30 Ερωτήσεις ΒΙΚΤΩΡ ΑΡΔΙΤΤΗΣ

ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΤΟΥ ΚΡΑΤΙΚΟΥ ΘΕΑΤΡΟΥ ΒΟΡΕΙΟΥ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ: Τρομοκράτης.

ΓΕΡΝΑΕΙ: Τρομοκρατημένος.

ΕΜΠΙΣΤΕΥΕΤΑΙ: Τους φίλους.

ΔΙΔΑΣΚΕΙ: Όχι, παρακολουθεί.

ΑΚΟΥΕΙ: Καλά!

ΚΑΛΥΤΕΡΑ: Το προλαμβάνειν τού θεραπεύειν.

ΑΓΑΠΗΜΕΝΟ ΤΣΙΤΑΤΟ: Ταλαιπωρήθηκα πολύ για να το ξεχάσω.

ΚΑΝΕΙ ΘΕΑΤΡΟ: «Ελιτίστικο για όλους».

Ο νέος καλλιτεχνικός διευθυντής του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος
χρειάστηκε 40 ημέρες για να επιλεγεί από το ΥΠΠΟ και περίπου άλλες τόσες για
να ενημερωθεί. Ανέλαβε, λέει, τη θέση από ένα «στοίχημα γενιάς» αποφασισμένος
πλέον να «βάλει τα χέρια του στη φωτιά». Προς το παρόν επικαλείται την
αλχημεία και όχι τα ορθόδοξα μαθηματικά για να συνεχίσει μια παράσταση που
στήθηκε με αδιαμφισβήτητη επιτυχία από τον προκάτοχό του και επιλέγει ως τίτλο
– συνταγή της δικής του διεύθυνσης «Το παιγνίδι της τρέλας και της φρονιμάδας»
του Γ. Θεοτοκά.

ΕΡ.: Τελικά ενημερωθήκατε;

ΑΠ.: Ναι. Αλλά η εικόνα που αποκτώ από μέσα δεν διαφέρει ριζικά από
εκείνη που είχα απ’ έξω.

ΕΡ.: Ένα μήνα στη διεύθυνση του μεγαλύτερου θεατρικού οργανισμού των
Βαλκανίων. Βαριά η καλογερική;

ΑΠ.: Βαριά η καλογερική του θεάτρου, έτσι κι αλλιώς.

ΕΡ.: Είστε ο… 13ος διευθυντής του ΚΘΒΕ. Θα το ξεπεράσετε;

ΑΠ.: Τι εννοείτε; Να ξεπεράσω τον αριθμό ή το γεγονός ότι είμαι
διευθυντής.

ΕΡ.: Θα είστε περισσότερο καλλιτεχνικός ή διοικητικός διευθυντής;

ΑΠ.: Το ένα είναι προϋπόθεση του άλλου. Το θέμα είναι να αποκτήσει το
θέατρο νέα πνοή.

ΕΡ.: Σκηνοθέτης, πανεπιστημιακός δάσκαλος ή διευθυντής;

ΑΠ.: Το ένα αναιρεί τα άλλα, μια και κατά βάθος πίσω από τους τίτλους
κρύβεται μια διαρκής αναζήτηση γύρω από την τέχνη του θεάτρου.

ΕΡ.: Τελικά γιατί νομίζετε ότι σας διάλεξαν;

ΑΠ.: «Βικτόρ ή τα παιδιά στην εξουσία»… Ας μην αστειευόμαστε άλλο. Η
επιλογή θα κριθεί εκ του αποτελέσματος.

ΕΡ.: Όταν λέτε ότι η αποστολή σας στο ΚΘΒΕ είναι στοίχημα γενιάς;

ΑΠ.: Ανήκω σε μια γενιά που διαμορφώθηκε εκτός των κρατικών θεάτρων,
ασκώντας έντονη κριτική. Δεν μπορούμε όμως να αρνηθούμε να βάλουμε τα χέρια
μας στη φωτιά.

ΕΡ.: Χωράει ένας διανοούμενος του θεάτρου στην καρέκλα ενός διευθυντή
κρατικού οργανισμού; Οι πανεπιστημιακοί (Μαρωνίτης, Χουρμουζιάδης) δεν
εξάντλησαν μακρόχρονες θητείες στη διεύθυνση του ΚΘΒΕ…

ΑΠ.: Είναι άραγε τόσο στενές αυτές οι καρέκλες; Θεωρείτε εκ προοιμίου
ανίκανους τους διανοούμενους;

ΕΡ.: Η θεατρική περίοδος αρχίζει. Με τι αρχίζετε;

ΑΠ.: Με αναγκαστική αισιοδοξία, ελπίζω με δύναμη, με σχέδια και πίστη
ότι το στοίχημα κερδίζεται καθημερινά.

