Κόντρα δύο υπουργείων για τον πρώτο λόγο στις κρίσεις

Η διεθνής κρίση που ξέσπασε μετά τα τρομοκρατικά χτυπήματα της 11ης
Σεπτεμβρίου στις ΗΠΑ ανέδειξε – για πολλοστή φορά – τα προβλήματα που υπάρχουν
στη συνεργασία μεταξύ των υπουργείων Εξωτερικών και Άμυνας. Φυσικά, οι κ.κ.
Παπανδρέου και Τσοχατζόπουλος δεν είναι οι πρώτοι που βρίσκονται αντιμέτωποι
με το παλαιόθεν πρόβλημα – στους διαδρόμους της Βασιλίσσης Σοφίας κάποιοι
θυμούνται ακόμη την εποχή που υπουργός Άμυνας ήταν ο Ευάγγελος Αβέρωφ και
υπουργός Εξωτερικών ο Δημήτριος Μπίτσιος… Αμέσως μετά την τραγωδία στους
Δίδυμους Πύργους, ο Κώστας Σημίτης έδωσε εντολή στον Γιώργο Παπανδρέου και τον
Άκη Τσοχατζόπουλο να επιταχύνουν τη δημιουργία του συστήματος πρόληψης και
διαχείρισης κρίσεων – και μάλιστα έτσι ώστε να συμπεριλάβει και το θέμα της
τρομοκρατίας. Ο Πρωθυπουργός, όμως, θα είχε κάθε λόγο όταν έδωσε την εντολή
στους δύο υπουργούς του να είναι τα μάλα ενοχλημένος – το περίφημο αυτό
σύστημα έχει αποφασισθεί εδώ και χρόνια μετά τα Ίμια αλλά κανένα από τα δύο
υπουργεία δεν έχει σπεύσει να υλοποιήσει την απόφαση. Όπως λένε στο Μέγαρο
Μαξίμου, διότι κανένα δεν είναι διατεθειμένο να μοιραστεί εξουσίες του με το
άλλο.

Τώρα, ωστόσο, υποτίθεται ότι «τα πράγματα θα προχωρήσουν». Μεθαύριο Δευτέρα θα
πραγματοποιηθεί στο Μαξίμου και ειδική σύσκεψη με αυτό αποκλειστικά το
αντικείμενο, με τη συμμετοχή στενών συνεργατών του κ. Σημίτη, του κ.
Τσοχατζόπουλου και του κ. Παπανδρέου.

Μία από τις προτάσεις που θα πέσουν στο τραπέζι – και σύμφωνα με πληροφορίες
αντιμετωπίζεται θετικά από τον κ. Σημίτη – είναι η δημιουργία ενός Κέντρου
Πρόληψης και Χειρισμού Κρίσεων. Το Κέντρο αυτό θα έχει δική του έδρα, δικό του
προσωπικό, δικούς του αναλυτές και – το κυριότερο – δυνατότητα πληροφόρησης σε
πραγματικό χρόνο. Το τελευταίο αυτό στοιχείο κρίνεται απαραίτητο στη σύγχρονη
εποχή κι εκτιμάται ότι το κόστος του δεν θα υπερβαίνει το ένα δισεκατομμύριο –
εφόσον όμως χρησιμοποιηθεί και η υπάρχουσα υποδομή του υπουργείου Εθνικής
Άμυνας.

Πολιτικά, το Κέντρο αυτό θα υπάγεται στην Επιτροπή Χειρισμού Κρίσεων – δηλαδή,
στο ΚΥΣΕΑ, διευρυμένο κατά περίπτωση και με άλλα μέλη που εμπλέκονται. Βασικοί
«πυλώνες» του Κέντρου θα είναι τα υπουργεία Εξωτερικών και Άμυνας – όπως είναι
και η εντολή του Πρωθυπουργού. Όμως, κάπου εδώ αναφύονται παλαιότερα
προβλήματα. Για παράδειγμα, κάποια στελέχη του υπουργείου Άμυνας υποστηρίζουν
ότι στο Πεντάγωνο υπάρχει ήδη το Κέντρο Διαχείρισης Κρίσης και Καταστάσεων,
στο οποίο συμμετέχουν και εκπρόσωποι του υπουργείου Εξωτερικών. Μάλιστα, από
την επομένη της 11ης Σεπτεμβρίου ο κ. Τσοχατζόπουλος έχει δώσει εντολή για
καθημερινή συνεδρίαση του οργάνου, με τη συμμετοχή και εκπροσώπων του
υπουργείου Δημόσιας Τάξης.

Υπό το φως, όμως, των τελευταίων εξελίξεων – και τη συμπερίληψη του κεφαλαίου
της τρομοκρατίας στις έως τώρα περιπτώσεις κρίσεων – υπάρχει κι ένα πρόβλημα
με δύο ακόμη υπουργεία: το υπουργείο Δημόσιας Τάξης, που κατά τεκμήριο είναι
υπεύθυνο για την καταπολέμηση της τρομοκρατίας, και το υπουργείο Εσωτερικών,
στο οποίο υπάγεται η ΕΥΠ – η υπηρεσία που έχει την περισσότερη εμπλοκή σε
θέματα διεθνούς τρομοκρατίας. Προκύπτει, λοιπόν, ένα ερώτημα – πώς, ακόμη κι
αν καταφέρουν να συντονιστούν οι δύο παλιοί ανταγωνιστές, το Άμυνας και το
Εξωτερικών, θα επιτευχθεί ο συντονισμός με τους άλλους δύο παίκτες;
Σημειώνεται ότι ακόμη και η γραμματεία του ΚΥΣΕΑ, που έχει θεσμοθετηθεί στα
χαρτιά, ουδέποτε έχει λειτουργήσει, επίσης για λόγους «κόντρας». Συνεργάτες
του Πρωθυπουργού, ωστόσο, επισημαίνουν την κρισιμότητα των καιρών και τονίζουν
ότι ουδείς θα ήθελε να επαναληφθούν ασυνεννοησίες του παρελθόντος. Ο κατάλογος
των οποίων είναι εξαιρετικά μακρύς – από τα Ίμια, όπου αποδείχθηκε ότι κάποιοι
πολιτικοί δεν είχαν ενημερώσει κανέναν για τις ενέργειές τους, μέχρι την
ανακοίνωση της δημιουργίας του ενιαίου αμυντικού χώρου χωρίς προηγούμενη
ενημέρωση του ΥΠΕΞ ή την υπόθεση των πυραύλων S-300 για την Κύπρο. Και, πιο
πρόσφατα, τα περίφημα ΜΟΕ μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας, όπου η ασυμφωνία είχε
ως αποτέλεσμα τη στασιμότητα και των εκνευρισμό ουκ ολίγων στο ΝΑΤΟ και αλλού.