Πείσμα απέναντι στην αδιαφορία
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
5 λεπτά  |
|
Οι δυσκολίες δεν φαίνεται να τον πτοούν. «Όταν ξεκινήσουν τα μαθήματα, ελπίζω |
Η ώρα είναι 11 το πρωί. Ο Μάνος Μπόγδος βρίσκεται στην Ιατρική Σχολή του
Πανεπιστημίου Αθηνών, στο Γουδί. Η βαθμολογία του τον ανέδειξε πρώτο των
πρώτων ανάμεσα στους υποψηφίους των φετινών εισαγωγικών εξετάσεων. Και είναι
ίσως ο μοναδικός φοιτητής της Ιατρικής που έχει κάθε λόγο να «εξερευνήσει»
τους χώρους της Σχολής, έστω και αν δεν έχουν ακόμη ξεκινήσει τα μαθήματα
λόγω της συνεχιζόμενης απεργίας των πανεπιστημιακών γιατρών.
Ένα ατύχημα στη διάρκεια αναρρίχησης στα Μετέωρα έχει καθηλώσει τον 18χρονο
Μάνο σε αναπηρικό καροτσάκι, τα τελευταία δύο χρόνια. «ΤΑ ΝΕΑ» τον ακολούθησαν
στην πρώτη «αναγνωριστική» βόλτα που έκανε στο κτιριακό συγκρότημα όπου θα
περνά αρκετές ώρες της ημέρας για τα επόμενα έξι χρόνια…
Έφτασε στο Γουδί με αυτοκίνητο. Οδηγούσε ο πατέρας του, Διονύσης Μπόγδος. Δεν
πάρκαρε, όμως, στις ειδικές θέσεις στάθμευσης για αυτοκίνητα ατόμων με ειδικές
ανάγκες. Ήταν όλες κατειλημμένες, από οχήματα που δεν ανήκαν σε άτομα με
ειδικές ανάγκες. «Κανένα από αυτά δεν είναι αυτόματο», παρατηρεί ο κ. Μπόγδος,
ρίχνοντας μια ματιά στα παρκαρισμένα αυτοκίνητα.
Κλειδωμένος ο ανελκυστήρας
 |
|
Ο Μάνος Μπόγδος δεν κατάφερε να μπει στα περισσότερα κτίρια της Ιατρικής, |
Η «εξερεύνηση» ξεκινά από το Εργαστήριο Παθολογικής Ανατομικής. Στην εξωτερική
είσοδο υπάρχει το ειδικό κεκλιμένο επίπεδο και ο Μάνος μπαίνει με ευκολία. Όλα
δείχνουν αισιόδοξα. Δεξιά είναι τοποθετημένος ειδικός ανελκυστήρας που με το
πάτημα ενός κουμπιού ανεβάζει το καροτσάκι πάνω από τα σκαλιά της εισόδου. Ή,
τουλάχιστον, θα το ανέβαζε, αν λειτουργούσε! Όμως, ο ανελκυστήρας είναι
κλειδωμένος και κανείς δεν φαίνεται να γνωρίζει κάτι για το κλειδί. «Ρωτήστε
στη Γραμματεία», πληροφορούν κάποιοι από το διπλανό γραφείο.
Η Γραμματεία της Ιατρικής βρίσκεται σε ένα κτίριο πίσω από το Εργαστήριο. Και
εδώ η πρόσβαση απέξω είναι εύκολη. Ο Μάνος ανεβαίνει στην είσοδο από το
κεκλιμένο επίπεδο. Για τη Γραμματεία, βέβαια, θα πρέπει να ανέβει κανείς στον
2ο όροφο. Ο Μάνος μάταια προσπαθεί να καλέσει το ασανσέρ. Είναι και αυτό
κλειδωμένο. «Για το κλειδί απευθυνθείτε στη Γραμματεία, στον δεύτερο. Ας πάει
κάποιος από εσάς, αφού το παιδί δεν μπορεί να ανέβει», απαντούν κάποιοι που
κάθονται στην τραπεζαρία. Μόνο που, για τα επόμενα έξι χρόνια, ο Μάνος δεν θα
συνοδεύεται καθημερινά από κάποιον για να ανεβαίνει από τις σκάλες στον
δεύτερο κάθε φορά που ο ίδιος θα χρειάζεται κάτι από τη Γραμματεία…
Η Γραμματεία, εξάλλου, είναι ανοικτή μόνο τρεις ημέρες την εβδομάδα. Η Τρίτη
δεν είναι μια από αυτές. Και το προσωπικό στη Γραμματεία της Νοσηλευτικής,
στον πρώτο όροφο του ίδιου κτιρίου, δεν γνωρίζει τι συμβαίνει με το ασανσέρ.
Και ο Μάνος, με τη σειρά του, δεν γνωρίζει πώς θα μπορέσει να πάρει το κλειδί
για τους ανελκυστήρες που θα τον οδηγήσουν στο εσωτερικό των κτιρίων.
