30 ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΧΡΗΣΤΟΣ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΣ

ΣΤΕΛΕΧΟΣ ΤΗΣ ΥΠΑΤΗΣ ΑΡΜΟΣΤΕΙΑΣ ΤΟΥ ΟΗΕ

ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ: Στην Πάτρα με το καλύτερο ηλιοβασίλεμα.

ΖΕΙ: Στο Ισλαμαμπάντ, πλάι σε ωραίους ανθρώπους του Τρίτου Κόσμου.

ΛΑΤΡΕΥΕΙ: Τη γυναίκα του, τα παιδιά του, τα αδέλφια του.

ΠΙΣΤΕΥΕΙ: Στην ανθρώπινη δύναμη για το καλύτερο.

ΑΠΟΦΕΥΓΕΙ: Όσους εκμεταλλεύονται τον ανθρώπινο πόνο.

ΤΑΞΙΔΕΥΕΙ: Στην Ασία και στην Αφρική.

Ο Χρήστος Θεοδωρόπουλος, στέλεχος της Υπάτης Αρμοστείας του ΟΗΕ, δίνει στο
Ισλαμαμπάντ τη μάχη για τη σωτηρία των προσφύγων. Γι’ αυτό και από το πρωί έως
το βράδυ «τρέχει» για «συνεντεύξεις» με τους Αφγανούς, και όχι μόνον. Φυσικά,
η ιστορία του είναι παλιά. Από μικρός πάλευε για τον Τρίτο Κόσμο. Άλλωστε,
«είναι ωραίο και δίκαιο να παλεύεις για έναν καλύτερο κόσμο»!

ΕΡ.: Χρόνια στο Πακιστάν…

ΑΠ.: Στο πλάι των προσφύγων, με την Υπάτη Αρμοστεία.

ΕΡ.: Των Αφγανών;

ΑΠ.: Όχι μόνον, των Ιρακινών, των Ιρανών…

ΕΡ.: Ζουν μια τραγωδία…

ΑΠ.: Θα ‘λεγα πολλές!

ΕΡ.: Ξεκινήσατε;

ΑΠ.: Από μαθητής!

ΕΡ.: Τι εννοείτε;

ΑΠ.: Πάντα με συγκινούσαν τα προβλήματα του λεγόμενου Τρίτου Κόσμου.

ΕΡ.: Ως φοιτητής;

ΑΠ.: Όταν ήμουν στη Νομική, πρωταγωνίστησα ­ επί δικτατορίας ­ στη
δημιουργία της «Παναχαϊκής Ένωσης Νέων», μετά την ίδρυση της Ένωσης Κρητών.

ΕΡ.: Μετά τον αντιδικτατορικό αγώνα;

ΑΠ.: Στα εθνικοαπελευθερωτικά κινήματα της Αφρικής: Ν. Αφρική,
Ναμίμπια, Ροδεσία, Κένυα, Αιθιοπία, Νιγηρία… Από το ’74 έως το ’89.

ΕΡ.: Φοβηθήκατε ποτέ;

ΑΠ.: Δεν πρόλαβα!

ΕΡ.: Νομικές σπουδές;

ΑΠ.: Και πολλά άλλα, με αρχή το master στο Πανεπιστήμιο της Νατάλης στη
Ν. Αφρική.

ΕΡ.: Επαφή με το αντι-απαρχάιντ κίνημα;

ΑΠ.: Φιλοξένησα σπίτι μου για καιρό τον συνεργάτη του Μαντέλα, Κούλου
Μπάτα.

ΕΡ.: Οικογενειακά σάς ευαισθητοποιούν τα προβλήματα των λαών;

ΑΠ.: Ναι, από τον πατέρα μου μέχρι τα αδέλφια μου, τον Σπύρο και τη
Δήμητρα.

ΕΡ.: Σας βοηθούν από το σπίτι;

ΑΠ.: Τη γυναίκα μου, την Αννίκα, τη γνώρισα στο αντι-απαρχάιντ κίνημα.
Άρα το σπίτι στηρίζει.

ΕΡ.: Θυμάσθε;

ΑΠ.: Παλιές έρευνες!

ΕΡ.: Δηλαδή;

ΑΠ.: Τότε, που ήμουν στην Αφρική, αλλά και αργότερα.

ΕΡ.: Όπως;

ΑΠ.: Έψαξα και βρήκα στοιχεία για το εμπράργκο που έσπασαν Έλληνες
εφοπλιστές με πετρελαιοφόρα για τη Ν. Αφρική, μέσω Μοζαμβίκης.

ΕΡ.: Τις γνώσεις σας;

ΑΠ.: Διαβάζω κιόλας.

ΕΡ.: Πού;

ΑΠ.: Ως αναπληρωτής καθηγητής στο Ιόνιο Πανεπιστήμιο και…

ΕΡ.: Νομίζω, στην Κρήτη;

ΑΠ.: Στο Πανεπιστήμιο, στο Ρέθυμνο, σ’ ένα πρόγραμμα του Γιάννη Μαρκάκη
για αφρικανικές υποθέσεις, αλλά και στο Ινστιτούτο Διεθνών Σχέσεων του
Παντείου.

ΕΡ.: Ήρθατε στο Πακιστάν;

ΑΠ.: Το 1999.

ΕΡ.: Πριν;

ΑΠ.: Ήμουν στο Σαράγεβο, στη Βοσνία, την περίοδο ’97-’99.

ΕΡ.: Δύσκολο το έργο σας;

ΑΠ.: Είναι πολλά που πρέπει να γίνουν.

ΕΡ.: Όπως;

ΑΠ.: Να καθορισθεί ποιος έχει την ιδιότητα του πρόσφυγα, η προσωπική
συνέντευξη μαζί του…

ΕΡ.: Δουλειά με φούντες…

ΑΠ.: Σαν να ‘μαστε μια μικρή κυβέρνηση, που έχει να αντιμετωπίσει
συλλήψεις, απελάσεις…

ΕΡ.: Ελεύθερος χρόνος;

ΑΠ.: Συζητήσεις και συναντήσεις στα σπίτια…

ΕΡ.: Τρώτε πακιστανικό φαγητό;

ΑΠ.: Και… αφγανικό. Αλλά…

ΕΡ.: Τι;

ΑΠ.: Όταν σε καλούν βράδυ στις 8, αρχίζει μια συζήτηση 3-4 ώρες και σου
βγάζουν το φαγητό στις 12!

ΕΡ.: Ξεκουράζεσθε;

ΑΠ.: Ανηφορίζοντας στους πρόποδες των Ιμαλαΐων.

ΕΡ.: Έχετε κάποια αγαπημένη τοποθεσία;

ΑΠ.: Στα «Μαργκάλα Χιλς».