ΜΑΤΙΕΣ Τα ωραία…

Πηγαίνω στη Λέσβο, από το 1966. Μόλυβος, Μυτιλήνη, Μυστεγνά, Πέτρα, Θερμή,
Μανταράδος, Συκαμνιά, Πολιχνίτος, Φίλια, Σκουτάρος, Αγία Παρασκευή, Καλλονή,
Λεπέτυμνος, Αγιάσος, Σίγρι. Στο Σίγρι βρίσκεται το «απολιθωμένο δάσος». Μια
τεράστια έκταση, που ζεματάει από τον ήλιο, σπαρμένη, όμως, με χιλιάδες
κορμούς δέντρων. Πέτρινων δέντρων, που έζησαν πριν από εκατομμύρια χρόνια,
πριν γίνουν πέτρα!..

Τον πρώτο καιρό, στο Σίγρι, τα «απολιθωμένα» με μάγευαν. Ήταν πάρα πολλά και
σε εξαίρετη κατάσταση! Δέντρα τεσσάρων μέτρων, που έστεκαν αγέρωχα και σε
φόβιζαν, κάπως. Με τα χρόνια, το τοπίο άλλαξε: οι κορμοί πέσανε και κομμάτια
τους μεταφέρθηκαν, για «διακοσμητικά», σε ξενοδοχεία και σπίτια! Και δεν
μπορούσε, φυσικά, να γίνει αλλιώς, αφού το «Δάσος» δεν το φύλαγε κανείς…

Ο Σηφουνάκης, πήρε το πράγμα απάνω του. Και μέσα σε 5 χρόνια, το Σίγρι
απέκτησε ένα καταπληκτικό Μουσείο Φυσικής Ιστορίας, που το επισκέπτονται
χιλιάδες Έλληνες και ξένοι, κάθε χρόνο. Θαυμάζοντάς το, μαθαίνοντας,
κυκλοφορώντας και δημιουργώντας κάποια οικονομική κίνηση, καθόλου αμελητέα στο
χωριό.

Ψυχή του «Μουσείου», ο καθηγητής Νίκος Ζούρος. Λαμπρός νέος.
Μορφωμένος. Και εργατικός. Ύστερα απ’ όλ’ αυτά, είναι να μην είμαι
ενθουσιασμένος, που το Μουσείο, το Μουσείο «μας» απέσπασε το πρώτο βραβείο
στον Ευρωπαϊκό Διαγωνισμό Eurosite 2001; Το βραβείο αυτό, απονέμεται κάθε δυο
χρόνια σε προστατευόμενες περιοχές του ευρωπαϊκού χώρου, οι οποίες έχουν
διακριθεί για την άριστη διαχείριση και ανάπτυξη των φυσικών μνημείων. Πάντα
τέτοια…

* Πλάτων Μάξιμος. Μια φιγούρα ποιητική, ρομαντική, από τα παλιά. «Από
‘δω ο Μάξιμος»: μου τον γνώρισε η Φαραντούρη, στη δεκαετία του ’80, που
φτιάξαμε ένα δίσκο με τον Τούρκο Λιβανελί. «Ο Μάξιμος, είναι καταπληκτικός
φωτογράφος!». Είδα τις φωτογραφίες του, ενθουσιάσθηκα και τις χρησιμοποιήσαμε
για το εξώφυλλο του δίσκου. Κι από τότε, γίναμε φίλοι.

Ο Μάξιμος δουλεύει σε μια φαρμακαποθήκη. Δεν έχει λεφτά. Κάνει, όμως,
αιματηρές οικονομίες. Και με τις οικονομίες αυτές, παράγει σπουδαίο
πολιτιστικό έργο. Έργο, μπρος στο οποίο έχουν αποκαλυφθεί, ο Γιάννης Ρίτσος, ο
Πλασκοβίτης, ο Γεωργουσόπουλος, ο Λαμπρίας, η Αρβελέρ, ο Τσαρούχης, ο Μ.
Πλωρίτης, ο Μ. Κορρές, η Αμ. Φλέμινγκ, ο Ιάκ. Καμπανέλλης κ.ά. Η προσφορά του:
τέσσερα λευκώματα ­ και ισάριθμες εκθέσεις ­ με φωτογραφίες, για το Αιγαίο, τα
αρχαία ελληνικά θέατρα, τον εικαστικό Γιάννη Ρίτσο και την Κωνσταντινούπολη.

Είναι ο πρώτος που γύρισε, με έξοδά του, όλη την Ελλάδα, αλλά και χώρες του
εξωτερικού, για να απαθανατίσει, με τον ευαίσθητο φακό του, ακόμη και ελάχιστα
σκόρπια μάρμαρα ­ απομεινάρια αρχαίων θεάτρων! Και είναι ο μόνος, που στο
τελευταίο του λεύκωμα ­ «Εις την Πόλιν» ­ μας δείχνει μια Κωνσταντινούπολη,
που φέρνει δάκρυα στα μάτια!

Τον αγαπώ τον Μάξιμο. Και τον αγαπούν κι άλλοι. Πολλοί. Ανάμεσά τους και ο
Τηλέμαχος Χυτήρης. «Τηλέμαχε», τον έχω παρακαλέσει, «κάνε κάτι, για να
βοηθηθεί, στη μεγάλη προσπάθειά του, ο σπουδαίος αυτός καλλιτέχνης…». «Έχεις
δίκιο. Ο Μάξιμος, κάνει έργο εθνικό…», μου λέει ο Χυτήρης. Να δούμε τι θα
γίνει…