ΠΑΣΟΚ: Χρυσή 4ετία, 1981 – 85

Την τετραετία ’81 – ’85 αναγνωρίζουν ως «χρυσή περίοδο» του ΠΑΣΟΚ οι
σημερινοί ψηφοφόροι του, με πολύ μεγάλη διαφορά σε σχέση με τα «χρόνια
Σημίτη». Αυτό προκύπτει από τη δημοσκόπηση «Βαρόμετρο» της V. PRC που
πραγματοποιήθηκε τον Σεπτέμβριο για τα «ΝΕΑ».

Η πρώτη κυβερνητική τετραετία του ΠΑΣΟΚ, που σημαδεύτηκε τόσο από την
προσπάθεια εκδημοκρατισμού της χώρας όσο και από κινήσεις για την εμπέδωση της
κοινωνικής δικαιοσύνης, έχει μείνει στη μνήμη σε περισσότερους από έξι στους
δέκα ψηφοφόρους του ΠΑΣΟΚ ως «η καλύτερη περίοδός του». Αντίθετα, η τελευταία
περίοδος ­ από το ’96 έως σήμερα ­ παρά το γεγονός ότι έχει σημαδευτεί από δύο
εκλογικές νίκες του ΠΑΣΟΚ, εκτιμάται ως η καλύτερη περίοδος του κυβερνώντος
κόμματος μόνον από το 6,2% των ψηφοφόρων του. Μάλιστα, περισότεροι από ένας
στους δέκα θεωρούν ως καλύτερη περίοδο του ΠΑΣΟΚ την περίοδο ’85 -’89!

Από την άλλη πλευρά, είναι ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα η αντίφαση που παρατηρείται
μεταξύ της εκλογικής συμπεριφοράς και της εκτίμησης σχετικά με το ποια
κοινωνική κατηγορία ωφελήθηκε περισσότερο από την (με την εξαίρεση ’89 – ’93)
20χρονη διακυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ:

Τόσο στο σύνολο των ψηφοφόρων όσο και μεταξύ των ψηφοφόρων του ΠΑΣΟΚ,
θεωρείται κατά πλειοψηφία ότι ωφελήθηκαν κυρίως οι μεγάλοι επιχειρηματίες και
τα ίδια τα κομματικά στελέχη του κυβερνώντος κόμματος!

Ακολουθούν οι υπάλληλοι του δημοσίου τομέα και των ΔΕΚΟ ­ τα περίφημα
«ρετιρέ», ο όρος που είχε χρησιμοποιήσει ο Ανδρέας Παπανδρέου, περιέγραφαν
ακριβώς αυτές τις κοινωνικές ομάδες. Ακολουθούν ­ και είναι ενδιαφέρον ότι η
αξιολόγηση είναι κοινή τόσο στο σύνολο των ψηφοφόρων όσο και στους ψηφοφόρους
του ΠΑΣΟΚ ­ οι αγρότες, οι επαγγελματοβιοτέχνες και οι μικρομεσαίοι.

Είναι μάλιστα χαρακτηριστικό ότι οι «μη προνομιούχοι», οι συνταξιούχοι και η
νεολαία είναι τελευταίοι στη σχετική λίστα.

Αυτές οι εκτιμήσεις από την πλευρά του εκλογικού σώματος εξηγούν εν πολλοίς
και το ότι σήμερα μόνον ο ένας στους τέσσερις ψηφοφόρους δηλώνει ότι νιώθει
«κοντά ή πολύ κοντά» στο ΠΑΣΟΚ. Μάλιστα, εκείνοι που δηλώνουν ότι νιώθουν
«πολύ κοντά» στο κυβερνών κόμμα, δεν φτάνουν ούτε το 10% του συνόλου.