Η επόμενη μέρα

Συνέδριο: Κοντός ψαλμός. Διεξάγεται, καταγράφεται ιστορικά. Με κραυγές και
ψιθύρους, αλλά και λόγο ευθύνης, με αντιθέσεις και συνθέσεις, με ναι μεν και
αλλά, με ενέσεις ηθικού και εκτονώσεις θυμικού, το παλιό με το νέο, η
χρησικτησία της επετηρίδας με την αξιολόγηση της ικανότητας, με αναζήτηση
ιδεών και ανατροπή νοοτροπιών.

Συνέδριο: Κοινό τι; Μα, η πηγή, δηλαδή οι αρχές – κοινός παρονομαστής, η
έγνοια για τους δημοκρατικούς θεσμούς, την ανάπτυξη, την κοινωνική αλληλεγγύη.
Τότε, για τη δημοκρατία και την αλλαγή, τώρα για την ισχυρή Ελλάδα και τον
εκσυγχρονισμό. Τότε θυμός για τις αδικίες και τις ανισότητες, τώρα έγνοια για
τον πολίτη και τον άνθρωπο. Αύριο, για την Ενωμένη Ευρώπη, χέρι – χέρι με τους
άλλους λαούς.

Συνέδριο: Το κόμμα επιδεικνύει το δυναμισμό του, τον πλούτο των ιδεών του, τον
ανήσυχο προβληματισμό του, πάνω σε στέρεες βάσεις. Σε μια εποχή
αναπροσδιορισμού των εννοιών, όπου η γη μικραίνει, η ασφάλεια στη ζωή και στην
επιβίωση δεν εξασφαλίζεται, οι φίλοι και οι εχθροί δεν είναι ευδιάκριτοι ή
εναλλάσσονται, στον χώρο και στον χρόνο.

Συνέδριο: Τι είναι στον αιώνα μας ένα κόμμα; Συνταγματικός θεσμός, αναγκαίος
για τη λειτουργία του πολιτεύματος; Δηλαδή μόνο όργανο πολιτειακό; Ή ­ και ­
καθρέφτης και εκφραστής ομοιογενών τάσεων των πολιτών; Ή μήπως κλαδί
αναρρίχησης στην εξουσία; Λέσχη σκεπτόμενων ανθρώπων ή μάχιμες μονάδες; Μέλη
μόνο με δικαιώματα ή μόνο με υποχρεώσεις;

Σε τελευταία ανάλυση ποιος ο σκοπός του κόμματος σήμερα; Με ποια οργανωτική
δομή εξυπηρετείται ο σκοπός αυτός; Ποιες οι προδιαγραφές του μέλους; Πώς
διαμορφώνονται οι κατευθύνσεις; Ποιος ο ρόλος ενός κόμματος στην εξουσία ή
στην αντιπολίτευση; Δεξαμενή στελεχών ή νομέων εξουσίας;

Σε κάθε περίπτωση, το κόμμα από την κοινωνία, για την κοινωνία.

Συνέδριο: Κάτω από κουβέρτες λέξεων, η απόκρυψη ιδιοτέλειας; Πίσω από τη
φραστική συντροφικότητα, η έλλειψη φιλικότητας; Ατάκες και αοριστολογίες,
happenings και επεισοδιάκια, λίστες και ραβασάκια, στοιχίσεις και στοιχήματα.

Συνέδριο: Σύνθεση εμφανώς πολυστρωματική, πολυταξική, πολυπολιτισμική. Ας
είναι και συντροφική – φιλική.

Συνέδριο: Η εικόνα ίσως υπερισχύει του περιεχομένου. Φυσικό, η κοινωνία
γνωρίζει το ΠΑΣΟΚ, κυβερνιέται από αυτό. Το κόμμα πρέπει να πείσει για την
ενιαία αντίληψη πέρα από τις διαφορές, για το δημιουργικό δυναμισμό του. Τα
πρόσωπα στις εικόνες πρέπει να αρέσουν, να είναι οικεία, να εμπνέουν
αυτοπεποίθηση.

Συνέδριο: Η επόμενη μέρα απασχολεί τους εκτός των τειχών, που είναι
περισσότεροι και όχι λιγότερο πολιτικοποιημένοι ή σκεπτόμενοι από τους εντός.
Απαιτούν εγγύηση ότι το κόμμα στην εξουσία είναι σοβαρό και αξιόπιστο, με
νομιμοποιημένη και στιβαρή ηγεσία, που εμπνέει εμπιστοσύνη.

Η επόμενη μέρα απαιτεί τόλμη και γενναιότητα σε όλα τα επίπεδα, ώθηση προς τα
μπρος. Αν δεν τρέξουμε θα μας φθάσουν οι άλλοι και ας είμαστε καλύτεροι.

ΥΓ: Συνέδριο: Σύντροφε εραστή του λευκού. Είσαι μέλος για να συμμετέχεις στη
διαμόρφωση πολιτικών και στην επιλογή προσώπων. Δεν κρίνεις κανέναν σύντροφο
άξιο να στολίσει με το όνομά του το λευκό χαρτί; Λευκό σημαίνει δεν θέλω
κανένα. Ή, το λευκό είναι ο αόρατος αντίπαλος, χωρίς πρόσωπο, χωρίς πολιτική,
δηλαδή άρνηση. Αν εσύ δεν επιλέγεις τον Πρόεδρό σου, πώς θα καλέσεις αύριο τον
απλό πολίτη να επιλέξει το κόμμα σου; Η στάση του λευκού δεν φαίνεται
παρορμητική, είναι σχεδιασμένη. Είναι και αδιέξοδη. Το λευκό στρέφεται ενάντια
στην παράταξη, σε όλους.

Ο Σωκράτης Κοσμίδης είναι γενικός γραμματέας του Υπουργικού Συμβουλίου