Ανατολή, παρέα με θαλάσσια τέρατα

Ο συγγραφέας Paul Theroux θυμάται το ταξίδι του ’74 στο Αφγανιστάν

Ο γνωστός ταξιδιωτικός συγγραφέας Paul Theroux είχε καταλάβει ότι το
Αφγανιστάν βρισκόταν σε άσχημο δρόμο ήδη από το 1974, όταν ως νεαρός τότε
χίπης, επισκέφθηκε τη χώρα και είχε μια… εκρηκτική εμπειρία! Αυτήν την
εμπειρία την αποτύπωσε σε ένα βιβλίο που έγραψε, με τίτλο «Ανατολή – παρέα με
θαλάσσια τέρατα», από το οποίο προέρχεται και το ακόλουθο απόσπασμα:

Το Αφγανιστάν είναι ταλαιπωρία. Παλιότερα, ήταν φθηνό και βαρβαρικό και ο
κόσμος πήγαινε εκεί για να αγοράσει χασίς ­ οι τουρίστες περνούσαν ολόκληρες
εβδομάδες μέσα στα άθλια ξενοδοχεία της Καμπούλ και της Χεράτ υπό την επήρεια
ναρκωτικών. Τώρα, όμως, το Αφγανιστάν είναι ακριβό και βαρβαρικό.

Ακόμα και οι χίπηδες έχουν αρχίσει να το βρίσκουν αφόρητο. Το φαγητό πάντα
βρωμάει χολέρα, τα μεταφορικά μέσα του Αφγανιστάν είναι πάντα άβολα και ενίοτε
άκρως επικίνδυνα, και οι ίδιοι οι Αφγανοί είναι τεμπέληδες, οκνηροί, και
βίαιοι. Σχεδόν αμέσως αφότου έφθασα στο Αφγανιστάν, άρχισα να το μετανιώνω.
Ήμουν αποφασισμένος να ξεχάσω το ταξίδι μου στο Αφγανιστάν το συντομότερο
δυνατόν. Αλλά κάποιες εμπειρίες μού έμειναν αξέχαστες ­ μεταξύ αυτών και το
ταξίδι που έκανα από την Καμπούλ στη Χεράτ.

Το λεωφορείο, ήταν ένα σαράβαλο γεμάτο σκόνη και αναθυμιάσεις βενζίνης. Αρχικά
ήμασταν 18 επιβάτες, στη συνέχεια ανέβηκαν άλλοι επτά: ένα τυφλό παιδί, μια
ηλικιωμένη γυναίκα, ένας άνδρας με ένα τουφέκι, μια τετραμελής οικογένεια και
τα πέντε κοτόπουλά της. Καθώς, λοιπόν, προχωρούσε το λεωφορείο, ακούστηκε ο
δυνατότερος κρότος που έχω ακούσει ποτέ στη ζωή μου. Ολόκληρο το εσωτερικό του
λεωφορείου γέμισε μπλε καπνό. Υπήρξε μια στιγμή απόλυτης σύγχυσης κατά την
οποία κανείς μας δεν μπορούσε να ακούσει ή να σκεφθεί τίποτα. Ο οδηγός έστριψε
απότομα, το λεωφορείο κινδύνευσε να ανατραπεί, και έπειτα το λεωφορείο
σταμάτησε.

Όταν ο καπνός είχε λίγο διαλυθεί, είδαμε όλοι μια τρύπα στο πράσινο ταβάνι του
λεωφορείου. Η τρύπα αυτή ήταν οβάλ σχήματος και είχε πλάτος σχεδόν 4
εκατοστών. Κάτω από αυτήν την τρύπα ένας τρεμάμενος Αφγανός κρατούσε ένα όπλο
του οποίου η κάννη κάπνιζε. Το όπλο αυτό όμως, δεν ανήκε σε αυτόν που το
κρατούσε, αλλά σε έναν άλλο άνδρα που καθόταν στα μπροστινά καθίσματα του
λεωφορείου. Ο ιδιοκτήτης του όπλου όμως δεν το κρατούσε, διότι δεν υπήρχε
χώρος εκεί που καθόταν, και γι’ αυτό το είχε εμπιστευθεί σε έναν άλλο επιβάτη
που δεν γνώριζε τίποτα από όπλα!