Ίδιες οι νύχτες της Ομόνοιας

Η μέρα της Ομόνοιας άλλαξε. Η πιο πρόσφατη μεταβολή είναι οι κυκλοφοριακές
ρυθμίσεις που ισχύουν από τα ξημερώματα του Σαββάτου. Τα αυτοκίνητα πλέον δεν
κινούνται κυκλικά και πολλές αφετηρίες τρόλεϊ και λεωφορείων άλλαξαν θέση.
Πριν από λίγο καιρό εξάλλου τα νεοκλασικά κτίρια άλλαξαν όψη και
απομακρύνθηκαν οι διαφημιστικές πινακίδες. Άνοιξαν νέα καταστήματα και
δημιούργησαν νέα σημεία αναφοράς και ραντεβού. Όσο για τους καταστηματάρχες,
περιμένουν πώς και πώς τις αναπλάσεις στην ιστορική πλατεία και ευελπιστούν
ότι θα βελτιωθεί και ο τζίρος στα μαγαζιά τους.

Ωστόσο, οι νύχτες στην Ομόνοια παραμένουν ίδιες. Το παζάρι των ναρκωτικών
μπροστά στα μάτια των περαστικών δεν σταμάτησε. Ούτε η χρήση ναρκωτικών στις
γωνιές της πλατείας. Και την ίδια στιγμή, οι άστεγοι κοιμούνται στα
πεζοδρόμια, στα παγκάκια των στάσεων, πηγαινοέρχονται άσκοπα και παραμιλούν ή
ψάχνουν στα σκουπίδια εκμεταλλευόμενοι την ησυχία της νύχτας.

Η χρήση. Αφού εξασφαλίσουν τη δόση τους, μπαίνουν στις στοές της πλατείας και αρχίζουν να τρυπιούνται

Η ώρα είναι μία μετά τα μεσάνυχτα. Στη γωνία της Εθνικής Τράπεζας, ακριβώς
πάνω από την έξοδο του Μετρό, θα είναι καμιά πενηνταριά αυτοί που
πηγαινοέρχονται. Τα πρόσωπα και τα σώματά τους σκελετωμένα. Παραπατούν.
Κάποιοι έχουν πάρει ήδη τη… «μαγική» δόση. Περπατούν με κλειστά τα μάτια.
Άλλοι περιμένουν τη νέα μοιρασιά και αναζητούν τα τελευταία κατοστάρικα από
τους περαστικούς.

Δύο γυναίκες πλησιάζουν. Κάνουν νόημα στους υπόλοιπους και προχωρούν προς τη
γωνία Πανεπιστημίου και Πατησίων. Σε ένα λεπτό βρίσκονται από πίσω τους όλοι.
Η μία από τις γυναίκες, μπροστά στα μάτια περαστικών, βγάζει από το μπούστο
της τα φιξάκια. Αρχίζει η μοιρασιά.

­ Έλα, δώσε μου ένα γρήγορο να φύγω.

­ Δώσε ένα και μην κοιτάς πίσω.

Τρέχουν και οι υπόλοιποι από πίσω τους με τις χούφτες τους γεμάτες κέρματα που
είχαν μαζέψει νωρίτερα. Όσοι πάρουν τη δόση τους, χάνονται μέσα στις στοές, σε
υπόγεια γύρω από την πλατεία ή στον πεζόδρομο της Δώρου. Άλλοι, ετοιμάζουν τα
σύνεργα στα γρήγορα και τρυπιούνται επιτόπου. Το πρωί θα τους βρει ξαπλωμένους
έξω από τις βιτρίνες των καταστημάτων.

Ένας νεαρός, στην αρχή της Πειραιώς, παραπατάει ανάμεσα στα αυτοκίνητα που
σταματάνε στο φανάρι. Σκύβει στα παράθυρα των οδηγών και ζητάει κατοστάρικο.

Χωρίς στέγη. Η γιαγιά προσπαθεί να περάσει τη νύχτα σε ένα από τα πεζοδρόμια της πλατείας

Στην αρχή της Αθηνάς, έξω από ένα κλειστό περίπτερο, ένας ηλικιωμένος με
κουρελιασμένα ρούχα στέκεται σαν χαμένος. Απέναντι, στα «Έβερεστ», τραβεστί
και χρήστες σταματούν για ένα σάντουιτς. Απ’ έξω, ο χορός της δοσοληψίας καλά
κρατεί.

