Η απροθυμία της Άγκυρας

Όταν το 1991, ο Τουργκούτ Οζάλ, πρόεδρος, τότε, της Τουρκικής Δημοκρατίας είχε
πει «Θα βάλουμε ένα και θα πάρουμε πέντε» ­ πρότεινε, δηλαδή, να παράσχει η
Τουρκία άνευ όρων διευκολύνσεις στις ΗΠΑ στον Πόλεμο του Κόλπου και η Αμερική
«θα της το ανταπέδιδε στο πενταπλάσιο» ­ η ιδέα του είχε αρκετούς θιασώτες
μεταξύ των πολιτικών και της κοινής γνώμης, αλλά είχε βρει εναντίον της τον
τουρκικό στρατό.

Ο τουρκικός στρατός ήθελε, από τη μία πλευρά, να έχει τα χέρια του ελεύθερα να
αντιδράσει σε ενδεχόμενη πραγματοποίηση, με την ευκαιρία του πολέμου, των
αμερικανικών σχεδίων στο Βόρειο Ιράκ (=αυτονομία) και, από την άλλη, να
μπορέσει να συνεχίσει απερίσπαστος τον πόλεμο εναντίον των Κούρδων ανταρτών,
στον οποίο, σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία, απασχολούσε διακόσιες χιλιάδες
άντρες. Απάντηση στην πρόταση Οζάλ ήταν η παραίτηση του επιτελάρχη Νετζίπ
Τορούμταϊ. Η ιδέα έπεσε στο νερό.

Ενστάσεις

Προχθές, ο Κεμάλ Ντερβίς, υπουργός Προεδρίας, αρμόδιος για την οικονομία, ο
«τσάρος» της ασθμαίνουσας τουρκικής οικονομίας, άρθρωσε παρόμοια πρόταση: «Δεν
είναι σωστό να διαπραγματευτούμε τη συμμετοχή μας στον αγώνα κατά της
τρομοκρατίας στο πλευρό των ΗΠΑ εκ των προτέρων» είπε. «Πρέπει να
συμμετάσχουμε στον αγώνα άνευ όρων. Μόνο μετά θα μπορούμε να εξηγήσουμε ότι
πρέπει να καταστούμε πιο δυνατοί».

Αλλά η ιδέα του δεν φαίνεται να βρίσκει τόσους θιασώτες όσους του Οζάλ, όχι
μόνο γιατί ο κόσμος είναι αποκαμωμένος από την κρίση (τέσσερα εκατομμύρια
άνεργοι, ανάπτυξη μείον 11,5% φέτος) αλλά και επειδή το θεωρεί αναξιοπρεπές να
«δοθούν όλα» για να «παραταθεί κατά τι η αποπληρωμή ποσού πέντε
δισεκατομμυρίων δολαρίων που πρέπει να πληρώσει η Τουρκία στο Διεθνές
Νομισματικό Ταμείο το 2002» ­ αυτή ήταν κυριολεκτικά η αιτίαση του Ντερβίς.

Είναι, επίσης, άγνωστο μέχρι στιγμής τι σκέπτεται σχετικά ο τουρκικός στρατός.
Καμία απολύτως ανακοίνωση δεν έχει εκπορευτεί από το Επιτελείο μετά τις 11
Σεπτεμβρίου.