ΣΕ ΠΡΩΤΟ ΕΝΙΚΟ Κι ο Θεός βοηθός…

Αγαπημένη μου Νιόνια, μετά την εγκύκλιο της αμερικανικής πολιτικής αεροπορίας
σε βλέπω, αντί να ταξιδεύεις για Βρυξέλλες, να ξημεροβραδιάζεσαι στα ανήλιαγα
γραφεία της Ασφάλειας. Γιατί θα είσαι εν δυνάμει ύποπτη για τρομοκρατία καθώς:

­ Φοβάσαι τα αεροπλάνα και ποτέ δεν κρύβεις τη νευρικότητά σου, τρέμεις όταν
πλησιάζεις στον γκισέ για να τσεκάρεις το εισιτήριό σου. Και το χρώμα του
προσώπου σου περισσότερο σε μελλοθάνατο φέρνει.

­ Έχεις τέτοια ταραχή, που βρίζεις στα γαλλικά και απευθύνεσαι στις συνοδούς
εδάφους χρησιμοποιώντας την οξφορδιανή προφορά σου. Μόνο τη γλώσσα της
υπηκοότητας που γράφει το διαβατήριό σου δεν χρησιμοποιείς. Έτσι η περίπτωσή
σου εμπίπτει στον αμερικανικό αντιτρομοκρατικό δεκάλογο.

­ Αρνείσαι να συνεργασθείς με το προσωπικό ασφαλείας γιατί τίποτα εκτός από το
φλασκί με το ουίσκι που έχεις στην τσάντα σου δεν σε κάνει να νιώθεις ασφαλής.

­ Άσε που δίνεις την εντύπωση ότι κάτι ύποπτο θέλεις να κρύψεις προσπαθώντας
να μη δείξεις την αδυναμία σου πως είναι αδύνατον να ταξιδέψεις εάν πρώτα δεν
τα τσούξεις λιγάκι.

­ Ωστόσο, ενδιαφέρεσαι για τα μέτρα ασφαλείας, μήπως και σε βοηθήσουν κάπως να
ηρεμήσεις.

­ Φτάνεις καθυστερημένη στην πτήση σου γιατί οι συχνές επισκέψεις σου στην
τουαλέτα σού τρώνε χρόνο.

­ Χάνεις πάντοτε τα κλειδιά των αποσκευών σου, αφού με τρεμάμενα χέρια
αποκλείεται να τα εντοπίσεις μέσα στην τσάντα σου.

Εκεί που θα μπερδευτούν τελείως είναι στον τελευταίο κανόνα, σύμφωνα με τον
οποίο πρέπει να σε ελέγξουν γιατί η φροντισμένη εμφάνισή σου δεν ταιριάζει με
την οικονομική θέση που ταξιδεύεις.

Με μπριγιάν αρκετών καρατίων, σινιέ αξεσουάρ και χρυσό ρολόι μάλλον δεν πάς να
αυτοκτονήσεις. Είναι η μόνη σου ελπίδα να γλιτώσεις από τον δεκάλογο ασφαλείας
αεροπορίας των ΗΠΑ. Κι ο Θεός βοηθός…