«Η ανάπλαση της Ομόνοιας, το πιθανότερο είναι πως δεν θα την αλλάξει και τόσο.
Η πλατεία θα είναι πάντα μια πιάτσα», λέει ο Κωστής Τραπαδούρος, ειδικός
θεραπευτής στη Μονάδα Απεξάρτησης 18ΑΝΩ.

Η ώρα έχει πάει δύο. Στο παγκάκι της στάσης ένας νεαρός κοιμάται καθιστός. Το
φλας της φωτογραφικής μηχανής χτυπάει στο πρόσωπό του. Δεν το καταλαβαίνει.
Την ίδια στιγμή, κάποιος ψάχνει έναν έναν τους κάδους απορριμμάτων. Κρατάει
διάφορα αντικείμενα στο χέρι και συνεχίζει προς την Αθηνάς.

Λίγα μόλις μέτρα από την πλατεία, μία γριούλα περνάει τη νύχτα στο πεζοδρόμιο
κάτω από ένα υπόστεγο. Έχει ανάψει φωτιά και βράζει νερό σε μία μεταλλική
κούπα. Πάμε κοντά της και τη ρωτάμε γιατί μένει έξω. «Δεν έχεις πού να
μείνεις;». Αυτό το κομμάτι του πεζοδρομίου είναι το σπίτι της και η παρουσία
μας την ενοχλεί. «Αφήστε με, κύριε. Έχω σπίτι. Φύγετε».

Κυκλοφοριακό χάος και πάλι

Αλλαγή πορείας. Τα οχήματα κινούνται πλέον διαφορετικά στην Ομόνοια. Κάποιοι όμως μπερδεύονται ακόμα

Πρόσφυγες και μετανάστες περιμένουν υπομονετικά σε διάφορα σημεία της πλατείας
αυτούς που θα περάσουν να τους πάρουν για ένα μεροκάματο. Έτσι ξεκινάει η
ημέρα στην Ομόνοια. Σε λίγη ώρα και οι τελευταίοι έχουν βρει δουλειά και στην
πλατεία ξεκινάει ο «μαραθώνιος» της καθημερινότητας. Ίδιος και απαράλλαχτος.
Όπως και το κυκλοφοριακό. Είπε κανείς ότι άλλαξε; Τα αυτοκίνητα κινούνται
διαφορετικά τώρα, αλλά τα κορναρίσματα, η ηχορρύπανση, η ανταλλαγή ύβρεων από
εκνευρισμένους οδηγούς συνεχίζονταν και χθες το πρωί. Ο τροχονόμος μάταια
προσπαθούσε να βάλει τάξη στο χάος. «Ταξιτζή, πήγαινε πιο πέρα. Φύγε». Ένα
τρόλεϊ που κατευθύνεται προς τη Σταδίου ακινητοποιείται. Φεύγουν οι κεραίες
του από τις γραμμές του ρεύματος. Ένα Ι.Χ. μπαίνει ανάποδα στην πλατεία.
Κομφούζιο.

«Συγγνώμη για την ενόχληση» και «Ομόνοια, όμορφη, ανθρώπινη, φιλόξενη». Αυτό
γράφουν τα φυλλάδια που μοιράζει το ΥΠΕΧΩΔΕ. Φιλόξενη, πότε όμως; Οι
σφυρίχτρες των τροχονόμων τρυπούν τα αυτιά. Το ίδιο και τα κομπρεσέρ, στο
κέντρο της πλατείας. Δέκα λεπτά βόλτας είναι αρκετά για να δημιουργήσουν σε
οποιονδήποτε τάσεις φυγής.

Οι καταστηματάρχες πάντως, περιμένουν πώς και πώς να δουν το αποτέλεσμα των
αναπλάσεων. Προς το παρόν τα έργα τούς δημιουργούν προβλήματα. «Δεν ξέρουμε τι
θα γίνει. Δεν ξέρουμε αν θα παραμείνει εδώ το περίπτερο», λέει η κ. Στέλλα
Μηνιάτη που εδώ και 10 χρόνια έχει περίπτερο στην Ομόνοια. Παραδίπλα, στη
στοά, στη γωνία της πλατείας με την οδό Σταδίου, ο κ. Ανδρέας Αναγνώστου
αισιοδοξεί ότι κάτι θα αλλάξει και οι δουλειές θα πάνε καλύτερα. Τονίζει όμως
ότι πρέπει να γίνει κάτι και με τα παιδιά που τα βράδια κάνουν χρήση
ναρκωτικών έξω από το μαγαζί του.