Ασυμβίβαστες οι επιθέσεις με τη Μουσουλμανική θεολογία

Το πρώτο πράγμα που πρέπει να κάνουμε όταν προσπαθούμε να κατανοήσουμε τους
«ισλαμιστές βομβιστές αυτοκτονίας» είναι να ξεχάσουμε τα κλισέ για τη
μουσουλμανική άποψη περί μαρτυρίου. Υφίσταται, ασφαλώς, η επιθυμία για τον
Παράδεισο αλλά δεν αποτελεί ασφαλή οδηγό όσον αφορά στο τι παρακίνησε για τις
τρομακτικές επιθέσεις αυτοκτονίας στην Νέα Υόρκη και την Ουάσιγκτον. Σε όλη
την ιστορία, πολιτικοί εξτρεμιστές από όλες τις θρησκείες έχουν εκούσια δώσει
τη ζωή τους απλώς επειδή πίστευαν ότι πράττοντας έτσι, είτε με βομβιστικές
επιθέσεις είτε συμμετέχοντας σε άλλη μορφή τρομοκρατίας, θα άλλαζαν το ρουν
της ιστορίας ή, τουλάχιστον, θα κέρδιζαν ένα πλεονέκτημα στον αγώνα τους.

Οι σοβαροί χριστιανοί δεν σκοτώνουν, ούτε ακρωτηριάζουν άλλους. Οι αφοσιωμένοι
μουσουλμάνοι δεν ετοιμάζονται για τον Παράδεισο τριγυρνώντας σε κακόφημα μπαρ,
μεθώντας, όπως αναφέρθηκε για έναν από τους τρομοκράτες πιλότους. Οι επιθέσεις
στις 11 Σεπτεμβρίου είναι ασύμβατες με την ορθόδοξη μουσουλμανική θεολογία,
που προειδοποιεί τους στρατιώτες να αντιμετωπίζουν πρόσωπο με πρόσωπο τους
εχθρούς τους, χωρίς να βλάπτουν γυναικόπαιδα. Έτσι, πρέπει να αναρωτηθούμε τι
μετέτρεψε σε τέρατα αυτούς τους ανθρώπους. Τι γαλβάνισε βίαιες τάσεις στους
κόλπους της δεύτερης σε μέγεθος θρησκείας (της ταχύτερα αναπτυσσόμενης στην
Αμερική); Μπορεί αυτό να προέκυψε από μια διαμάχη για ένα κομμάτι γης στη Μέση
Ανατολή;

Για τους δυτικούς φαντάζει φυσικό να αναζητήσουν απάντηση στο μακρινό
παρελθόν, ξεκινώντας από τις σταυροφορίες. Αν όμως ρωτήσετε μορφωμένους,
θεοσεβείς, παραδοσιακούς αλλά προοδευτικούς μουσουλμάνους, πολλοί θα σας
απαντήσουν με μία λέξη: Ουαχαμπισμός(-Wahabbism-). Πρόκειται για μια τάση στο
Ισλάμ που αναδύθηκε όχι την περίοδο των σταυροφοριών αλλά πριν από περίπου δύο
αιώνες. Είναι βίαιη, μη ανεκτική και φανατική. Διαμορφώθηκε αρχικά στην Αραβία
και είναι η επίσημη θεολογία των κρατών του Κόλπου. Ο Ουαχαμπισμός είναι η πιο
ακραία μορφή του ισλαμικού φονταμενταλισμού και οι οπαδοί της ονομάζονται
Ουαχαμπίτες. Δεν είναι όλοι οι μουσουλμάνοι βομβιστές αυτοκτονίας, όμως όλοι
οι μουσουλμάνοι βομβιστές αυτοκτονίας είναι Ουαχαμπίτες, με ελάχιστες
εξαιρέσεις. Ο Ιμπν Αμπντούλ Ουαχάμπ (1703-92), εμπνευστής αυτού του δόγματος,
είχε γεννηθεί εκεί που σήμερα είναι το Ριάντ, περιοχή για την οποία –
αξιοσημείωτα – ο ίδιος ο Προφήτης είχε προειδοποιήσει ότι θα καταστεί πηγή
διαφθοράς και σύγχυσης. Από τα τέλη του 18ου αιώνα, οπότε άρχισε να
μορφοποιείται, αυτή η τάση συνδέθηκε με μαζικές δολοφονίες όλων όσοι
αντιτάχθηκαν σε αυτή. Για παράδειγμα, το 1801 στην πόλη Qarbala, 2.000 απλοί
πολίτες δολοφονήθηκαν από Ουαχαμπίτες. Τον 19ο αιώνα, ο Ουαχαμπισμός πήρε τη
μορφή του αραβικού εθνικισμού. Ο ιδρυτής του σαουδαραβικού βασιλείου, Ιμπν
Σαούντ, ονόμασε τον Ουαχαμπισμό επίσημη θρησκεία.

