ΕΓΡΑΨΑΝ

Δημήτρης Παπαχρήστος

(ο αρθρογράφος, για την αίσθηση του παρελθόντος)

«Ζώντας σε μια πλούσια, μέσα στη φτώχεια της, χώρα, που αυτό το χρωστάει στην
ομορφιά της, θα έπρεπε να είμαστε περισσότερο προσεκτικοί, επιφυλακτικοί και
σκεπτικιστές σε ό,τι έχει να κάνει με το μοντέλο ανάπτυξης και με τις
παρεμβάσεις μας στο περιβάλλον. Και να μη θεωρείται πρόοδος, για παράδειγμα, η
ανάπλαση μιας παραλίας, όταν οι μπουλντόζες σπάνε βράχια και πλάκες μεγάλες,
για να έχουν πρόσβαση στην αμμουδιά οι λουόμενοι, όπως συνέβη από κάποιον
δημοτικό άρχοντα σε ένα πανέμορφο νησί μας, για να μην αναφερθούμε σε
καταπατήσεις και καταστροφές που καθημερινά συντελούνται… Θα έπρεπε να
θλιβόμαστε όταν βλέπουμε να καταστρέφεται ό,τι μας θυμίζει το παρελθόν, γιατί
όταν χάσουμε την αίσθηση του παρελθόντος, λέει ο Νόρμαν Μέιλερ, χάνουμε τον
ίδιο μας τον εαυτό και γινόμαστε τουρίστες της ζωής και μάλιστα στον ίδιο μας
τον τόπο, το χωριό μας, δηλαδή ξένοι και ξεροί… »

(«Έθνος»)