ΠΡΟΣΩΠΑ Ο θρίαμβος του διοικητή

Οι ξεπερασμένοι νόμοι για τα ναρκωτικά κάνουν περισσότερο κακό παρά καλό,
διαπίστωσε η βρετανική κυβέρνηση. Και ακολούθησε το παράδειγμα του διοικητή
Μπράιαν Πάντικ.

Μπράιαν Πάντικ. Ολόκληρη η Σκότλαντ Γυάρντ θα εφαρμόσει την πρωτοβουλία του

Ο Μπράιαν Πάντικ, διοικητής της αστυνομίας στο Λάμπετ, ένα νότιο προάστιο του
Λονδίνου, είχε γίνει αρχικά γνωστός ως ο πρώτος ανοικτά ομοφυλόφιλος
αστυνομικός διοικητής της βρετανικής πρωτεύουσας. Τον Ιούλιο έγινε γνωστός και
για κάτι άλλο: χωρίς να ενημερώσει τους ανωτέρους του στη Σκότλαντ Γυάρντ ή να
προειδοποιήσει το υπουργείο Εσωτερικών, διέταξε τους αστυνομικούς του να
πάψουν να συλλαμβάνουν ανθρώπους για κατοχή κάνναβης. Έτσι τους τέσσερις
τελευταίους μήνες, οι αστυνομικοί τού Λάμπετ αρκέσθηκαν να «προειδοποιήσουν»
τους 218 χρήστες που βρέθηκαν στον δρόμο τους, αφιερώνοντας κατά μέσον όρο
δέκα λεπτά για τον καθένα, αντί για τις 5 ώς 10 ώρες που χρειάζονταν όταν τον
συλλάμβαναν. Επιπλέον το αστυνομικό τμήμα πραγματοποίησε μεγάλες οικονομίες,
αφού κάθε σύλληψη για τέτοιου είδους αδίκημα στοιχίζει κατά μέσον όρο 10.000
στερλίνες για να καταλήξει σ’ ένα πρόστιμο 45 στερλινών.

Την Τρίτη, ο Βρετανός υπουργός Εσωτερικών Ντέηβιντ Μπλάνκετ αποφάσισε ότι όλη
η χώρα θα πρέπει να μιμηθεί το παράδειγμα του Λάμπετ και κατέταξε την κάνναβη
στην ίδια κατηγορία με τα αντικαταθλιπτικά φάρμακα. Μολονότι η κατοχή της
παραμένει παράνομη και η προμήθεια και η καλλιέργειά της σε μεγάλη κλίμακα
τιμωρούνται με φυλάκιση ώς δύο ετών, οι χρήστες δεν χρειάζεται πλέον να
ανησυχούν αν έχουν πάνω τους μικροποσότητες. Πρόκειται για προσωπικό θρίαμβο
του Μπράιαν Πάντικ, έγραψε χθες η «Ήβνινγκ Στάνταρντ», υπογραμμίζοντας ότι οι
αστυνομικοί του Λονδίνου θα μπορούν τώρα να διαθέσουν τουλάχιστον 74.000
επιπλέον ώρες ετησίως στο κυνήγι πραγματικών εγκληματιών. Είναι σαν να
υπάρχουν καθημερινά 26 επιπλέον αστυνομικοί στους δρόμους της πρωτεύουσας, ενώ
οι οικονομίες των λονδρέζικων δικαστηρίων θα ανέλθουν σε δεκάδες εκατομμύρια
στερλίνες ετησίως.

Ο Μπράιαν Πάντικ, 43 χρόνων και σπουδαγμένος στην Οξφόρδη, θέλησε να διορθώσει
τον παραλογισμό που επικρατούσε στην αντιμετώπιση της κάνναβης και να βοηθήσει
τους αστυνομικούς του να αντιμετωπίσουν καλύτερα τις ληστείες στους δρόμους
και τα προβλήματα που συνδέονται με το εμπόριο του κρακ και της κοκαΐνης.
Έτσι, τους διέταξε να κατάσχουν απλώς την κάνναβη και να αφήνουν ελεύθερους
τους παραβάτες με μια απλή προειδοποίηση. «Η κάνναβη δεν βλάπτει την κοινότητα
όπως το αλκοόλ, το κρακ και η ηρωίνη», είχε εξηγήσει τότε. «Ουδέποτε γνώρισα
κάποιον που να διέπραξε έγκλημα για να χρηματοδοτήσει την έξη του στην
κάνναβη, ουδέποτε άκουσα για κάποιον που να είναι τόσο μαστουρωμένος και
ανίκανος από χρήση κάνναβης ώστε να προκαλέσει καβγά ή τροχαίο δυστύχημα, όπως
συμβαίνει με άτομα που έχουν πιει αλκοόλ».