ΚΩΣΤΑΣ ΛΑΛΙΩΤΗΣ – ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ Τα… παιδιά του Ανδρέα

Τέκνα και οι δύο του Ανδρέα Παπανδρέου, ο ένας πνευματικό και ο άλλος φυσικό,
ο Κώστας Λαλιώτης και ο Γιώργος Παπανδρέου βρέθηκαν τις τελευταίες ημέρες και
μέσω συνεντεύξεών τους στο προσκήνιο. Ο πρώτος ως «υποψήφιος γραμματέας του
ΠΑΣΟΚ» και ο δεύτερος ως «εν δυνάμει και εν ευθέτω χρόνω μελλοντικός
πρωθυπουργός».

Για όσους παρακολούθησαν από παλιά την πορεία τους, οι δύο σχεδόν συνομήλικοι
πολιτικοί έδειξαν να ακολουθούν παράλληλους δρόμους, χωρίς όμως ποτέ να
αναπτύξουν μεταξύ τους φιλίες ή έχθρες, αλλά και χωρίς να αποκρύψουν έναν
υποβόσκοντα ανταγωνισμό.

Ευνοημένοι και οι δύο από τον Ανδρέα Παπανδρέου, βρέθηκαν στα κέντρα εξουσίας
του ΠΑΣΟΚ, αν και με διαφορετικό τρόπο ο καθένας, καθώς και με σημαντική
χρονική υστέρηση ο ένας από τον άλλο, με πρώτο τον Κώστα Λαλιώτη.

Άλλωστε, ο υπουργός ΠΕΧΩΔΕ βρέθηκε από την πρώτη στιγμή στο επίκεντρο των
αποφάσεων του κυβερνώντος κόμματος, είτε αυτές αφορούσαν στη διεύρυνσή του και
την πορεία προς την εξουσία το 1981 είτε στις κομματικές κρίσεις με τη
Δημοκρατική Άμυνα, τα παλιά στελέχη του ΠΑΚ, τη νεολαία της Θεσσαλονίκης και
τους τροτσκιστές.

Στα χρόνια μάλιστα εκείνα, δηλαδή την περίοδο 1974 – ’81, ο Γιώργος Παπανδρέου
ανέπτυξε μιαν άλλη φιλοσοφία και λογική από εκείνη του Κώστα Λαλιώτη.

Ο πρώτος απομακρύνθηκε από την άποψη περί “κομματικής νομιμότητας” του πατέρα
του, την οποία υπηρέτησε πιστά ο δεύτερος, προχωρώντας ακόμα και σε σκληρή
αντιμετώπιση εσωκομματικών αντιπάλων.

Άλλωστε, ο Γιώργος Παπανδρέου από πολύ νωρίς είχε σχηματίσει την άποψη ότι το
κόμμα είχε διαβρωθεί από πολλές παρεμβάσεις στελεχών, είχε αποστεωθεί και
έχρηζε ενός μεγάλους ανοίγματος, ακόμα και γενικών εκλογών που θα σάρωνε
κατεστημένες αντιλήψεις και μηχανισμούς.

Αντιθέτως, ο Κώστας Λαλιώτης γέννημα-θρέμμα της οργάνωσης του ΠΑΣΟΚ αλλά και
ένας από τους βασικούς εμψυχωτές της, προσπάθησε, κυρίως από τα μέσα της
δεκαετίας του ’80, να περάσει την αντίληψη μιας ανανέωσης και αναγέννησης.

Και οι δύο πολιτικοί πλησίασαν από πολύ νωρίς τα ΜΜΕ, αποκτώντας προσβάσεις
που θα τις ζήλευαν άλλοι σύντροφοί τους, ενώ επεχείρησαν ­ με διαφορετικό
τρόπο ­ να αλλάξουν το τοπίο. Ο υπουργός ΠΕΧΩΔΕ βρέθηκε στην καρδιά του
φοιτητικού κινήματος, από τα χρόνια της χούντας και της εποχής που συμμετείχε
στην Επιτροπή Κατάληψης του Πολυτεχνείου, αποκτώντας σχέσεις με τη γενιά της
αντιδικτατορικής πάλης. Ο υπουργός Εξωτερικών, λόγω και της μεγάλης παραμονής
του εκτός Ελλάδας, συνδέθηκε με τα μοντέρνα φοιτητικά κινήματα που
αναπτύχθηκαν στην Ευρώπη (Αγγλία, Σουηδία) μετά τον γαλλικό Μάη. Και αργότερα,
λόγω και της τύχης να φέρει ένα μεγάλο όνομα, ανέπτυξε σχέσεις στο έπακρο
πετυχαίνοντας διεθνείς διασυνδέσεις που θα ζήλευε κάθε ΄Ελληνας πολιτικός.

Αυτό, όμως, αποτελεί σ’ ένα βαθμό και την αχίλλειο πτέρνα του, όπως
υποστηρίζουν φίλοι του Κώστα Λαλιώτη, που με κάθε ευκαιρία αφήνουν υπονοούμενα
για την πρόσκληση του Πανεπιστήμιου Χάρβαρντ στις αρχές της δεκαετίας του ’90
στον Γιώργο Παπανδρέου και στην σύζυγό του Άντα να σπουδάσουν εκεί για ένα
χρόνο.

