[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

Η κατάσταση μοιάζει για φάρσα. Ο Πάγκαλος βρίσκει τον Γιώργο Παπανδρέου
κατάλληλο για πρωθυπουργό. Η Ολυμπιάδα 2004, προτεραιότητα της κυβέρνησης
Σημίτη, εκχωρείται σε υφυπουργούς, ορισμένοι από τους οποίους είναι
«πρωτάρηδες». Ο Τιμ Μίλερ μάς απονέμει δημοσίως εύσημα για την καταπολέμηση
της τρομοκρατίας. Η Σουισέρ, η πιο «κυριλέ» και νοικοκυρεμένη αεροπορική
εταιρεία του πλανήτη, επιδοτείται πλέον από το ελβετικό κράτος ως χρεοκοπημένη
­ δικαιώνοντας την Ολυμπιακή! Ακόμη και η ευλογιά, που ξέραμε ως άκακη παιδική
ασθένεια, απειλεί την ανθρωπότητα γιατί μια φούχτα μουλάδες έχουν τον ιό σε
μπουκάλι.

Η διεθνής οικονομία μπαίνει σε ύφεση. Χιλιάδες απολύσεις παντού. Ωστόσο, οι
ελληνικές τράπεζες, κρατικές ή ιδιωτικές, τηλεφωνούν στα σπίτια προτείνοντας
δάνεια, των οποίων η εξόφληση αρχίζει του χρόνου ή του παραχρόνου. Ακόμη και
ηλεκτρικές συσκευές μπορεί κανείς να αγοράσει, αρχίζοντας να πληρώνει δόσεις
το 2002 ή το 2003 ή το «Ολυμπιακόν έτος» 2004. Αν όμως οι οφειλέτες έχουν
μείνει στο μεταξύ άνεργοι, λόγω της κρίσης, πώς θα αποπληρώσουν δάνεια,
τηλεοράσεις ή τοστιέρες; (Μια λύση είναι να πάρουν νέα καταναλωτικά δάνεια,
ώστε το χρέος τους να «κυλήσει» μπροστά. Οι μισές χώρες της Λατινικής Αμερικής
το κάνουν επιτυχώς επί χρόνια και σε τελική ανάλυση: «Αν χρωστάς δέκα
εκατομμύρια το πρόβλημα είναι δικό σου, ενώ αν χρωστάς εκατό την έχει πατήσει
αυτός που σε δάνεισε».)

Κάθε αρχή και δύσκολη, αλλά ο 21ος αιώνας δεν μπήκε με το δεξί. Πάνε τα
χρηματιστήρια που ανέβαιναν χωρίς σταματημό, τα φθηνά αεροπορικά ταξίδια, οι
«πονηρές» νύχτες στο Διαδίκτυο. Η δεκαετία του ’90 μάς είχε καλομάθει. Τώρα,
ένας αόρατος φαρσέρ παίζει καθημερινά με τα νεύρα μας. Η καθημερινότητά έγινε
αφγανικός χειμώνας και η τηλεόραση γέμισε γαλονάδες με τρελό βλέμμα. Ο
«μετά-Ψυχρός Πόλεμος τελείωσε», δηλώνει σε στυλ σπασίκλα της γεωπολιτικής ο
Κόλιν Πάουελ. Όπως έλεγαν και οι ροκάδες «Doors» σε ένα παλαιότερο τραγούδι,
«περάσαμε καλά, αλλά δεν κράτησε».