ΠΡΟΣΩΠΑ «Το Ισλάμ είναι ο πλούτος μου»

Το Ισλάμ έχει εμποτίσει τη μουσική ραπ· ένα Ισλάμ που δεν έχει όμως καμιά
σχέση με τους Ταλιμπάν ούτε με την τρομοκρατία.

Ντιζί Λα Πεστ: «Όλη η πληροφόρηση περνάει από την TV. Πώς να σχηματίσεις γνώμη;»

Ο Ντιζί Λα Πεστ αναχώρησε από το Μανχάταν, όπου βρισκόταν για να «μιξάρει»
καινούργια τραγούδια του, δύο εβδομάδες πριν από την καταστροφή.
Γαλλο-σενεγαλέζος και μιγάδας, είχε γνωρίσει την επιτυχία στη Γαλλία με το
άλμπουμ «Το κόκκινο ψάρι», στο οποίο αναφερόταν στην πίστη του στο Ισλάμ και
διεκδικούσε το δικαίωμα, μολονότι ράπερ, να μην τραγουδάει «ούτε για γκόμενες,
ούτε για χασίς, ούτε για όπλα, ούτε για μπάτσους». Την τραγωδία στη Νέα Υόρκη
και την Ουάσινγκτον την παρακολούθησε από την τηλεόραση σ’ ένα μπιστρό. «Μόλις
το δεύτερο αεροπλάνο έπεσε στον πύργο, ο κόσμος στο μπαρ άρχισε να μιλάει για
τους μουσουλμάνους», λέει στη «Λε Μοντ». «Δεν ήθελα να το πιστέψω. Ένιωσα την
ανάγκη να επιστρέψω στο σπίτι μου, να αγκαλιάσω το παιδί μου. Δεν μπόρεσα να
κοιμηθώ όλο το βράδυ…».

Ο Ντιζί Λα Πεστ κι άλλοι ομότεχνοί του συμφωνούν πως οι επιθέσεις αυτές δεν
μπορεί να έγιναν στο όνομα κάποιας θρησκείας ­ «αν πρόκειται για θρησκεία,
είναι καινούργια και ονομάζεται βαρβαρότητα», τονίζουν. Άλλωστε, «δεν υπάρχει
μετριοπαθές και εξτρεμιστικό Ισλάμ, το Ισλάμ είναι ένα και ο χαρακτηρισμός των
ανθρώπων αυτών ως ”ισλαμιστών” επιτείνει τη σύγχυση». Τώρα επικρατεί μια
ψύχωση γύρω από το Ισλάμ. «Ρώτησα τους γέροντες», επιμένει ο Ντιζί Λα Πεστ,
«δεν υπάρχει θέμα ιερού πολέμου. Ο τζιχάντ πρέπει να είναι μια εσωτερική μάχη.
Το Ισλάμ είναι ο μεγαλύτερος πλούτος μου».

Όσο ομόφωνη είναι η καταδίκη των επιθέσεων και των πολεμοχαρών ερμηνειών του
Ισλάμ, άλλο τόσο είναι και η διαπίστωση πως η Δύση αγανακτεί επιλεκτικά, έχει
δύο μέτρα και δύο σταθμά στην επεξεργασία των πληροφοριών. Οι νεκροί του
εμπάργκο κατά του Ιράκ, η γενοκτονία στη Ρουάντα, τα βάσανα των Παλαιστινίων
δεν προκάλεσαν ποτέ ενός λεπτού σιγή στη Δύση. «Το πρόβλημα πρέπει να
διευθετηθεί πολιτικά και με συνολικό τρόπο», λέει ο ράπερ, «όχι με την
καταστροφή του Αφγανιστάν. Έχω επιφυλάξεις για όσα ακούω, για όσα βλέπω, όλη η
πληροφόρησή μας περνάει από την τηλεόραση. Πώς να σχηματίσεις γνώμη;».

Στις συνοικίες των γαλλικών πόλεων όπου ζούν μουσουλμάνοι, εξηγεί ο Ντιζί Λα
Πεστ, ακούει κανείς ανθρώπους να υποστηρίζουν τον Μπιν Λάντεν, «αλλά το κάνουν
από αλαζονεία περισσότερο παρά για άλλο λόγο» και δεν θα αντιδρούσαν έτσι αν η
σύγκρουση έφτανε στη Γαλλία. «Αρνούμαι να είμαι απαισιόδοξος για τη συνέχεια»,
τονίζει. «Μια κλιμάκωση θα σήμαινε πως το Ισλάμ κάνει τους ανθρώπους τρελούς.
Κι αυτό δεν είναι δυνατόν».