Ο Μπιν Λάντεν είναι Ουαχαμπίτης. Το ίδιο και εκείνοι που συμμετέχουν σε
επιθέσεις αυτοκτονίας στο Ισραήλ…. Όπως και οι τύπου Ταλιμπάν αντάρτες του
Κασμίρ που δολοφονούν ινδουιστές. Οι Ιρανοί δεν είναι. Οι Ταλιμπάν εξασκούν
μια παραλλαγή του Ουαχαμπισμού. Εφαρμόζουν παλιές μορφές τιμωρίας – όπως
εκτελέσεις για ηθικά παραπτώματα – και διατηρούν μια πρωτόγονη και τρομακτική
άποψη για τις γυναίκες.

Όμως οι Ουαχαμπίτες έχουν δύο αδυναμίες τις οποίες η Δύση, σε μεγάλο βαθμό,
δεν έχει αντιληφθεί: μια αχίλλειο πτέρνα και στα δύο πόδια, να το πούμε
αλλιώς. Η πρώτη είναι ότι στη μεγάλη πλειοψηφία τους οι ανά τον κόσμο
μουσουλμάνοι είναι ειρηνικοί άνθρωποι που μάλλον θα προτιμούσαν στις χώρες
τους την εγκαθίδρυση δημοκρατίας δυτικού τύπου. Και το σημείο στο οποίο πρέπει
να δοθεί έμφαση είναι ακριβώς αυτό: Ο Μπιν Λάντεν και οι άλλοι Ουαχαμπίτες δεν
υπερασπίζονται την παράδοση του Ισλάμ. Πιο σωστά περιγράφονται ως
ισλαμοφασίστες…

Όπως εκτιμά ο Σούφι Hisham al- Kabbani που γεννήθηκε στο Λίβανο και ζει στις
ΗΠΑ, το 80% των τεμενών στις Ηνωμένες Πολιτείες ελέγχεται από Ουαχαμπίτες
ιμάμηδες που διδάσκουν τον εξτρεμισμό και αυτό οδηγεί στη δεύτερη αδυναμία: Ο
Ουαχαμπισμός επιδοτείται από τη Σαουδική Αραβία, αν και ο Μπιν Λάντεν έχει
ορκιστεί να καταστρέψει τη βασιλική της οικογένεια.

Οι Σαουδάραβες παίζουν διπλό παιχνίδι επί χρόνια, όπως ο Στάλιν έκανε με τη
Δύση κατά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Προσποιήθηκαν τους συμμάχους στον αγώνα
κατά του Σαντάμ Χουσεΐν ενώ διέσπειραν την ιδεολογία του Ουαχαμπισμού όπου
υπάρχουν μουσουλμάνοι…

Ένα σημαντικό ερώτημα δεν τίθεται ποτέ στις συζητήσεις των Αμερικανών για την
αραβική τρομοκρατία: Ποιος είναι ο ρόλος της Σαουδικής Αραβίας; Το ερώτημα δεν
τίθεται διότι αμερικανικές εταιρείες εξαρτώνται σε μεγάλο βαθμό από τη συνεχή
ροή του σαουδαραβικού πετρελαίου και Αμερικανοί πολιτικοί συνδιαλέγονται θερμά
με τους διοικούντες Σαουδάραβες. Και, αν απαλλαγούμε από τον Οσάμα Μπιν
Λάντεν, με ποιον θα ασχοληθούμε στη συνέχεια; Η απάντηση δόθηκε εύγλωττα από
τον Seyyed Vali Reza Nasr, καθηγητή πολιτικών επιστημών στο Πανεπιστήμιο της
Καλιφόρνιας, στο Σαν Ντιέγκο: «Αν οι ΗΠΑ θέλουν να κάνουν κάτι για το
ριζοσπαστικό Ισλάμ, πρέπει να ασχοληθούν με τη Σαουδική Αραβία… Είναι ο πιο
θερμός υποστηρικτής του ριζοσπαστισμού, της διαμόρφωσης ιδεολογίας και
φανατισμού του Ισλάμ».

Ο Stephen Schwartz είναι συγγραφέας του βιβλίου «Intellectuals and
Assassins», εκδ. «Anthem Press».