ΠΡΟΣΩΠΑ Η σκλάβα Τουαρέγκ

Στον κόσμο υπολογίζεται ότι υπάρχουν σήμερα τουλάχιστον 145 εκατομμύρια
άνθρωποι που ζουν σε συνθήκες δουλείας. Η Μαριάμα, 17 χρόνων, ήταν ένας απ’
αυτούς.

Μαριάμα Ουμάρου. «Ήμουν σκλάβα από την πρώτη μέρα της ζωής μου…»

Η Μαριάμα, η σκλάβα Τουαρέγκ, έφτασε στο Ντέρμπαν για να συμμετάσχει στην
τρίτη παγκόσμια διάσκεψη κατά του ρατσισμού με έξοδα της Επιτροπής για τα
Ανθρώπινα Δικαιώματα. Γεννήθηκε σκλάβα, αφού σκλάβα ήταν η μητέρα της, σκλάβα
και η γιαγιά της. “Το όνομά μου είναι Μαριάμα Ουμάρου”, λέει στην ιταλική
“Κοριέρε”. “Η μητέρα μου, η Νόλα, με έφερε στον κόσμο όταν ήταν είκοσι χρόνων.
Δεν ξέρω ποιος είναι ο πατέρας μου”.

Γεννήθηκε στο Ταμπέγε Τζανάο, ένα χωριό του Νίγηρα που δεν υπάρχει στον χάρτη.
Στη χώρα αυτή οι Τουαρέγκ χωρίζονται στους “λευκούς”, που είναι πλούσιοι
έμποροι, και στους “μαύρους”, που είναι βοσκοί. “Εγώ είμαι μαύρη Τουαρέγκ”,
εξηγεί. “Είμαι σκλάβα από την πρώτη μέρα της ζωής μου, ήμουν σκλάβα όταν
θήλαζα τη σκλάβα μητέρα μου”. Η μητέρα της υπηρετούσε έναν αφέντη του χωριού,
φρόντιζε τα ζώα του, τού έφερνε νερό από το πηγάδι, τον έπλενε, κοιμόταν μαζί
του όποτε τής το ζητούσε. Κι όταν αρρώσταινε, η Μαριάμα την αντικαθιστούσε.
Στον Νίγηρα, η σκλάβα ονομάζεται “πέμπτη σύζυγος”. Παραμένει σκλάβα μέχρι να
γεννήσει αρσενικό παιδί ή δεύτερο κορίτσι. Αλλά η Νόλα γέννησε μόνο τη
Μαριάμα.

Μια μέρα ο αφέντης της Νόλα παρέδωσε τη Μαριάμα σε έναν Νιγηριανό. “Θα είσαι η
γυναίκα του”, της είπε και η 15χρονη έφυγε μαζί του πεπεισμένη ότι θα την
παντρευόταν. Όταν έφτασε όμως στο χωριό του, στη Νιγηρία, διαπίστωσε ότι είχε
ήδη τις τέσσερις συζύγους που επιτρέπει το Ισλάμ. “Δεν θα σε παντρευτώ, θα
υπηρετείς εμένα και τις γυναίκες μου”, της εξήγησε εκείνος. “Πλήρωσα για σένα,
γι’ αυτό πρέπει να μου δουλεύεις”. Αν δεν της άρεσε, έπρεπε να του επιστρέψει
τα τριακόσια δολάρια που είχε πληρώσει γι’ αυτήν. Αλλά η Μαριάμα δεν είχε ποτέ
δεκάρα ούτε είχε ελπίδες να αποκτήσει· κι έτσι, ένα βράδυ το έσκασε.

Ήταν τότε 15 χρόνων και επέστρεψε στον Νίγηρα περνώντας τα βουνά. Χάρη σε μια
οργάνωση που βοηθάει τους σκλάβους να απελευθερωθούν, η ίδια και η μητέρα της
βρήκαν την ελευθερία τους. Κανείς όμως δεν τους προσέφερε ξανά δουλειά στο
χωριό τους όπου επέλεξαν να παραμείνουν, ενώ ο πρώην αφέντης τους συνελήφθη,
αλλά λάδωσε και αφέθηκε ελεύθερος. “Ζούμε με λίγα, με αυτά που μας δίνουν οι
ανθρωπιστικές οργανώσεις”, λέει η Μαριάμα. “Η δουλεία απαγορεύεται από το
Σύνταγμα του Νίγηρα, αλλά στις απομακρυσμένες κοινότητες οι αρχές δεν κάνουν
τίποτε για να τηρηθεί ο νόμος”.