Για θυμήσου…

![]() |
|
Μεικτή Ομάδα Μπάσκετ της Χαλκίδας, τρίτη δύναμη στη Ρόδο το 1952. Από |
Η Χαλκίδα διέθετε πριν από 50 χρόνια (!) μία από τις καλύτερες ομάδες μπάσκετ
στην Ελλάδα. Τον Σεπτέμβριο του 1952 συμμετείχε στο τουρνουά πόλεων που έγινε
στη Ρόδο και κατέκτησε την 3η θέση στη βαθμολογία. Με βάση τους παίκτες από
την Ένωση και την Προποντίδα η Μεικτή Χαλκίδας πραγματοποίησε εντυπωσιακές
εμφανίσεις και από απειρία έχασε τη μεγάλη ευκαιρία να αναδειχθεί πρώτη δύναμη
στο ελληνικό μπάσκετ. Οι αντίπαλοι της Χαλκίδας στο τουρνουά της Ρόδου
διέθεταν τους πιο σπουδαίους μπασκετμπολίστες: η Θεσσαλονίκη τούς Πεταλίδη
(Άρη), Ταλιαδώρο και Τσιγαρίδα (ΧΑΝΘ).
Η Αθήνα τούς Καραλή, Κουκόπουλο, Γιαξίμη, Όβεν (Παναθηναϊκού) και ο Πειραιάς
τούς Ι. Σπανουδάκη, Δουράτσο, Κουκά (Ολυμπιακού) και Δημουλέα και Πλατή
(Πειραϊκού).
Ο συγκλονιστικότερος αγώνας έγινε στις 17 Σεπτεμβρίου 1952 και το φινάλε
εξελίχθηκε σε πραγματικό θρίλερ. Αντίπαλοι ο Πειραιάς με τη Χαλκίδα. Ένα
δευτερόλεπτο πριν από τη λήξη, ενώ το σκορ ήταν 45-45, δόθηκε τεχνική ποινή
από τον διαιτητή Καμιζούλη εις βάρος του Πειραιά, γιατί ο Σπανουδάκης έβρισε
τον συμπαίκτη του Κουκά επειδή του ξέφυγε ο 16χρονος Δ. Γεραμάνης. Ο Δημητρίου
με επιτυχή εκτέλεση έδωσε τη νίκη και την 3η θέση στη Χαλκίδα.
Αξίζει να σημειωθεί ότι η Μεικτή Χαλκίδας δεν διέθετε τότε οικονομικούς πόρους
και η αποστολή πήγε στη Ρόδο με ενίσχυση του Μητροπολίτη Γρηγορίου (γνωστού
από την αντιστασιακή του δράση κατά των Γερμανών). Συνοδός των Χαλκιδέων
μπασκετμπολιστών ήταν ο πρόεδρος της Προποντίδας Ιωακείμ Στράτος. Δεν υπήρχε
κόουτς και προπονητής. Καθημερινή διατροφή για τους παίκτες της Χαλκίδας ήταν
μια φραντζόλα ψωμί και λίγο τυρί κατ’ άτομον. Η αποστολή αποτελείτο από 8
παίκτες γιατί δεν υπήρχαν χρήματα να ταξιδέψουν περισσότεροι για τη Ρόδο. Παρ’
όλες αυτές τις μεγάλες δυσκολίες η Χαλκίδα αναδείχθηκε τρίτη δύναμη σ’ αυτό το τουρνουά.