ΕΡ.: Τι σημαίνει διεύθυνση “ρεπουμπλικανικού τύπου”;

ΑΠ.: Πρώτα απ’ όλα, πολυφωνία. Ισχυρές προσωπικότητες, που επιθυμώ να
συνυπάρξουν κάτω από την ομπρέλα ενός μεγάλου δημόσιου θεάτρου. Συνείδηση ότι
το θέατρο πια δεν είναι ένα.

ΕΡ.: Ένα μήνα τώρα στη διεύθυνση του ΚΘΒΕ τι σας δυσκόλεψε πιο πολύ;

ΑΠ.: Η αντιμετώπιση μικρών καθημερινών προβλημάτων που θα επέτρεπε στο
θέατρο να λειτουργήσει απρόσκοπτα. Ένα θέατρο δεν πρέπει να κλείνει ποτέ, και
40 μέρες ακέφαλο το ΚΘΒΕ ήταν πολύ.

ΕΡ.: Τελικά το Κρατικό Θέατρο είναι Βορείου Ελλάδος ή Θεσσαλονίκης;

ΑΠ.: Η Θεσσαλονίκη θα πρέπει να είναι περήφανη όταν το θέατρό της
ξεπερνά την τοπική εμβέλεια.

ΕΡ.: Παιδική σκηνή, χοροθέατρο, όπερα και τέσσερις εν λειτουργία
σκηνές. Προλαβαίνετε;

ΑΠ.: Μην ξεχνάτε και τη Δραματική Σχολή του. Ωστόσο, ο γιγαντισμός και
η πολυμορφία μπορεί να αποδειχθούν προτερήματα.

ΕΡ.: Θα σκηνοθετήσετε τον φετινό χειμώνα;

ΑΠ.: Ελπίζω να προλάβω, έστω κάτι μικρό. Αισθάνομαι ότι θα όφειλα.

ΕΡ.: Ποια θα είναι η συνεισφορά του ΚΘΒΕ στην Πολιτιστική Ολυμπιάδα;

ΑΠ.: Έχουμε καταθέσει προτάσεις που αφορούν στην υλοποίηση διεθνών
συνεργασιών και περιλαμβάνουν συμπαραγωγές με θεατρικούς ευρωπαϊκούς
οργανισμούς, προγράμματα για την σύγχρονη ελληνική δραματουργία, την
αξιοποίηση αρχαιολογικών και άλλων μη αμιγώς θεατρικών χώρων, έκθεση σκηνικών
και κοστουμιών του Δ. Φωτόπουλου, διεθνή εργαστήρια νέων ηθοποιών.

ΕΡ.: Μπορεί το ΚΘΒΕ να διαμορφώσει δική του θεατρική γλώσσα – σχολή;

ΑΠ.: Πρέπει να δημιουργήσει το δικό του πρόσωπο.

ΕΡ.: Το θέατρο είναι σήμερα αυτό που ήταν;

ΑΠ.: Τίποτα δεν παραμένει το ίδιο. Κατά έναν παράδοξο τρόπο, ωστόσο, το
θέατρο επιβιώνει ακόμη και μέσα στα συντρίμμια ως χώρος συνάντησης, ψυχαγωγίας
και καλλιέργειας της συνείδησης των ανθρώπων.

ΕΡ.: Πώς θα γεμίσετε 2.700 θέσεις καθημερινά;

ΑΠ.: Προκαλώντας το ενδιαφέρον.

ΕΡ.: Αν το ΚΘΒΕ που τώρα γνωρίζετε από μέσα ήταν θεατρικό έργο, ποιο θα
ήταν;

ΑΠ.: Θα πω ότι θα ήθελα να μοιάζει με “Το παιγνίδι της τρέλας και της
φρονιμάδας”.

ΕΡ.: Οι 500 και πλέον εργαζόμενοι, το 1 δισ. της επιχορήγησης, οι πέντε
σκηνές, οι 2.700 θέσεις θεατών με ποια μαθηματική πράξη θα δώσουν ικανό
πηλίκο;

ΑΠ.: Είναι θέμα αλχημείας μάλλον και όχι ορθόδοξων μαθηματικών:
διαφορετικά συστατικά, συχνά αντίθετα μεταξύ τους.

ΕΡ.: Προς το παρόν υλοποιείτε το πρόγραμμα που διαμόρφωσε ο προκάτοχός
σας;

ΑΠ.: Το θέατρο θα ξεκινήσει από τον Νοέμβριο με παραστάσεις, που σε
γενικές γραμμές είχαν ήδη σχεδιαστεί από τον Διαγόρα Χρονόπουλο.

ΕΡ.: Η πρόκληση έγινε αποδεκτή. Το στοίχημα σε τι συνίσταται;

ΑΠ.: Να γίνει το θέατρο κάτι σαν τον σωκρατικό οίστρο, τη μύγα που
ξυπνάει από τη χαύνωση.