«Κανείς δεν μας είχε πει για τα κλειδιά αυτά και το πώς θα τα πάρουμε. Στον
τομέα της πληροφόρησης, η Σχολή μάλλον υστερεί». Ο 18χρονος έχει έρθει δύο
ακόμη φορές στην Ιατρική Σχολή. Και τις δύο έμεινε στο προαύλιο. Την πρώτη
φορά, ο πατέρας του τακτοποίησε τα της εγγραφής του Μάνου στη Σχολή ενώ τη
δεύτερη, προχθές, ήρθαν για να πάρουν το πρόγραμμα των μαθημάτων. «Καμία από
τις δύο φορές δεν μας ενημέρωσαν για τη λειτουργία των ανελκυστήρων»…
Επόμενος σταθμός, το κτίριο με τα αμφιθέατρα. Είναι το μόνο κτίριο στο
εσωτερικό του οποίου κατάφερε να μπει ο Μάνος. Μετά την είσοδο, όπου και είναι
κατασκευασμένο το ειδικό κεκλιμένο επίπεδο, συνάντησε το ευρύχωρο ασανσέρ που
οδηγεί στα αμφιθέατρα. Και εκεί η πρόσβαση ήταν εύκολη.
Ακατάλληλες οι τουαλέτες
Όταν, όμως, έρχεται η ώρα της τουαλέτας, τα πράγματα δυσκολεύουν. Η ανδρική
τουαλέτα δεν διαθέτει την κατάλληλη υποδομή για να εξυπηρετήσει έναν άνθρωπο
σε αναπηρικό καροτσάκι. «Και δεν πρόκειται για καμιά ιδιαίτερα περίπλοκη
υποδομή. Το μόνο που χρειάζεται είναι η πόρτα της τουαλέτας να ανοιγοκλείνει
με κατεύθυνση προς τα έξω, ώστε το καροτσάκι να χωράει».
Καμία από τις τουαλέτες που συνάντησε ο Μάνος στα κτίρια της Ιατρικής δεν ήταν
κατάλληλη για να τον εξυπηρετήσει. Στην τουαλέτα του Εργαστηρίου Παθολογικής
Ανατομικής, μάλιστα, υπάρχει ένα αρκετά ψηλό σκαλοπάτι που… απαγορεύει την
είσοδο στον Μάνο.
Τα εργαστήρια Ανατομίας και Ιατρικής Φυσικής στεγάζονται στο ίδιο κτίριο. Η
είσοδος για τα άτομα με ειδικές ανάγκες ήταν χθες κλειδωμένη. Στο ισόγειο του
κτιρίου βρίσκεται και το αμφιθέατρο της Ανατομίας. Μια ανακοίνωση στην είσοδο
πληροφορεί τους φοιτητές πως με την έναρξη των μαθημάτων θα πρέπει να
χρησιμοποιούν τις εισόδους που βρίσκονται στον πρώτο όροφο. Ασανσέρ δεν
υπάρχει! Ούτε για το αμφιθέατρο ούτε για τη Γραμματεία της Ανατομίας.
«Μάλλον, όταν ξεκινήσουν τα μαθήματα θα μου επιτρέπουν την είσοδο από το
ισόγειο», αισιοδοξεί ο Μάνος. Στην πρώτη του γνωριμία με την Ιατρική Σχολή του
Πανεπιστημίου Αθηνών, στο ενεργητικό της οποίας πρόσθεσε φέτος μια ακόμη
πρωτιά, ο Μάνος Μπόγδος δεν μπόρεσε να μπει παρά μόνο σε ένα κτίριο.
Πρόβλημα πληροφόρησης
Κάτι που δεν φαίνεται να τον πτοεί. «Θα μάθουμε πώς παίρνει κανείς τα κλειδιά
για τους ανελκυστήρες και μόλις ξεκινήσουν τα μαθήματα ελπίζω ότι θα γίνουν,
αν χρειάζεται, κάποιες μικρές τροποποιήσεις για να έχω πρόσβαση σε κάποιους
χώρους. Το πρόβλημα είναι στην πληροφόρηση. Δεν μας ενημερώνουν για τα πάντα
από την αρχή. Χρειάζεται να έρθουμε και να ξαναέρθουμε. Και μάλλον, στη
διάρκεια των ωρών που θα είμαι στη Σχολή, θα αποφεύγω την τουαλέτα!»
Η διαφορά, πάντως, είναι αισθητή. «Μείναμε τρεις μήνες στη Στοκχόλμη για την
αποκατάσταση του Μάνου, μετά το ατύχημα. Ούτε για μια στιγμή δεν σκεφτήκαμε
πώς θα βγούμε έξω, αν εκεί όπου θα πάμε για καφέ θα μπορεί να καθήσει, να πάει
στην τουαλέτα ή οτιδήποτε άλλο. Ξέραμε ότι όλα αυτά ήταν αυτονόητα», λέει ο κ.
Διονύσης Μπόγδος. Αλλά και στο σχολείο του Μάνου, στα Γρεβενά, αμέσως μετά το
ατύχημα, τοποθετήθηκαν ράμπες και ασανσέρ. «Το κλειδί του ασανσέρ το είχε μόνο
ο Μάνος».
Google news
