Ο χορός, το χιούμορ, οι χαρούμενοι άνθρωποι.

ΕΚΤΙΜΑΕΙ: Την ειλικρίνεια.

ΑΔΙΑΦΟΡΕΙ: Για οτιδήποτε ψεύτικο και προσποιητό.

ΣΥΓΧΩΡΕΙ: Αυτούς που δεν καταλαβαίνουν.

ΟΝΕΙΡΕΥΕΤΑΙ: Και κρατάει τα όνειρα για τον εαυτό του.

ΑΚΟΥΕΙ: Όλα τα είδη μουσικής.

Ο Ανδρέας Τζερμιαδιανός είναι από τους πιο αγαπητούς Έλληνες σκακιστές.
Σοβαρός και εύθυμος, ταλαντούχος και επιμελής, καταφέρνει να διατηρείται
μόνιμα στη δεκάδα των καλύτερων Ελλήνων παικτών. Ανήκει σε μια γενιά σκακιστών
που πήραν τον τίτλο του διεθνούς μετρ, ενώ πλησίαζαν όμως και τον τίτλο του
γκραν μετρ τούς πρόφτασαν τα επαγγελματικά διλήμματα. Έπειτα από δύο χρόνια
απουσίας ξανάρχισε τις εμφανίσεις πρωταγωνιστώντας στο διεθνές τουρνουά του
Πανόρμου στο Ρέθυμνο.

ΕΡ.: Πώς ξεκίνησες το σκάκι;

ΑΠ.: Τα παιδιά στη γειτονιά σύχναζαν στον Όμιλο Παγκρατίου. Μικρός ήμουνα,
παρασύρθηκα…

ΕΡ.: Ποιο είναι το κέρδος που αποκόμισες;

ΑΠ.: Το συμπέρασμα: μπορείς να φτάσεις ψηλά αν είσαι διατεθειμένος να
πληρώσεις το ανάλογο τίμημα.

ΕΡ.: Γιατί τελευταία παίζεις αραιά;

ΑΠ.: Επειδή για να ζήσει κάποιος αξιοπρεπώς πρέπει να δουλέψει.

ΕΡ.: Μπορεί κανείς να ζήσει από το σκάκι;

ΑΠ.: Ναι, αλλά με μεγαλύτερο άγχος από ό,τι μια κανονική δουλειά.

ΕΡ.: Τι στόχους έχεις σήμερα;

ΑΠ.: Αυτό που παρατηρώ έπειτα από διετή απουσία είναι ότι καταλαβαίνω καλύτερα
από πριν τις θέσεις που έπαιζα. Δεν ξέρω γιατί και μέχρι να το αναλύσω δεν
ξέρω αν θα επιστρέψω στο σκάκι.

ΕΡ.: Μπορεί να συνδυάσει κανείς ένα άλλο επάγγελμα με σοβαρή σκακιστική
ενασχόληση;

ΑΠ.: Μόνο αν η άλλη δουλειά είναι μερικής απασχόλησης.

ΕΡ.: Πώς βλέπεις το μέλλον του ελληνικού σκακιού;

ΑΠ.: Δυστυχώς, όχι καλό. Αυτή τη στιγμή οι μόνοι Έλληνες που ασχολούνται
σοβαρά είναι οι Βασίλης Κοτρωνιάς και Στέλιος Χαλκιάς.

ΕΡ.: Στο σκάκι υπάρχει τύχη;

ΑΠ.: Σε ελάχιστο ποσοστό.

ΕΡ.: Ποιος είναι ο καλύτερος τρόπος βελτίωσης για τον σκακιστή;

ΑΠ.: Η αυτοκριτική. Δεν υπάρχει λόγος να κάνεις τα ίδια λάθη. Η ζωή είναι πολύ
ωραία και γεμάτη από καινούργια λάθη που μπορείς να κάνεις

ΕΡ.: Η σκακιστική μελέτη είναι ενδιαφέρουσα;

ΑΠ.: Πάρα πολύ.

ΕΡ.: Υπολογιστές…

ΑΠ.: Δεν νοείται σκάκι χωρίς υπολογιστές σήμερα.

ΕΡ.: Το σκάκι δημιουργεί φιλίες;

ΑΠ.: Ναι. Είναι το μόνο άθλημα που μετά τον αγώνα κάθεσαι μαζί με τον
αντίπαλο, συζητάς και αναλύεις τα λάθη.

ΕΡ.: Τι είναι μια παρτίδα σκακιού;

ΑΠ.: Άθλημα, τέχνη, ανταλλαγή ιδεών, ένταση, άγχος, ευχαρίστηση, στενοχώρια,
βελτίωση του ίδιου σου του εαυτού.

ΕΡ.: Τι προσφέρει το σκάκι στα παιδιά;

ΑΠ.: Μαθηματική σκέψη, οργανωτικότητα, άσκηση μνήμης, αυτοκριτική, αυτοέλεγχο,
διάπλαση χαρακτήρα.

ΕΡ.: Ποιος είναι ο δυσκολότερος αντίπαλος;

ΑΠ.: Αυτός που έχει τα λιγότερα τρωτά σημεία.

ΕΡ.: Ποιον σκακιστή θαυμάζεις περισσότερο;

ΑΠ.: Τον Κράμνικ.

ΕΡ.: Πόσα σκακιστικά βιβλία έχεις μελετήσει;

ΑΠ.: Αρκετές εκατοντάδες.

ΕΡ.: Η κοινωνία πώς αντιμετωπίζει τους επαγγελματίες σκακιστές;

ΑΠ.: Με λάθος τρόπο, αλλά φταίμε και μεις. Πάρε τους κορυφαίους σκακιστές και
πες ειλικρινά. Θα ήθελες ο γιος σου να τους μοιάσει;

ΕΡ.: Το σκάκι είναι πάθος;

ΑΠ.: Απόλυτο πάθος.

ΕΡ.: Στη ζωή ποια είναι η δυσκολότερη μάχη;

ΑΠ.: Της επιβίωσης, διατηρώντας ιδανικά και αρχές.

ΕΡ.: Το σκάκι είναι έκφραση;

ΑΠ.: Είναι μικρογραφία της ζωής.

ΕΡ.: Τι απαιτεί το επαγγελματικό σκάκι;

ΑΠ.: Φυσική κατάσταση, μελέτη, σεβασμό στον αντίπαλο, αυτοέλεγχο, απόλυτη
αυτοσυγκέντρωση, θυσίες.

ΕΡ.: Υπάρχει συνταγή για να γίνει κάποιος παίκτης κορυφής;

ΑΠ.: Να αρχίσει σε μικρή σχετικά ηλικία, να λάβει σωστά τις βασικές αρχές
(απαραίτητος ο καλός προπονητής).