Αυτή όμως η εμπειρία, λένε, από την άλλη πλευρά, φίλοι του υπουργού
Εξωτερικών, έδωσε τη δυνατότητα στον Γιώργο Παπανδρέου να αποκτήσει, πέραν των
εντυπωσιακών γνωριμιών του, πλούσια εικόνα του διεθνούς γίγνεσθαι.

Οι δύο πολιτικοί, που σε διαφορετικές χρονικές στιγμές υπηρέτησαν και ως
υφυπουργοί Νέας Γενιάς, έχουν την τύχη οι σύζυγοί τους να είναι και πολύτιμοι
σύμβουλοί τους, αφού από παλιά υπήρξαν κομματικά μέλη του ΠΑΣΟΚ με πλούσιες
εμπειρίες η κάθε μία χωριστά στις οργανώσεις της Αθήνας η Μαρίνα Οικονόμου και
στις οργανώσεις της Πάτρας η Άντα Παπαπάνου.

Λαλιώτης – Παπανδρέου.Την πατρική σχέση τους με τον Ανδρέα δεν δίστασαν να την τραυματίσουν, χωρίς όμως ποτέ να φτάσουν σε ρήξη μαζί του (φωτογραφία αρχείου, τραβηγμένη στο Καστρί – 18/6/1985)

Το περίεργο της ιστορίας και της… μοίρας και για τους δύο είναι ότι πολλά
γεγονότα τούς κυνηγούν. Για παράδειγμα, το τελευταίο διάστημα η κ. Δήμητρα
Παπανδρέου ξανοίχτηκε και προς τους δύο. Για τον Κώστα Λαλιώτη είπες πως “τον
αγαπώ”. Και για τον Γιώργο Παπανδρέου λέει καλά λόγια μετά τη συνάντησή τους
στο υπουργείο Εξωτερικών, όπου φαίνεται ότι εξομαλύνθηκαν και διάφορες
αντιθέσεις.

Αθλητής ο ένας, ο Γιώργος Παπανδρέου, και κομψός πάντα στο ντύσιμό του ο
άλλος, ο Κώστας Λαλιώτης, βρέθηκαν εκ των πραγμάτων σε παράλληλες πορείες.
Πολλά χρόνια υπουργοί, ο Γιώργος Παπανδρέου βουλευτής από το ’81 και ο Κώστας
Λαλιώτης από το ’92, φαίνεται ότι το άστρο τους λάμπει περισσότερο στον 21ο
αιώνα. Δείχνουν και οι δύο ήρεμοι και το προφίλ τους πολλοί το εμφανίζουν ως
χαμηλό. Κι όμως, η πραγματικότητα είναι αρκετά διαφορετική. Για παράδειγμα,
όταν η Ν.Δ. απείλησε τον υπουργό ΠΕΧΩΔΕ, εκείνος δεν παρέλειψε να βάλει τις
φωνές στην κ. Ντόρα Μπακογιάννη και μάλιστα από τηλεοράσεως.

Αλλά και ο Γιώργος Παπανδρέου, που φάνηκε ήπιος ακόμα και όταν οι Κύπριοι
φοιτητές τον κατηγόρησαν για την εξωτερική πολιτική που ακολουθεί, έχει
στιγμές που εκρήγνυται.

Όσο για την πατρική σχέση τους με τον Ανδρέα Παπανδρέου ­ φυσική ο ένας και
πνευματική ο άλλος ­ δεν δίστασαν να την τραυματίσουν, χωρίς όμως ποτέ να
φτάσουν σε ρήξη μαζί του. Άλλωστε, ο Ανδρέας υπήρξε και για τους δύο μεγάλος
δάσκαλος.

Ο Κώστας Λαλιώτης είχε την τύχη να καθοδηγείται πολιτικά και σε συνεχή βάση
από την ιδρυτή του ΠΑΣΟΚ. Και ο Γιώργος Παπανδρέου είχε την τύχη όχι απλά να
είναι βουλευτής από το ’81, αλλά και να ζήσει σ’ ένα σπίτι όπου έμαθε από
παιδί, από τον πατέρα, τη μητέρα και τον παππού, το πολιτικό παιχνίδι.

Ορισμένοι άσπονδοι φίλοι και των δύο λένε για τον Κώστα Λαλιώτη “πώς να μην
πάει μπροστά, αφού ήταν πάντα το παιδί του… μαγαζιού” και για τον Γιώργο
Παπανδρέου πως “ήταν φυσικό να προοδεύσει, αφού ήταν το παιδί του μαγαζάτορα”.

Ωστόσο, στην πολιτική δεν αρκεί κάποιος να έχει τη θεία επιφοίτηση… πρέπει
να αποδείξει ότι στις κρίσιμες ώρες είναι ώριμος και σε θέση να λειτουργήσει
αποτελεσματικά. Αυτό, άλλωστε, είναι το ανοιχτό στοίχημα και για τον Κώστα
Λαλιώτη και για τον Γιώργο Παπανδρέου.